[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Δυστυχώς, ήρθαν δεύτεροι. Σε όλα. Και μας βρήκαν κουρασμένους. Τον
κόσμο, τους δημοσιογράφους, ακόμη και τις διωκτικές αρχές. H σύλληψή τους μας
προκάλεσε μάλλον δυσφορία. Πάλι τα ίδια! H κοινή γνώμη εξανέστη προ του νέου
τρομο-βομβαρδισμού που της επεφύλασσαν τα μέσα ενημέρωσης, τα οποία – πρέπει
να ομολογήσουμε – δεν είχαν αποθέματα ενθουσιασμού. H υπόθεση της 17N άλλωστε,
που, λόγω πρωτιάς, είχε «σπάσει ταμεία», εξακολουθούσε να απασχολεί. Σε έναν
μήνα από τη σύλληψη των φερομένων ως μελών του ΕΛΑ επρόκειτο να ξεκινήσει η
μεγάλη δίκη. Πού διάθεση για πολυσέλιδα αφιερώματα… Τους αδικήσαμε; Από μια
άποψη, ίσως. Ευθύνονται, ωστόσο, και οι ίδιοι. Οι οποίοι αποδείχθηκαν
ικανότατοι στο ρεπορτάζ! Με τη μορφή επιστολής – στης οποίας τη δημοσίευση
κανείς δεν έλεγε όχι – παίρναμε (όχι μόνο οι αναγνώστες αλλά και εμείς)
ενδιαφέρουσες πληροφορίες. Για το περιεχόμενο της εισαγγελικής πρότασης π.χ.
που δημοσιεύθηκε στα ειδικά βιβλία της Εισαγγελίας Εφετών μια Παρασκευή αργά
το μεσημέρι – ώρα κατά την οποία οι εφημερίδες έχουν πάρει τον δρόμο της
εκτύπωσης – το δημοσιογραφικό ρεπορτάζ αποδείχθηκε πενιχρό μπροστά στις
επιστολές που απηύθυναν οι άμεσα και έμμεσα ενδιαφερόμενοι προς τον αρμόδιο
εισαγγελέα προβάλλοντας τις αιτιάσεις τους. Εκεί τα μάθαμε όλα! Τι να
προσθέσουμε εμείς… Μήπως όμως τελικά τους κάναμε καλό; Αφήσαμε να περάσουν
απαρατήρητοι. Σχεδόν ξεχάστηκαν. Με αποτέλεσμα να κυριαρχήσει η εντύπωση της
ισχνότητας των επιβαρυντικών στοιχείων. Ακόμη και η καθυστέρηση της έκδοσης
του παραπεμπτικού βουλεύματος είχε δώσει αφορμή για ποικίλα σενάρια. Δεν τους
βγαίνει η παραπομπή σε δίκη, σχολίαζαν οι καλά γνωρίζοντες και δεν συναντούσαν
σοβαρό αντίλογο. Ήταν φανερό πως ο καθένας, χωρίς καμιά επιρροή από τον Τύπο,
που στην προκειμένη περίπτωση περιορίστηκε (λόγω κόπωσης) στην ενημέρωση και
μόνο, έκανε ελεύθερα τις εκτιμήσεις του. H 17N μάς κατηγόρησε για ενοχοποίηση
αθώων. Δεν υπήρχε τέτοια πρόθεση. Αλλά, όπως κάθε πρωτότοκο παιδί, εισέπραξε
όλη την… καταπίεση.