Δρόμοι

Στο τέλος…

… του μακροχρόνιου πολέμου του κατά της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο
Βερκινγετόριξ, αρχηγός των Γαλατών, συνελήφθη και μεταφέρθηκε αλυσοδεμένος στη
Ρώμη. Εκεί, διαπομπεύτηκε συρόμενος πάνω στο λιθόστρωτο της Αππίας οδού,
δεμένος πίσω από ένα άρμα, ενώ ζητωκραύγαζε γύρω του ο ρωμαϊκός όχλος. Μπορεί
ο Σαντάμ, ο τυραννίσκος, να μην είναι Βερκινγετόριξ (φωτ.) – άλλωστε ούτε και
ο Μπους είναι Ιούλιος Καίσαρ -, αλλά μια παρόμοια τύχη τον περιμένει.

H σύλληψη…

… του Σαντάμ έχει σημασία μόνο για την αμερικανική εσωτερική πολιτική – η
ιρακινή αντίσταση δεν πρόκειται να σταματήσει – και έτσι ακριβώς παίζεται στα
αμερικανικά μέσα ενημέρωσης. Αμέσως, όλοι οι υποψήφιοι των Δημοκρατικών για
τις προεδρικές εκλογές αισθάνθηκαν την υποχρέωση να κάνουν δηλώσεις. Όμως, η
δήλωση του προέδρου Μπους, με την οποία αναλάμβανε την ευθύνη για τη σύλληψη
του Σαντάμ, επισκίασε κάθε άλλη δήλωση των πολιτικών αντιπάλων του: «Άνθρωποι
σαν και αυτόν αποτελούν άμεση απειλή για τον αμερικανικό λαό». Άμεση απειλή;
Ναι, σαν και εκείνα τα ιρακινά μη επανδρωμένα αεροσκάφη που, σύμφωνα με τον
Αμερικανό πρόεδρο, ήταν οπλισμένα με όπλα μαζικής καταστροφής και
προγραμματισμένα να σπείρουν τον όλεθρο στους δρόμους του Μπρούκλιν. Παρ’ όλα
αυτά, οι περισσότεροι Αμερικανοί αυτό ακριβώς πιστεύουν.

Για τους Ιρακινούς…

… λέει ο αρθρογράφος Τζάστιν Ραϊμόντο, η σύλληψη του Σαντάμ δεν έχει
ιδιαίτερη σημασία, έχει όμως για τους Αμερικανούς. Αν αληθεύει πως είναι
ιδιαίτερα «ομιλητικός», ίσως πολλοί Αμερικανοί αξιωματούχοι να διαπιστώσουν
πως θα ήταν προτιμότερο γι’ αυτούς ο Ιρακινός ηγέτης να είχε προβάλει
αντίσταση κατά τη στιγμή της σύλληψής του. Γιατί, μεταξύ άλλων, θα μπορούσε
τώρα να πει 1) πώς ακριβώς οι ΗΠΑ υποστήριζαν το καθεστώς του τόσα χρόνια, 2)
πώς η Αμερικανίδα πρεσβευτής στο Ιράκ Έιπριλ Γκλάσπι, στη συνομιλία τους στις
25 Ιουλίου 1990, τον άφησε να πιστέψει ότι θα μπορούσε να εισβάλει χωρίς καμιά
αντίδραση στο Κουβέιτ, 3) γιατί δεν είχε ούτε την παραμικρή δυνατότητα να
κατασκευάσει όπλα μαζικής καταστροφής και 4) – και πιθανότατα πιο ενδιαφέρον –
γιατί οι ΗΠΑ γύρισαν εναντίον του πρώην συμμάχου τους.

Οι εκδότες…

… σίγουρα θα διαγκωνίζονται από τώρα για να εξασφαλίσουν τα απομνημονεύματα
του Σαντάμ. Θα του χρειαστούν τα χρήματα για τη δίκη του, αν γίνει ποτέ.
Άλλωστε, αναφύεται αμέσως ένα ζήτημα δικαιοδοσίας. Θα τον δικάσει αμερικανικό
ή ιρακινό δικαστήριο; Ήδη κάποιοι ψιθυρίζουν ότι πρέπει να παραπεμφθεί στη
Χάγη, μα θα το επιτρέψει ποτέ αυτό η αμερικανική ηγεσία, που έχει
κατεξευτελίσει τον ΟΗΕ; Πάντως, ένα είναι βέβαιο: το θέαμα θα είναι σπουδαίο.
Με την αμερικανική οικονομία στα «χάι» της, ο λαός τής αυτοκρατορίας θα έχει
επιτέλους κάτι για να περάσει καλά αυτά και ίσως και τα επόμενα Χριστούγεννα:
άρτο και θεάματα.