ο υποψήφιος «Πονοκέφαλος» τα νοσοκομεία – Eυκαιρίες στον ιδιωτικό τομέα

Βρίσκουν εύκολα και γρήγορα εργασία μετά την αποφοίτηση. Προσφέρουν βοήθεια
στον συνάνθρωπο και αμείβονται καλά. Αντιμετωπίζουν καθημερινά μεγάλο φόρτο
εργασίας λόγω της έλλειψης νοσηλευτικού προσωπικού. Αυτά τα τέσσερα στοιχεία
συνθέτουν το παζλ του επαγγέλματος του νοσηλευτή στην Ελλάδα.

«Τα επίπεδα ανεργίας στον χώρο της Νοσηλευτικής είναι πολύ χαμηλά έως…
μηδενικά». Καθηγητές, φοιτητές, νοσηλευτές, συνδικαλιστές αυτή την απάντηση
δίνουν σε όποιον τους ρωτήσει ποιες είναι οι επαγγελματικές προοπτικές για τον
απόφοιτο Νοσηλευτικής. Όπως εξηγούν, ακόμα κι αν δεν καταφέρει κάποιος να
απορροφηθεί στο Δημόσιο, υπάρχουν πολλές ευκαιρίες και στον ιδιωτικό τομέα.
«Μόνο αν κάποιος δεν θέλει να δουλέψει θα μείνει εκτός αγοράς εργασίας», λένε
χαρακτηριστικά.

Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία από το Τμήμα Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου
Αθηνών – το μοναδικό Πανεπιστημιακό Τμήμα στην Ελλάδα – που δείχνουν ότι το
60% των αποφοίτων εργάζεται στον κλινικό τομέα, το 32% στην εκπαίδευση και
μόνο το 8% κάνει κάτι άλλο. Μάλιστα, η ολοκλήρωση των σπουδών στο συγκεκριμένο
Τμήμα γίνεται σε χρόνο ρεκόρ: το 80% των φοιτητών τελειώνει τις σπουδές σε 4,5
χρόνια και άμεσα μπορεί να αναζητήσει εργασία.

Οι νέοι νοσηλευτές ωστόσο, τονίζουν οι σημερινοί εργαζόμενοι, πρέπει να είναι
προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της μεγάλης έλλειψης
νοσηλευτών στα νοσοκομεία, που αποτελεί και το κυριότερο πρόβλημα του χώρου.
Από τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία προκύπτει ότι λείπουν περίπου 20.000
νοσηλευτές. Κατάσταση που δημιουργεί προβλήματα στην ομαλή λειτουργία των
νοσοκομείων και μοιραία και στη δουλειά των νοσηλευτών. Πολλές φορές καλούνται
να βοηθήσουν και να εξυπηρετήσουν 20 ασθενείς αντί για 3!

Ένα ακόμη από τα μειονεκτήματα που ξεχωρίζουν φοιτητές και καθηγητές του
Πανεπιστημιακού Τμήματος είναι η χαμηλού επιπέδου πρακτική εκπαίδευση.
Σπουδαστές και φοιτητές σημειώνουν ότι στη χειρότερη περίπτωση απλώς…
παρακολουθούν τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία και στην καλύτερη…
θερμομετρούν τους ασθενείς.

Όσο για τις αμοιβές, κυμαίνονται στα επίπεδα των δημοσίων υπαλλήλων για τους
νοσηλευτές που εργάζονται στα νοσοκομεία, ενώ υψηλές θεωρούνται και για όσους
απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα, σε κλινικές.

«Όποιος θέλει να εργαστεί δεν μένει άνεργος»

Οι σπουδές στο Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών είναι τόσο καλά οργανωμένες «που περίπου το 80% αποφοιτά μόλις σε 4½ χρόνια!», λέει ο καθηγητής και πρόεδρος του Τμήματος κ. Ιωάννης Μαντάς

«Οι απόφοιτοι του Τμήματος Νοσηλευτικής δεν έχουν άγχος αν θα βρουν δουλειά.
Όσοι κάνουν αίτηση μέσω ΑΣΕΠ προσλαμβάνονται αμέσως! Όποιος θέλει να εργαστεί
δεν μένει άνεργος». Με αυτόν τον παραστατικό τρόπο περιγράφει στον «ΥΠΟΨΗΦΙΟ»
ο καθηγητής και πρόεδρος του Τμήματος Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ.
Ιωάννης Μαντάς τις πολύ καλές προοπτικές επαγγελματικής αποκατάστασης για τους
αποφοίτους Νοσηλευτικής.

Ο κ. Μαντάς τονίζει μάλιστα ότι δυνατότητες απασχόλησης για τους νοσηλευτές
δεν υπάρχουν μόνο στο ΕΣΥ αλλά και σε ιδιωτικές κλινικές, στη βιομηχανία ως
νοσηλευτές εργασίας, σε ταμεία υγείας. Σπεύδει όμως να προσθέσει ότι δεν είναι
μόνο οι αμοιβές και η σίγουρη αποκατάσταση που πρέπει να «τραβούν» έναν νέο
στη Νοσηλευτική. «Είναι και η ηθική ικανοποίηση που παίρνει από την επαφή με
τον ασθενή. H παροχή νοσοκομειακής φροντίδας, βοήθειας στον άρρωστο,
προσφέρουν ευχαρίστηση στον νοσηλευτή».

Τεράστιες ελλείψεις

Δεν παραλείπει να αναφερθεί και στην τεράστια έλλειψη νοσηλευτών που
παρατηρείται σήμερα στην Ελλάδα. «Το ΕΣΥ χρειάζεται περίπου 20.000 νοσηλευτές
για να λειτουργήσει σωστά». H κατάσταση, σημειώνει, εξαιτίας της έλλειψης
νοσηλευτών γίνεται ακόμα πιο δύσκολη τα βράδια, τόσο για τους ασθενείς όσο και
για τους νοσηλευτές.

Ο καθηγητής πληροφορεί όσους ενδιαφέρονται να φοιτήσουν Νοσηλευτική στο
μοναδικό Πανεπιστημιακό Τμήμα της Ελλάδας – του Πανεπιστημίου Αθηνών – ότι οι
σπουδές είναι τόσο καλά οργανωμένες «που περίπου το 80% αποφοιτά μόλις σε 4½
χρόνια!».

H κλινική άσκηση

Εντούτοις δεν διστάζει να σημειώσει και το μεγαλύτερο πρόβλημα που απασχολεί
τους φοιτητές, την κλινική άσκηση. Οι φοιτητές πηγαίνουν για εκπαίδευση στις
κλινικές του ΕΣΥ. «Εκεί όμως ποιος τους εκπαιδεύει; Ο καθηγητής μας είναι
αδύνατον να βρίσκεται ταυτόχρονα σε όλα τα νοσοκομεία της Αττικής…». H
εκπαίδευση βασίζεται σε προϊσταμένες νοσηλεύτριες, λέει, που μπορεί όμως να
μην έχουν καν πτυχίο Πανεπιστημίου. Γι’ αυτό ο κ. Μαντάς προτείνει ή την
ίδρυση κλινικών για άσκηση στα νοσοκομεία ή την ίδρυση πανεπιστημιακών
νοσοκομείων για την άσκηση όλων των επαγγελμάτων υγείας.

«”Αγκάθι”η συνεργασία με τους γιατρούς»

«Να έχουν υπομονή με τους πάντες και τα πάντα» συμβουλεύει τους υποψήφιους συναδέλφους της η Σοφία Ανδρεάδη, σπουδάστρια στο Τμήμα Νοσηλευτικής της Σχολής Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας του TEI Πατρών

«Είναι ένα επάγγελμα που σε κάνει να νιώθεις πολύ όμορφα όταν προσφέρεις
βοήθεια στον ασθενή. Ταυτόχρονα, αυτή η καθημερινή επαφή με τους αρρώστους σού
δίνει τη δυνατότητα να πληροφορείσαι όλο και περισσότερα για το… “φαινόμενο”
άνθρωπος», τονίζει για το επάγγελμα του νοσηλευτή η Σοφία Ανδρεάδη,
σπουδάστρια στο Τμήμα Νοσηλευτικής της Σχολής Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας
του TEI Πατρών.

H αφοσίωση και η αγάπη για το επάγγελμα είναι απαραίτητα για έναν νοσηλευτή,
προκειμένου να αντεπεξέλθει στις καθημερινές απαιτήσεις της νοσηλευτικής,
σημειώνει στον «ΥΠΟΨΗΦΙΟ». Ωστόσο, δεν αρκεί μόνο αυτό. Σημαντικό είναι,
συμβουλεύει τους μελλοντικούς νοσηλευτές, «να έχουν υπομονή με τους πάντες και
τα πάντα».

H υπομονή είναι απαραίτητη, στις καθημερινές επαφές που έχουν οι νοσηλευτές με
τους ασθενείς ή τους συνοδούς τους. «Πολλές φορές την ίδια ημέρα πρέπει να
αντέχεις να ακούς τις ερωτήσεις ή τα… παράπονα – δικαιολογημένα ή
αδικαιολόγητα – δεκάδων ασθενών και συνοδών».

Ένα από τα «αγκάθια» του επαγγέλματος είναι η συνεργασία των νοσηλευτών με
τους γιατρούς στον χώρο εργασίας, σημειώνει η τεταρτοετής σπουδάστρια, με βάση
την έως τώρα εμπειρία της σε νοσοκομεία, στο πλαίσιο της πρακτικής της. «Σε
πολλές περιπτώσεις οι γιατροί δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες που τους αναλογούν,
με αποτέλεσμα όλο το βάρος να πέφτει στους νοσηλευτές». Επιπλέον, μερίδα των
γιατρών εξακολουθεί να βλέπει τους νοσηλευτές «ως κατώτερους».

Το κύριο μειονέκτημα που ξεχωρίζει στις σπουδές η Σοφία Ανδρεάδη είναι στην
κλινική άσκηση και την πρακτική. «Συνήθως σε βάζουν να κάνεις δουλειές
ρουτίνας, από τις οποίες δεν μαθαίνεις σχεδόν τίποτα».

Πρόβλημα η πρακτική εξάσκηση

«Στο έτος μου, είμαστε περίπου 170-180 άτομα και τα 70 είναι άνδρες» λέει ο Γιώργος Πεντάζος, διαψεύδοντας ότι ο χώρος των νοσηλευτών γυναικοκρατείται

«H Νοσηλευτική προσφέρει σίγουρη επαγγελματική αποκατάσταση». Ο φοιτητής του
Τμήματος Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γιώργος Πεντάζος θυμάται ότι
αυτήν τη φράση άκουγε από όλους όταν πρωτοπέρασε στο Πανεπιστήμιο.

Με την ίδια φράση απαντά και ο ίδιος σήμερα, τεταρτοετής πλέον στο Τμήμα, σε
όσους τον ρωτούν για τις επαγγελματικές προοπτικές της Νοσηλευτικής.
Συμβουλεύει μάλιστα τους υποψηφίους του επαγγέλματος να ακολουθήσουν σπουδές
Νοσηλευτικής «με δεδομένες τις ανάγκες για νοσηλευτικό προσωπικό και τη
δημιουργία νέων νοσοκομείων.

Όπως λέει στον «ΥΠΟΨΗΦΙΟ», αυτό που τον προσείλκυσε στον χώρο των επαγγελμάτων
υγείας είναι «η επαφή με τον συνάνθρωπο». Όσο για την απορία μερίδας του
κόσμου γιατί η Νοσηλευτική… γυναικοκρατείται, ξεκαθαρίζει πως αυτό δεν
ισχύει πλέον. «Στο έτος μου είμαστε περίπου 170-180 άτομα και τα 70 είναι
άνδρες», λέει.

Παρ’ ότι το Τμήμα έχει πολύ καλό επίπεδο γνώσεων και προσφέρει πολλά
διαφορετικά μεταπτυχιακά, όπως σημειώνει, ενημερώνει όσους επιλέξουν σπουδές
Νοσηλευτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών για το μεγάλο πρόβλημα που απασχολεί
σχεδόν το σύνολο των φοιτητών: την πρακτική εξάσκηση. «Ομάδες φοιτητών
πηγαίνουν στα νοσοκομεία για εξάσκηση καθημερινά. Ωστόσο, οι συνθήκες δεν
είναι οι καλύτερες. Απλώς παρακολουθούμε. Δεν υπάρχει η οργάνωση, η υποδομή να
μας δεχθούν».