Bίοι… αντίθετοι

Βίοι παράλληλοι, αλλά με αντίθετες κατευθύνσεις. Για τον Ολυμπιακό, η
κατάκτηση του πρωταθλήματος έχει γίνει ρουτίνα. Όταν όμως βγαίνει εκτός
συνόρων, η απογοήτευση είναι αυτή που τον συνοδεύει στην επιστροφή.

Για τον Παναθηναϊκό, η κατάκτηση ενός πρωταθλήματος αποτελεί αυτοσκοπό τα
τελευταία χρόνια. Όμως δεν έρχεται. Και από την άλλη οι «πράσινοι» σχεδόν
πάντα τα καταφέρνουν στην Ευρώπη.

Όσο και αν φαίνεται οξύμωρο, οι Παναθηναϊκοί θα ήθελαν μια χρονιά να μην
πάνε καλά στις ευρωπαϊκές τους διοργανώσεις και να βρεθούν στο τέλος της να
έχουν τη χαρά της κατάκτησης ενός τίτλου, ενώ από την άλλη οι Πειραιώτες
μπορεί να μην το λένε ευθέως, αλλά οι συνεχείς αποτυχίες στην Ευρώπη μάλλον
τους έχουν κάνει να ζηλεύουν στο συγκεκριμένο θέμα τον αιώνιο αντίπαλό τους.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ

Παίκτες – προσωπικότητες και… κεκτημένη ταχύτητα

1. Ο Ολυμπιακός, με τον αέρα του πρωταθλητή, έχει εξασφαλίσει την
παντοδυναμία εντός συνόρων. Το γεγονός των επτά σερί τίτλων έχει δώσει στους
«ερυθρολεύκους» μεγάλη αυτοπεποίθηση, ενώ έχει φορτώσει με άγχος τους άλλους
διεκδικητές του τίτλου. Το ηθικό των παικτών της πειραϊκής ομάδας βρίσκεται σε
υψηλά επίπεδα και υπάρχει πάθος για την κατάκτηση του νταμπλ.

2. Οι ποδοσφαιριστές-προσωπικότητες κάνουν τη διαφορά. Οι
«ερυθρόλευκοι» διαθέτουν στις τάξεις τους παίκτες μεγάλης ακτινοβολίας, όπως
είναι οι Τζόρτζεβιτς, Καρεμπέ, Τζιοβάνι, Στολτίδης. Είναι ηγέτες οι οποίοι
μπορούν να πάρουν στην πλάτη τους την ομάδα και να την οδηγήσουν στη νίκη.

Ο Γιάννης Γκούμας μπορεί να καυχιέται για τις ευρωπαϊκές επιτυχίες του Παναθηναϊκού, όχι όμως και για τους τίτλους που έχει κατακτήσει τα τελευταία χρόνια η ομάδα του. Σε αντίθεση με τον Νέρι Καστίγιο

3. H μεγάλη δύναμη του Ολυμπιακού είναι η μεσαία γραμμή. Οι
Τζόρτζεβιτς, Καρεμπέ, Στολτίδης, Μαυρογενίδης δίνουν τις κατάλληλες λύσεις,
ενώ οι Τζιοβάνι, Καστίγιο συνθέτουν ιδανικό δίδυμο στην επίθεση.

4. Ο Όλεγκ Προτάσοφ μπορεί και κοουτσάρει με επιτυχία την ομάδα στις
εγχώριες διοργανώσεις. Το σύστημα «4-4-1-1» αποδίδει καρπούς στο πρωτάθλημα.

5. Οι πρωταθλητές έχουν την εύνοια της διαιτησίας. Ασφαλώς, όμως, μόνο
με «σύμμαχο» διαιτησία δεν είναι δυνατόν μία ομάδα να παίρνει συνέχεια
τίτλους. Ο Ολυμπιακός πάντως έχει ευνοηθεί και δεν έχει ζημιωθεί από τα
σφυρίγματα των διαιτητών.

6. Ο κόσμος του Ολυμπιακού είναι ο 12ος παίκτης. Έχει μετατρέψει σε
καυτή έδρα τη «μικρή» Ριζούπολη. Οι οπαδοί των «ερυθρολεύκων» δίνουν φτερά
στους παίκτες τόσο στα εντός, όσο και και στα εκτός έδρας παιχνίδια.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός δεν έχει κατορθώσει να πετύχει ακόμα εκτός έδρας
νίκη στο Τσάμπιονς Λιγκ, λέει πολλά. Οι «ερυθρόλευκοι», με εξαίρεση την καλή
πορεία επί Μπάγιεβιτς (προκρίθηκαν στην προημιτελική φάση την περίοδο
1998-1999), δεν έχουν κατορθώσει να προκριθούν στον δεύτερο γύρο της κορυφαίας
διασυλλογικής ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Ο Ολυμπιακός χάνει μεγάλο μέρος της
δυναμικότητάς του εκτός συνόρων κι αυτό οφείλεται σε ψυχολογικούς αλλά και σε
καθαρά αγωνιστικούς λόγους.

H πειραϊκή ομάδα δεν μπορεί να σταθεί με τη ζώνη στην άμυνα και χρειάζεται
βάθος με τη χρησιμοποίηση λίμπερο. Αντίθετα με το ελληνικό πρωτάθλημα, ο
Ολυμπιακός δεν έχει την εύνοια της διαιτησίας στην Ευρώπη.

Μάλιστα, μερικές φορές οι ευρωπαϊκές σφυρίχτρες έχουν καταδικάσει τον
Ολυμπιακό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το ματς στο Μπερναμπέου
(26/10/1999) όταν ο Γερμανός Μάρκους Μερκ έδειξε «παίζετε» στην απόκρουση με
το χέρι δίκην τερματοφύλακα του Ρομπέρτο Κάρλος μέσα στην περιοχή της Ρεάλ σε
σουτ του Γκόγκιτς.

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ

Ευρωπαϊκός αέρας και γρανιτένια άμυνα

1. Ίσως ο βασικότερος λόγος που «πράσινοι» «μεγαλουργούν» στην Ευρώπη
είναι ο τομέας της ψυχολογίας. Σε σχέση με τα παιχνίδια πρωταθλήματος οι
παίκτες μεταμορφώνονται αισθητά, αφού μπορούν μέσα σε λίγες ημέρες να ξεχάσουν
ένα σοβαρό «στραπάτσο» και να φτάσουν σε ευρωπαϊκό θρίαμβο. Αυτό συμβαίνει εδώ
και αρκετά χρόνια και γίνεται εξαιτίας των μεγάλων επιτυχιών του παρελθόντος,
που αποτελούν οδηγό για το μέλλον.

2. Ο τρόπος παιχνιδιού που ακολουθεί ο Παναθηναϊκός ταιριάζει απόλυτα
στην αντιμετώπιση ενός μεγάλου συλλόγου που παίζει επιθετικά και ανοιχτά. Το
«Τριφύλλι» είναι εξπέρ στο να πετυχαίνει την καταστροφή του παιχνιδιού του
αντιπάλου και να χτυπάει αποτελεσματικά στην αντεπίθεση. H σκληρή αμυντική
γραμμή δεν επιτρέπει τη δημιουργία πολλών ευκαιριών στην «πράσινη» εστία,
«κοιμίζει» τους αντιπάλους και… εφοδιάζει την επίθεση.

3. H εξαιρετική παράδοση που έχει το «Τριφύλλι» εκτός συνόρων με
αποκορύφωμα τον τελικό του 1971, αποτελεί οδηγό για νέες επιτυχίες. H βαριά
φανέλα του ΠΑΟ μπορεί κάλλιστα να μεταμορφώσει σε ηγέτες ακόμα και νεαρούς
παίκτες, ενώ σίγουρα κερδίζει από το πρώτο λεπτό τον σεβασμό οποιουδήποτε
αντιπάλου.

4. H εύνοια της διαιτησίας ουδέποτε έβλαψε κάποιον, τουλάχιστον,
αγωνιστικά. Ο Παναθηναϊκός ήταν πάντα από τα αγαπημένα παιδιά των ρέφερι. Μην
ξεχνάμε ότι οι «πράσινοι» έχουν ευνοηθεί εις βάρος της μεγάλης Μπαρτσελόνα στο
παιχνίδι της Λεωφόρου για τα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ και γενικώς
εμπνέουν σεβασμό για κάθε διαιτητή.

5. Οπωσδήποτε, η νοοτροπία του νικητή και του επιτυχημένου αποτελεί ένα
από τα σπουδαιότερα όπλα του ΠΑΟ στις ευρωπαϊκές πορείες. H ομάδα δεν φοβάται
κανέναν αντίπαλο, κάτι που έχει αποδείξει τις περισσότερες φορές στο γήπεδο
και δεν διστάζει να παίξει στα ίσα, προκειμένου να έρθει το επιθυμητό
αποτέλεσμα.

ΓΙΑΤΙ ΣΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ ΣΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ

Οι περισσότεροι λόγοι που αναφέραμε παραπάνω αντιστρέφονται για τους
«πράσινους», όταν καλούνται να παίξουν εντός συνόρων. H ψυχολογία ουδέποτε
έχει βρεθεί σε υψηλά επίπεδα, με αποτέλεσμα οι παίκτες να βρίσκονται συνεχώς
με τον φόβο της αποτυχίας. Το άτεχνο στυλ της ομάδας που κόντρα σε ισοδύναμες
– και τις περισσότερες φορές – υποδεέστερες ομάδες αναγκάζεται να παράγει
ποδόσφαιρο, δεν ταιριάζει όταν αγωνίζεται π.χ. κόντρα στον Ακράτητο. Τέλος, τη
νοοτροπία του «loser» δεν την έχουν αποβάλει ακόμα οι περισσότεροι
ποδοσφαιριστές του ΠΑΟ και βλέπουν τον Ολυμπιακό σαν θηρίο που θέλει να τους
κατασπαράξει! Άλλωστε, για αυτό πανηγύρισαν έξαλλα την ισοπαλία στη Ριζούπολη.