PΟYMΠEN ΓKΟNZAΛEΘ Σίγησε το πιάνο τού Βuena Vista Social Club

![]() |
![]() |
|
Ο Ρουμπέν Γκονζάλεθ στο (αγαπημένο του) πιάνο |
H φυσική φθορά του χρόνου είναι, φαίνεται, η μόνη που καταφέρνει να κάμψει το
φαινόμενο (και φυσικό…) των «παππούδων» τού Buena Vista Social Club. Διότι
από τότε που τους «ανακάλυψε» στην Κούβα και τους έφερε, ως μουσικό φαινόμενο,
ενώπιον των ακροατηρίων διεθνώς, ο Ράι Κούντερ και στη συνέχεια η ταινία του
Βιμ Βέντερς, μόνον ο θάνατος του τραγουδιστή και κιθαρίστα Κομπάι Σεγκούντο –
τον περασμένο Ιούλιο, στα 95 του – κατάφερε ένα πρώτο πλήγμα στους
«περιοδεύοντες πρεσβευτές» της κουβανέζικης μουσικής. Και, τώρα, και ο θάνατος
του πιανίστα του συγκροτήματος, Ρουμπέν Γκονζάλεθ.
Γεννημένος το 1919 στη Σάντα Κλάρα (στην Κεντροανατολική Κούβα), είχε
εγκατασταθεί μόνιμα στην Αβάνα το 1940 για να σπουδάσει μουσική, αλλά και
ιατρική, και να ακολουθήσει τελικά μουσική καριέρα, συνεργαζόμενος με
συγκροτήματα που έγραψαν την «χρυσή εποχή» στην κουβανέζικη μουσική. H
συνεργασία του με τους υπόλοιπους – ώριμους – μουσικούς (εκτός από τον Κομπάι
Σεγκούντο και με τον Ιμπραήμ Φερέρ και την Ομάρα Πορτουόντο) του Buena Vista
Social Club γνώρισε το 1977 τον μεγάλο σταθμό της: την «έξοδο» της μουσικής
των «πρεσβευτών» της Κούβας στα μεγάλα ακροατήρια της Ευρώπης και της Βόρειας
Αμερικής, χάρη στον συνθέτη και παραγωγό Ράι Κούντερ. Το πρώτο cd τους με
τίτλο το όνομα του συγκροτήματος πούλησε κοντά στα 5 εκατομμύρια αντίτυπα
διεθνώς. Αλλά και οι δίσκοι του Ρουμπέν Γκονζάλεθ γνώρισαν έκτοτε ένδοξες
ημέρες στα τσαρτς όλου του κόσμου. Σ’ αυτό βοήθησαν και οι περιοδείες τους,
που τους έφεραν και στην Αθήνα (στον Λυκαβηττό), σε μια αξέχαστη συναυλία με
τη στήριξη των «ΝΕΩΝ».















