Eυρωπαϊκή «Bαβέλ» για τα κολέγια…

Με δύο γλώσσες εμφανίζεται να μιλάει ακόμα και η Ευρωπαϊκή Ένωση για το
θέμα των κολεγίων που συνεργάζονται με πανεπιστήμια.
![]() |
Ενώ το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αλλά και ο επίτροπος για θέματα εσωτερικής αγοράς
κ. Φρ. Μπολγκεστάιν παγίως τοποθετούνται υπέρ της αναγνώρισης των πτυχίων που
δίνουν τα κολέγια (τα οποία τα υπογράφουν όμως τα πανεπιστήμια) σε όλη την
Ευρώπη, «TA NEA» παρουσιάζουν σήμερα έγγραφο της «επιτροπής αναφορών» του
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία το 2002 πήρε εντελώς διαφορετική θέση για το
ζήτημα. Και μάλιστα σε υπόθεση που αφορά ελληνικό κολέγιο, που συνεργαζόταν με
γαλλικό πανεπιστήμιο!
Προσφυγή Έλληνα. Στην επιτροπή αναφορών είχε προσφύγει ο ιδιοκτήτης
του κολεγίου «Γαλλόφωνο Κέντρο Ανωτάτων Σπουδών» κ. M. Παπαμιχαήλ, όταν Γαλλία
και Ελλάδα είχαν συμφωνήσει να σταματήσουν οι συνεργασίες γαλλικών AEI με
ελληνικά κολέγια και να εξελιχθούν σε συνεργασίες με ελληνικά πανεπιστήμια. Ο
κ. Παπαμιχαήλ είχε καταγγείλει τότε ότι αυτή η συνεργασία ήταν αντίθετη στην
κοινοτική νομοθεσία και θα προκαλούσε μείωση των σπουδαστών του.
Όμως η επιτροπή τού απάντησε να προσφύγει στα εθνικά δικαστήρια αν ήθελε (και
ως γνωστόν το ΣτΕ έχει κρίνει αρνητικά την υπόθεση) και πρόσθεσε: «H διάρθρωση
των εκπαιδευτικών συστημάτων ανήκει στην αρμοδιότητα των κρατών -μελών σύμφωνα
με το άρθρο 149 της συνθήκης E.E. (ακριβώς αυτό επικαλείται η ελληνική
κυβέρνηση) και η κοινότητα σέβεται πλήρως την αρμοδιότητα των κρατών».
Επιπλέον, τονίζει ότι όσον αφορά την αναγνώριση πτυχίων που απονέμονται από τα
κολέγια με σκοπό τη συνέχιση των σπουδών, «αυτό το είδος αναγνώρισης αποτελεί
μέρος της ακαδημαϊκής αναγνώρισης και όχι της αναγνώρισης επαγγελματικής
ισοτιμίας. Διευκρινίζει ακόμα ότι «το συγκεκριμένο ζήτημα, μολονότι ευνοείται
από τη συνθήκη της E.E., ανήκει στην αρμοδιότητα των κρατών-μελών που
προβαίνουν στην αναγνώριση για κάθε περίπτωση ξεχωριστά και που μπορούν να
εκτιμήσουν αν το περιεχόμενο σπουδών που πραγματοποίησε ο κάτοχος ενός πτυχίου
αντιστοιχεί σε εκείνο που απαιτείται από την εθνική νομοθεσία».
«Δεν υποχρεούνται…» H επιτροπή μάλιστα αναφέρει: «Τα πτυχία που
απονεμήθηκαν πριν από την καταγγελία των συμβάσεων (σ.σ.: των γαλλικών AEI με
το κολέγιο) πρέπει να αναγνωριστούν σύμφωνα με την οδηγία 89/48 (περί
επαγγελματικών δικαιωμάτων, για την οποία η Ελλάδα έχει παραπεμφθεί στο
Ευρωδικαστήριο) εφόσον εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της. Ωστόσο, σύμφωνα με
τα στοιχεία που έχει η επιτροπή, τα πτυχία των περί ου ο λόγος γαλλικών
πανεπιστημίων δεν καλύπτονται από την οδηγία, καθώς δεν παρέχουν πρόσβαση στη
Γαλλία σε νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα. Αποτελούν επικύρωση ακαδημαϊκής
εκπαίδευσης και οι κάτοχοί τους, για να γίνουν ειδικευμένοι επαγγελματίες υπό
την έννοια της οδηγίας, πρέπει ενδεχομένως να αποκτήσουν συμπληρωματική
κατάρτιση. Συνεπώς οι ελληνικές αρχές δεν υποχρεούνται να εφαρμόζουν τις
διατάξεις της οδηγίας για αναγνώριση με στόχο την πρόσβαση, στην Ελλάδα, σε
νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα. H μόνη εξαίρεση αφορά το επάγγελμα του
ψυχολόγου». Βλέπουμε λοιπόν ότι η πολυγλωσσία για τα κολέγια δεν αφορά μόνο
την ελληνική επικράτεια, αλλά και τα ευρωπαϊκά όργανα καθώς και άλλες χώρες,
όπως λ.χ. Ιταλία, Ελβετία, Πορτογαλία, στις οποίες επίσης υπάρχουν φραγμοί και
συζητήσεις για την αναγνώριση των πτυχίων τους.
15 χρόνια ένταση και διγλωσσία
H ιστορία των κολεγίων στην Ελλάδα ξεκινά το 1989, όταν επιτράπηκαν οι πρώτες
συνεργασίες τους με βρετανικά Πανεπιστήμια, και επί σχεδόν 15 χρόνια προκαλεί
αναταραχές λόγω της αδυναμίας της πολιτείας να ξεκαθαρίσει το θέμα.
Πρόσφατα, η τροπολογία του κ. K. Χατζηδάκη στο Ευρωκοινοβούλιο για την
αναγνώρισή τους παραλίγο να προκαλέσει έκρηξη του κ. Σουφλιά, ρήξη στο
εσωτερικό της N.Δ. και ένταση ακόμα και με φιλικά προσκείμενους
πανεπιστημιακούς. Παλαιότερα ανάλογες αντιθέσεις παρουσιάστηκαν και στο ΠΑΣΟΚ.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών και πρώην υπουργός
Παιδείας κ. Γ. Παπανδρέου έχει ανοιχτά στο παρελθόν ταχθεί υπέρ της λύσης στο
θέμα. «Όταν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αναγκάσει την Ελλάδα να αναγνωρίσει τα
πτυχία τους θα έχουμε την εξής παγκόσμια πρωτοτυπία: Θα είμαστε η μόνη χώρα
στον κόσμο που θα έχει ιδιωτικά, κερδοσκοπικά Πανεπιστήμια των οποίων τα
πτυχία θα πιστοποιούνται από ξένα εκπαιδευτικά ιδρύματα χωρίς καμία αξιολόγηση
από τους εκπαιδευτικούς θεσμούς της χώρας στην οποία λειτουργούν!», είχε
δηλώσει χαρακτηριστικά το 1998, προτείνοντας να ακολουθήσουμε το μοντέλο της
Κύπρου που τα αναγνωρίζει με πολύ αυστηρούς κανόνες.














