Oδηγόs Συμφέρει η μεταφορά

H προσφορά πληθώρας χορηγητικών προϊόντων με την απελευθέρωση της
καταναλωτικής πίστης δίνει τη δυνατότητα σε παλαιούς δανειολήπτες να
εξοφλήσουν τις προς τις τράπεζες οφειλές τους με ευνοϊκότερους όρους.

Ειδικότερα, για τους κατόχους «φουσκωμένων» πιστωτικών καρτών η μηνιαία
δόση των οποίων έχει φτάσει σε υψηλά επίπεδα λόγω αλόγιστης χρήσης τους, οι
επιλογές έχουν διευρυνθεί.

Από τη μία τα πιστωτικά ιδρύματα προσφέρουν προγράμματα μεταφοράς υπολοίπου
πιστωτικών καρτών, ενώ με την άρση των περιορισμών στα όρια δανεισμού η
ανακύκλωση του χρέους μπορεί να γίνει και μέσω των καταναλωτικών δανείων. H
επιλογή μεταξύ των δύο διαφορετικών τρόπων αναχρηματοδότησης πρέπει να γίνει
με βάση τις ανάγκες και το προφίλ του δανειολήπτη.

Πιο αναλυτικά, η υπηρεσία Μεταφοράς Υπολοίπου δίνει τη δυνατότητα στον κάτοχο
μίας ή περισσοτέρων πιστωτικών καρτών να μεταφέρει όλο ή μέρος του υπολοίπου
του σε μία τρίτη πιστωτική κάρτα. Έτσι, το υπόλοιπο της πρώτης κάρτας
μηδενίζεται ή μειώνεται κατά το ύψος του μεταφερόμενου ποσού. H πρώτη κάρτα
εξακολουθεί να ισχύει και, φυσικά, ο κάτοχός της μπορεί να την χρησιμοποιήσει,
αν και υπάρχει η δυνατότητα κατάργησής της.

Ο πελάτης έχει στη διάθεσή του μία άτοκη χρονική περίοδο, που μπορεί να φτάσει
έως και τους 6 μήνες, κατά τη διάρκεια της οποίας μπορεί να εξοφλήσει την
παλαιά του οφειλή χωρίς καμία επιπλέον επιβάρυνση. Ορισμένα άλλα προγράμματα
προσφέρουν πολύ χαμηλό εισαγωγικό επιτόκιο (συνήθως κάτω του 10%) για την
πραγματοποίηση αγορών τους πρώτους 3 με 6 μήνες.

Μάλιστα, πρόσφατα εμφανίστηκε στην αγορά πρόγραμμα μεταφοράς υπολοίπου με
επιτόκιο 4,90% σταθερό για 2 χρόνια για την αποπληρωμή του παλαιού χρέους,
γεγονός που αναμένεται να εντείνει τον ανταγωνισμό στην αγορά.

Όπως προαναφέρθηκε, η μεταφορά υπολοίπου καρτών μπορεί να γίνει και μέσω
καταναλωτικού δανείου, η διάρκεια εξόφλησης του οποίου σε γενικές γραμμές
μπορεί να φτάσει έως και τα 6 έτη. Ο δανειολήπτης μπορεί να λάβει δάνειο
ισόποσο με την οφειλή της κάρτας χωρίς την προσκόμιση οποιουδήποτε
δικαιολογητικού, να την εξοφλήσει και να πληρώνει τις μηνιαίες δόσεις του
δανείου. Το επιτόκιο στην προκειμένη περίπτωση εξαρτάται κυρίως από το ύψος
του δανείου και την πιστοληπτική κατάσταση του πελάτη και μπορεί να φτάσει έως
και 7,5%.

Με διαφορετική φιλοσοφία

Τα δύο προϊόντα έχουν διαφορετική φιλοσοφία. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η
μεταφορά υπολοίπου επιλέγεται συνήθως από πελάτες που θέλουν να μηδενίσουν το
υπόλοιπο της πρώτης κάρτας τους για να την ξαναχρησιμοποιήσουν, κάτι που δεν
ενδείκνυται, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος υπερχρέωσης. Οι τραπεζίτες συστήνουν
την ολική εξόφληση του υπολοίπου κατά τη διάρκεια της άτοκης περιόδου που
προσφέρεται και τη μετέπειτα πραγματοποίηση αγορών. Πάντως, το πλεονέκτημα των
εν λόγω προγραμμάτων εντοπίζεται στη χαμηλή μηνιαία δόση, που φτάνει σε ένα
μικρό ποσοστό της συνολικής οφειλής. Μετά την άτοκη περίοδο οι τόκοι αρχίζουν
να «τρέχουν» και αξίζει να σημειωθεί ότι τα επιτόκια των καρτών παραμένουν έως
σήμερα ιδιαίτερα υψηλά.

Από την άλλη, τα δάνεια προσφέρουν σαφώς πιο χαμηλό επιτόκιο (κάτω του 10%),
το οποίο κατ’ επιλογήν του πελάτη μπορεί να είναι σταθερό σε όλη τη διάρκεια
αποπληρωμής, εξασφαλίζοντας σταθερές δόσεις.

Παράλληλα, επιτυγχάνεται έγκαιρος προγραμματισμός των εξόδων του νοικοκυριού
με τη μεταφορά όλων των υποχρεώσεών του σε έναν λογαριασμό, δηλαδή στο δάνειο,
και την κατάργηση όλων των υπόλοιπων λογαριασμών.

H διαφορά στα επιτόκια των προσωπικών δανείων και των πιστωτικών καρτών
διευρύνθηκε σημαντικά μετά την απελευθέρωση της καταναλωτικής πίστης,
καθιστώντας το πλαστικό χρήμα ακόμη πιο ακριβό σε σχέση με τα φθηνότερα πλέον
καταναλωτικά δάνεια. Γιατί, λοιπόν, κάποιος σήμερα να χρησιμοποιεί την κάρτα
του και να μη λαμβάνει ένα φθηνότερο δάνειο για την πραγματοποίηση των αγορών
του; Οι ειδικοί απαντούν ότι πέραν της πρακτικής διευκόλυνσης που προσφέρουν
οι κάρτες, το βασικό τους πλεονέκτημα ως μορφή πίστωσης έναντι των δανείων
είναι η ευχέρεια προσαρμογής της μηνιαίας δόσης, που καλείται να πληρώσει ο
κάτοχός της, «στα μέτρα του».

Ενώ στο δάνειο η δόση είναι καθορισμένη, ο κάτοχος της κάρτας έχει τη
δυνατότητα καταβολής τής ελάχιστης μηνιαίας δόσης, η οποία κυμαίνεται στα
χαμηλά επίπεδα του 3% – 5%. Εξάλλου, οι τόκοι στην κάρτα αρχίζουν να τρέχουν
έναν μήνα μετά την πραγματοποίηση των αγορών, ενώ στα δάνεια η εκταμίευση
γίνεται εφάπαξ και οι δόσεις διαμορφώνονται με βάση το σύνολο του δανείου,
άσχετα από το πόσα χρήματα θα χρησιμοποιηθούν από τον δανειολήπτη.

Επιπλέον κίνητρο για αγορές με την κάρτα αποτελούν τα προγράμματα άτοκων
δόσεων που παρέχονται από τις συμβεβλημένες με την εκδότρια τράπεζα
επιχειρήσεις, ενώ και σε αυτήν την περίπτωση ο πελάτης δεν είναι υποχρεωμένος
να πληρώσει όλη τη δόση, αλλά ένα μέρος αυτής.

Κάρτες με προνόμια

Τραπεζικά στελέχη σημειώνουν ότι ιδιαίτερα χρήσιμη είναι η κάρτα σε περίπτωση
ταξιδιού σε χώρα εκτός Ευρωζώνης. H κάρτα, σε αυτήν την περίπτωση, εξασφαλίζει
ευκολία στην πραγματοποίηση των αγορών χωρίς τον βραχνά των μετρητών και τη
διαδικασία ανταλλαγής συναλλάγματος, καθώς και διάφορες δωρεάν ασφαλιστικές
καλύψεις, εφόσον τα έξοδα μετακίνησης πληρωθούν μέσω της κάρτας.

Το τελευταίο διάστημα, μάλιστα, τα τμήματα μάρκετινγκ των τραπεζών έχουν
σχεδιάσει για τις πιστωτικές κάρτες προνόμια, όπως συγκέντρωση πόντων και
εξαργύρωσή τους με διάφορα προϊόντα, ευνοϊκή μεταχείριση σε επιλεγμένα
καταστήματα (π.χ. προτεραιότητα σε κρατήσεις εισιτηρίων). «Οι κάρτες και τα
δάνεια λειτουργούν με εντελώς διαφορετική φιλοσοφία.

Σε γενικές γραμμές, οι καταναλωτές χρησιμοποιούν την κάρτα για τις καθημερινές
τους συναλλαγές, ενώ τα δάνεια λαμβάνονται για συγκεκριμένο σκοπό, όπως για
την αγορά ειδών διαρκείας και αφού έχει προηγηθεί ο ανάλογος προγραμματισμός»,
ανέφερε εμπορικός διευθυντής τράπεζας με ηγετική παρουσία στον τομέα της
καταναλωτικής πίστης και συμπλήρωσε ότι «μετά την απελευθέρωση των ορίων
δανεισμού το μέσο υπόλοιπο νέων δανείων προσεγγίζει τα 6.000 ευρώ, ενώ οι
κάτοχοι καρτών τις χρησιμοποιούν 4-5 φορές τον μήνα ξοδεύοντας 80 ευρώ κατά
μέσον όρο για την κάθε αγορά».