Πρόσωπα Ο «δήμαρχος με τα πινέλα»

Ο Εντί Ράμα, δήμαρχος των Τιράνων, θα διεκδικήσει από τον Φατός Νάνο την
ηγεσία του αλβανικού Σοσιαλιστικού Κόμματος – και την πρωθυπουργία.

Εντί Ράμα. Θα διεκδικήσει την ηγεσία του Σοσιαλιστικού Κόμματος από τον Φατός Νάνο

Αυτό ανακοίνωσε ο ίδιος ο Ράμα προχθές, δύο μόλις εβδομάδες αφότου έγινε μέλος
του κόμματος. Αντίπαλός του στην αναμέτρηση, που θα διεξαχθεί στο συνέδριο του
κόμματος τον Δεκέμβριο, θα είναι, εκτός από τον Νάνο, ο πρώην πρόεδρος Ρετζέπ
Μεϊντάνι. Ο νικητής θα γίνει αυτόματα και πρωθυπουργός εφόσον το συνέδριο
εγκρίνει ένα νέο καταστατικό, που προβλέπει ότι ο πρόεδρος του κόμματος
αναλαμβάνει αυτοδικαίως και την προεδρία της κυβέρνησης.

Ο 39χρονος Ράμα επανεξελέγη δήμαρχος των Τιράνων στις 12 Οκτωβρίου. Ζωγράφος,
καθηγητής παλιότερα στην Ακαδημία Καλών Τεχνών των Τιράνων, ήταν από τους
διανοουμένους που είχαν αντιταχθεί στο καθεστώς του Εμβέρ Χότζα, αλλά και
στους διεφθαρμένους πολιτικούς που κυβέρνησαν τη μετακομμουνιστική Αλβανία.
Απολύθηκε από την Ακαδημία, ξυλοκοπήθηκε από τους μπράβους τού τότε προέδρου
Σαλί Μπερίσα και αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι ώς το 1998, οπότε ο Νάνο, που είχε
εκλεγεί πρωθυπουργός, του ζήτησε να επιστρέψει για να αναλάβει το υπουργείο
Πολιτισμού. Έθεσε τότε ως πρώτο στόχο του να προσφέρει στην Αλβανία το πρώτο
της σινεμά· και τον Ιούλιο του 1999 λειτούργησε στα Τίρανα ένα συγκρότημα έξι
κινηματογραφικών αιθουσών.

Το 2000 ο Ράμα εξελέγη δήμαρχος των Τιράνων. Ώς τότε κατείχε τη δημαρχία το
Δημοκρατικό Κόμμα του Μπερίσα και ο νέος δήμαρχος βρήκε άδεια τα ταμεία,
θέλησε όμως να δώσει στους κατοίκους τής πρωτεύουσας ένα ορατό σημάδι αλλαγής.
Έτσι ξεκίνησε καθαρίζοντας τον κεντρικό άξονα των Τιράνων, την πλατεία
Σκεντέρμπεη και τη λεωφόρο των Μαρτύρων του Έθνους, από τις άθλιες παράγκες
και τις άλλες παράνομες κατασκευές που είχαν ξεφυτρώσει μέσα στο χάος της
δεκαετίας του 1990. Γκρέμισε επίσης περισσότερα από 500 αυθαίρετα κτίσματα
κατά μήκος του ποταμού που διαρρέει τα Τίρανα και μεταμόρφωσε τις όχθες του σε
λιβάδια. Έβαψε επίσης με ζωηρά χρώματα – καναρινί, κεραμιδί, γαλάζιο, ανοιχτό
πράσινο – τις γκρίζες πολυκατοικίες του κέντρου της πρωτεύουσας. «Μέσα σε
δυόμισι χρόνια» λέει στην επιθεώρηση «Κλαν» ο«δήμαρχος με τα πινέλα»,
«σηκώσαμε 135.000 τόνους χώμα από τον ποταμό και καταστρέψαμε 1.100 αυθαίρετα.
Χρειάστηκε να αναμορφώσω το Δημαρχείο και να κατασκευάσω μια αίθουσα
συνεδριάσεων για το δημοτικό συμβούλιο (οι συνεδριάσεις γίνονταν μέχρι τότε σ’
ένα εστιατόριο). Χρειάστηκε επίσης να εκσυγχρονίσω το σύστημα συλλογής
δημοτικών τελών, επειδή ώς τότε οι δημοτικοί αξιωματούχοι τα εισέπρατταν πόρτα
– πόρτα. Έτσι τριπλασίασα τα εισοδήματα της δημαρχίας».

Οι αντίπαλοι του δημάρχου τον κατηγορούν ότι δεν έκανε τίποτε για την
περιφέρεια. «Έπρεπε να αρχίσω από κάπου» απαντά εκείνος. «Επέλεξα το κέντρο
για συμβολικούς λόγους. Το να χρωματίσουμε την πρωτεύουσα ήταν μια θεραπεία
σοκ σε έναν άρρωστο ζαλισμένο από τα ηρεμιστικά».