ΛAPΣ ΦΟN TPIEP «Eλευθερώστε τις HΠA από τους κρετίνους»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
8 λεπτά  |
 |
|
«H ελευθερία είναι η πόρνη των πολιτικών. Την διακορεύουν και στη συνέχεια |
«Νιώθω περίφημα. Πάλι καλά που δεν γκρέμισαν την αίθουσα»… Δηλαδή, τον
ρώτησα, περίμενες να βγάλουν περίστροφα; «Δεν το σκέφτηκα, αλλά τώρα που το
λες διόλου δεν το αποκλείω». Τι ακριβώς; «Να με περιμένουν στη γωνία»!
Το πρώτο πράγμα που αιφνιδίασε τα στίφη των δημοσιογράφων στο Φεστιβάλ των
Καννών τον περασμένο Μάιο με το «Dogville» του Λαρς φον Τρίερ – ιδιαιτέρως
τους Αγγλοσάξονες και ακόμα περισσότερο τους Αμερικανούς – ήταν η… κιμωλία.
Επί τρεις ώρες (άντε επί 2.20 στη συντομευμένη εκδοχή που θα προβάλλεται από
την Παρασκευή στις ελληνικές αίθουσες) οι ρακένδυτοι, απομονωμένοι κάτοικοι
μιας σχεδόν ανύπαρκτης κωμόπολης με την τερατώδη ονομασία Σκυλό… πολη,
κυκλοφορούν πάνω σε θεατρική σκηνή χαραγμένη με κιμωλία. Εδώ είναι το σπίτι
του κυρίου Παπαδόπουλου, εκεί της οικογένειας Λαμπρόπουλου, από εκεί ο δρόμος,
πιο πέρα οι θάμνοι και εκεί πέρα ο σκύλος. Όχι ο ίδιος, αλλά η ονομασία του
(Dog) χαραγμένη με κιμωλία!
Το δεύτερο ήταν ο Μπους, το Ιράκ, η εισβολή, ο ιμπεριαλισμός. Ο αθεόφοβος
διεμήνυσε την πρόθεσή του να ηγηθεί ομάδας πολιτών για τη σωτηρία της
Αμερικής!
«Αισθάνομαι εντελώς American. Μάλιστα σκέφτομαι να οργανώσω καμπάνια με το
σύνθημα “Free America”», λέει ο διάσημος Δανός σκηνοθέτης στα «NEA».
Να ελευθερωθεί από ποιους;
(Με σαρδόνιο χαμόγελο ευρωπαϊκής υπεροχής, στα όρια της υπεροψίας) «Μα,
φυσικά, από τους ηλίθιους, τους κρετίνους, τους φασίστες που την κυβερνούν».
Μα τους ψηφίζουν.
«Αυτό λέω κι εγώ. Γι’ αυτό δεν πήγα, δεν πάω και δεν πρόκειται να το κάνω.
Φοβάμαι. Τόσο απλά».
Τόσο αντιαμερικανός;
«H χώρα είναι πανέμορφη, αλλά να με συγχωρείτε. Δεν είναι δυνατόν να ψηφίζουν
και να ανέχονται έναν βλάκα».
Μα ο δικός σας, αυτός ο Ρασμούντεν ή όπως αλλιώς λέγεται μοιάζει με
δανέζικη ρεπλίκα του Μπους.
«Συμφωνώ, αλλά τον τόνο τον δίνει η Αμερική. Άλλωστε η κυβέρνησή μου δεν έχει
τη δυνατότητα να κάψει τον μισό πλανήτη, πράγμα που δεν αποκλείεται να το
κάνουν εκείνοι. Περίπου αισθάνομαι σαν θύμα. Και τι να κάνω; Να φύγω από τη
Δανία;»
«Τα έργα είναι αποτέλεσμα απαγορεύσεων»
 |
|
Νικόλ Κίντμαν και Λαρς Φον Τρίερ στο φετινό Φεστιβάλ Καννών. H Κίντμαν |
Είναι η δεύτερη φορά που συναντώ τον Λαρς φον Τρίερ και κάθε φορά αισθάνομαι
προνομιούχος. Ο Λαρς – πάντα στον ενικό – είναι ένας ετοιμόλογος… σπινθήρας.
Πυρολάγνος από κούνια, που δεν το έχει σε τίποτα να κάνει ταινία χωρίς
ηθοποιούς, χωρίς καν… φωτισμό. Είναι ικανός για όλα. Συγκρότησε ομάδα
κινηματογραφικών «τρομοκρατών» με την ονομασία Dogma! Οι οπαδοί του –
νεότευκτοι σκηνοθέτες, ανάμεσά τους και ο νεαρός Βίντερμπεργκ της
«Οικογενειακής γιορτής» – δημιουργούσαν υπό καθεστώς δικτατορίας. Ας πούμε
μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων τους απαγορεύονταν να επενδύσουν μουσικές
στις ταινίες τους. «Μα γίνεται τέχνη χωρίς καλλιτεχνική ελευθερία» τον ρώτησα
την πρώτη φορά που τον είδα, με αφορμή το «Χορεύοντας στο σκοτάδι».
«Μα όλα τα έργα είναι αποτέλεσμα απαγορεύσεων. Είτε οι σκηνοθέτες το ξέρουν
είτε δεν το ξέρουν. H ελευθερία, τουλάχιστον σε αυτήν τη φάση του πολιτισμού,
είναι κάτι το αόριστο, το απροσδιόριστο και μερικές φορές το ύποπτο. Δυστυχώς,
μας επιλέγουν και δεν τους επιλέγουμε. H ελευθερία είναι η πόρνη των
πολιτικών. Την διακορεύουν και στη συνέχεια την περιφέρουν σαν παρθένα. Δηλαδή
ποιος εφαρμόζει στην Αμερική αυτό που ακριβώς θέλει; Κανείς. Όλοι, ακόμα και
οι εντελώς ελεύθεροι και ανεξάρτητοι αυτολογοκρίνονται. Επιλέγουν εκείνη ή την
άλλη σκηνή για να αρέσουν, να κόψουν εισιτήρια, να εξασφαλίσουν μια θέση στο
Χόλιγουντ. Εγώ, λοιπόν, με το “Δόγμα” απλώς δήλωσα την πρόθεσή μου πως αυτό
που κάνουμε υπόκειται σε συγκεκριμένους αισθητικούς κανόνες. Ένα νέο ρεύμα,
κόντρα στο κυρίαρχο μοντέλο».
Εν τοιαύτη περιπτώσει, μπορεί κανείς να πει ό,τι κι εσύ, με την παρουσία
τόσων αγγλόφωνων ηθοποιών και με πρωταγωνίστρια τη Νικόλ Κίντμαν,
αυτολογοκρίθηκες.
«Ναι, αλλά η Νικόλ συγκεντρώνει πολλά πλεονεκτήματα. Ταλέντο, ρίσκο,
εξαιρετικές επιδόσεις και πολύ καλή προϋπηρεσία. Είναι αξιέπαινη».
Και ακριβή…
«Εδώ δεν μπορώ να σε ικανοποιήσω, γιατί δεν ξέρω πόσα πήρε ως αμοιβή. Πάντως,
όχι περισσότερα απ’ όσα παίρνουν στη Δανία οι πρωτοκλασάτοι ηθοποιοί».
Πάντως όσα και να εισέπραξε είναι λίγα για μια τόσο διάσημη και όμορφη
γυναίκα και τόσους βιασμούς…
(Χαμογελώντας σαρδόνια) «Έτσι μου λένε».
Είναι η τρίτη στη σειρά που βασανίζεις (προηγήθηκε η Έμιλι Γουάτσον στο
«Δαμάζοντας τα κύματα» και ακολούθησε η Μπγιορκ). Μπας και είσαι μισογύνης;
«Μεταξύ μας; Κάτι χειρότερο. Φαλλοκράτης! (γελάνε και τα μουστάκια του) Αν σου
πω ότι για μένα η γυναίκα είναι το πρόσωπο του Γολγοθά, τι θα έλεγες;»
Θα έλεγα πως είσαι χριστιανός.
«Περίπου. Ένα μείγμα προτεσταντισμού και… λενινισμού (περσότερα γέλια). H
γυναίκα στις ταινίες μου είναι το κάτοπτρο πάνω στο οποίο αντανακλώνται τα
χαρακτηριστικά μιας κοινωνίας. Γύρω μας υπάρχουν το Κακό και το Καλό, ο Θεός
και ο Σατανάς. Εξαρτάται κάθε φορά από τις συνθήκες. Στο “Dogville”,
παραδείγματος χάριν, όλα στην αρχή είναι μέλι γάλα. Οι δύστυχοι κάτοικοι αυτού
του χωριού είναι φιλικοί προς την Γκρέις (Νικόλ Κίντμαν). Ανοίγουν τις πόρτες
τους για να φιλοξενήσουν και να προστατεύσουν αυτό το βασανισμένο κορίτσι που
καταδιώκεται από συμμορία γκάνγκστερ. Όταν όμως εμφανίζεται η Αστυνομία και το
FBI και τοιχοκολλούν τις επικηρύξεις, τότε όλα αλλάζουν. Ο Θεός μεταμορφώνεται
σε Διάβολο. Στοιχειώδεις κανόνες διαλεκτικής».
Εγώ το είδα ως πείραμα. Βάζουμε μαζί τη μέθοδο του Μπρεχτ, τα «Σταφύλια της
οργής», τη «Μικρή μας πόλη» του Θόρντον Γουάιλντερ…
«Ξέχασες την “Επιστροφή της γηραιάς κυρίας”. Ναι κάπως έτσι είναι».
ΝΙΚΟΛ KINTMAN
«Μου αρέσουν οι προκλήσεις»
 |
|
H Νικόλ Κίντμαν στην ταινία «Dogville», που θα προβληθεί σε αβάν πρεμιέρ την |
H σχέση μιας τόσο μεγάλης σταρ σαν την Νικόλ Κίντμαν με αυτόν τον περίεργο,
ιδιότροπο και κουλτουριάρη σκηνοθέτη από τη Δανία, το όνομα του οποίου
ελάχιστοι θα το άκουσαν στην Αμερική και ακόμα πιο λίγοι θα έχουν δει κάποια
από τις ταινίες του, άρχισε με το «Δαμάζοντας τα κύματα». H ταινία, εκτός των
άλλων, λειτούργησε και ως «καρτ βιζίτ» του Τρίερ προς πλήθος (θηλυκών) σταρ
απ’ όλο τον κόσμο.
«Όταν είδα την ταινία δήλωσα αυθόρμητα πως θα ήθελα κάποτε να συνεργαστώ με
τον Λαρς φον Τριερ».
Μετανιώσατε;
«Όσα λέγονται γι’ αυτόν, και λέγονται πολλά, δεν με επηρέασαν καθόλου. H σχέση
μας άρχισε περίεργα και συνεχίστηκε ομαλά».
H δημόσια… αποκάλυψη της Κίντμαν (στο Φεστιβάλ των Καννών) έχει να κάνει μ’
ένα πρωτοφανές περιστατικό. Ο Δανός, αφού πρώτα της έδειξε το άδειο ντεκόρ και
το χαραγμένο, με κιμωλίες, πάτωμα, όρμησε για να της πάρει τον αέρα. Περίπου
σαν να λέμε η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. H συνέχεια διά στόματος Κίντμαν:
«Στην πρώτη συνάντησή μας που έγινε σε στούντιο στη Σουηδία κατάλαβα πως είναι
προκατειλημμένος εναντίον μου. Για να ηρεμήσουν τα πνεύματα κάναμε μια βόλτα
στο δάσος».
«Μια βόλτα ψυχοθεραπείας», συμπληρώνει ο Τρίερ.
«Τσακωθήκαμε, φωνάξαμε, δακρύσαμε, αγκαλιαστήκαμε».
Πώς είναι να παίζει κανείς σε άδειο ντεκόρ με κιμωλία;
Κίντμαν: «Δεν σας αδικώ. H ταινία θυμίζει σκηνές από την ανάγνωση θεατρικού
έργου πριν από τις πρόβες»!
Και δεν ενοχληθήκατε που σας φόρεσαν κουδούνι στον λαιμό και σας περιέφεραν
αλυσοδεμένη;
«Σας είπα, μου αρέσουν οι προκλήσεις».
«Όποιος δεν φοβάται είναι Θεός»
Φαντάζομαι πως υπήρχε λόγος που τοποθετείται η δράση του «Dogville» στα
’30, κοντά στο οικονομικό κραχ.
«Φυσικά. Ο βασικός λόγος είναι αυτή η τερατώδης διαφορά. H μεγαλύτερη χώρα
στον πλανήτη, με 40 εκατομμύρια να ζουν μεταξύ ζωής και θανάτου. Όλος ο
πλούτος του κόσμου στις τσέπες μιας χούφτας καρχαριών».
Θα υπάρξει συνέχεια;
«Τριλογία. H ιστορία της Grace (Χάρις) σε τρία επίπεδα».
H Κίντμαν δεσμεύτηκε ενώπιον δημοσιογράφων πως θα παίξει και στις δύο
άλλες.
«Το ξέρω, αλλά τα λόγια δεν είναι δεσμευτικά. Μέχρι να υπογράψει δεν πιστεύω
τίποτα».
Κι αν δεν υπογράψει;
«Τότε θα σκεφθώ την λύση των τριών… Grace. Τρεις διαφορετικές για τον ίδιο
ρόλο».
Και κάτι τελευταίο. Γιατί φοβάσαι να ταξιδεύεις με αεροπλάνο;
«Μα γιατί είμαι κοινός θνητός. Όποιος δεν φοβάται είναι Θεός»!
Κυνηγητό και βιασμός
«Dogville»
Σενάριο – Σκηνοθεσία: Λαρς φον Τρίερ
Παίζουν: Νικόλ Κιντμαν, Πολ Μπέτανι, Μπεν Γκαζάρα, Λορίν Μπακόλ, Τζέιμς
Κάαν, Τζον Χαρτ, Κλόε Σεβινί, Στέλαν Σκάρσγκαρντ, Ζαν Μαρκ Μπαρ
Το στόρι: Σε μια παρηκμασμένη περιοχή που περικλείεται από βουνά (κάτι
σαν απομεινάρι της «Γης της επαγγελίας») και που ονομάζεται Dogville
εμφανίζεται μια ξένη που καταδιώκεται από γκάνγκστερ και ζητάει προστασία. Με
την μεσολάβηση ενός νεαρού διανοουμένου, που αποτελεί τον ιδεολογικό φάρο της
μικρής κοινωνίας, η Γκρέις (Χάρις) βρίσκει φιλοξενία σε αυτόν τον έρημο τόπο.
Ως αντάλλαγμα, προσφέρει τις υπηρεσίες της ανάλογα με τις ανάγκες του καθενός.
Από καθαρίστρια ώς δασκάλα. H εμφάνιση όμως του σερίφη της διπλανής πόλης, η
εισβολή πρακτόρων του FBI και η τοιχοκόλληση μιας επικήρυξης ανατρέπει τις
ισορροπίες. Τώρα όλοι απαιτούν να δουλεύει διπλή βάρδια χωρίς μισθό και όλοι
οι αρσενικοί την επισκέπτονται και τη βιάζουν. Και όταν εκείνη προσπαθήσει να
δραπετεύσει, θα της φορέσουν γύρω από τον λαιμό μια μεγάλη κουδούνα και θα
τη… συνδέσουν με σιδερένια μπάλα. H συνέχεια επί της οθόνης…
INFO
H αβάν πρεμιέρ της ταινίας έχει προγραμματιστεί για την Πέμπτη στις 20.00, στο
«Άττικα 1» (Πλατεία Αμερικής). H είσοδος για τους φίλους του Cine Club θα
γίνεται με προσκλήσεις που θα ανταλλάσσονται με κουπόνια στο ταμείο του κινηματογράφου.
Google news
