Ζώα που αρέσκονται να περιπλανώνται όταν βρίσκονται στη φύση, δεν μπορούν
να ζήσουν καλά μέσα σε ζωολογικούς κήπους. Ως εκ τούτου, προκύπτει από μια νέα
έρευνα, οι ζωολογικοί κήποι πρέπει να αλλάξουν.





Μοντέρνο κλουβί. Οι πολικές αρκούδες υποφέρουν όταν βρίσκονται περιορισμένες
στους ζωολογικούς κήπους


Σε κατάσταση αιχμαλωσίας, ζώα όπως οι πολικές αρκούδες, τα λιοντάρια, οι
τίγρεις και τα τσιτάχ, που σε φυσική κατάσταση κυνηγούν σε αποστάσεις πολλών
χιλιομέτρων, έχουν υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας των νεογνών τους και πιο
αφύσικη συμπεριφορά - συμπτώματα στρες και ψυχολογικών διαταραχών - από τα ζώα
που σε φυσική κατάσταση ζουν όλη τους τη ζωή στον ίδιο τόπο. Στο συμπέρασμα
αυτό κατέληξαν Βρετανοί ερευνητές αφού ανέλυσαν επιστημονικά δεδομένα 40 ετών.
Το πρόβλημα είναι τόσο εκτεταμένο σ' όλο τον κόσμο ώστε οι περισσότεροι
ζωολογικοί κήποι είναι ανάγκη να βελτιώσουν τις συνθήκες εγκλεισμού των ζώων
τους δημιουργώντας μεγαλύτερους και πιο πολύπλοκους χώρους για τα νομαδικά
ζώα, δήλωσε η Τζόρτζια Μέισον, ζωολόγος του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και
επικεφαλής της έρευνας.


Στη Βρετανία


Ίσως μάλιστα θα έπρεπε οι ζωολογικοί κήποι να πάψουν να φιλοξενούν τέτοια ζώα.
«Καθώς τα ζώα πεθαίνουν και πρέπει να αντικατασταθούν, οι ζωολογικοί κήποι θα
μπορούσαν απλώς να τα αντικαθιστούν με είδη που χρειάζονται λιγότερο χώρο για
να περιπλανώνται», δήλωσε η Μέισον. Οι υπεύθυνοι των ζωολογικών κήπων ξέρουν
πάντως από καιρό ότι ο περιορισμός των νομαδικών ζώων μπορεί να διαταράξει τον
φυσικό τρόπο ζωής τους. Στην τελευταία δεκαετία, οι βρετανικοί ζωολογικοί
κήποι σταμάτησαν να αντικαθιστούν τις πολικές αρκούδες όταν πεθαίνουν, επειδή
οι υπεύθυνοι διαπίστωσαν ότι τα ζώα αυτά είναι δύσκολο να κάνουν μωρά και να
τα μεγαλώσουν, ενώ η συμπεριφορά τους σε συνθήκες αιχμαλωσίας γίνεται
αλλοπρόσαλλη, λέει η Μέισον.


H έρευνα, η οποία δημοσιεύεται στο σημερινό τεύχος της επιθεώρησης Nature,
χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από την Ομοσπονδία Πανεπιστημίων για την Ευημερία των
Ζώων και από έξι βρετανικούς ζωολογικούς κήπους, μεταξύ των οποίων εκείνοι του
Μπρίστολ και του Εδιμβούργου.


Ζωολογικοί κήποι, ιδιαίτερα στη Βόρεια Αμερική, έχουν πάρει τα τελευταία
χρόνια μέτρα για να δημιουργήσουν περισσότερο φυσικούς και ευρύχωρους χώρους
για τα ζώα. Επιδιώκουν να τους προσφέρουν ποικιλία στους χώρους στους οποίους
κρατούνται, όπως σύνορα στα οποία να περιπολούν και κατασκευές στις οποίες να
σκαρφαλώνουν. Οι Βρετανοί ερευνητές μελέτησαν 35 είδη σε αιχμαλωσία και
συγκέντρωσαν στοιχεία για τη θνησιμότητα των νεογνών τους από 500 ζωολογικούς
κήπους σ' όλο τον κόσμο. Μελέτησαν επίσης τουλάχιστον 1.000 επιστημονικά άρθρα
δημοσιευμένα από τη δεκαετία του 1960 σχετικά με το ποια ζώα συνηθίζουν να
βηματίζουν μπρος-πίσω - ο βηματισμός αυτός αποτελεί συνήθως ένδειξη ότι το ζώο
δεν έχει ερεθίσματα στο χώρο όπου ζει.


Είδη «υψηλού κινδύνου»


Από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι οι πολικές αρκούδες και τα λιοντάρια που
βρίσκονται σε αιχμαλωσία κινδυνεύουν περισσότερο. Οι πολικές αρκούδες, οι
οποίες στη διάρκεια της ζωής τους περιφέρονται κατά μέσο όρο σε μια έκταση
79.360 τετραγωνικών χιλιομέτρων, όση η Πορτογαλία, αντιμετωπίζουν τα
περισσότερα προβλήματα. H μέση θνησιμότητα των νεογνών τους είναι 65% ενώ
περνούν το 25% του χρόνου τους βηματίζοντας στο χώρο του ζωολογικού κήπου όπου
ζουν και ο οποίος είναι κατά μέσο όρο το ένα εκατομμυριοστό της περιοχής στην
οποία περιφέρονται όταν είναι ελεύθερες. Τα ζώα που μένουν στον ίδιο τόπο στη
διάρκεια της ζωής τους, όπως η αρκούδα γκρίζλι και το αμερικανικό μινκ,
παρουσιάζουν χαμηλότερη παιδική θνησιμότητα όταν βρίσκονται σε αιχμαλωσία και
βαδίζουν λιγότερο μπρος-πίσω.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από