Kουρτ Mαζούρ: Mουσικό κύρος δίχως ναρκισσισμούς

Ήθος. Με κεφαλαίο το Ήτα. Και κύρος. Κύρος που ακουμπάει στην ευγένεια.
Που αντλεί από την ευγένεια. Αυτά μου «εξέπεμψε» – μας «εξέπεμψε» είναι το
σωστότερο, γύρω στα δύο χιλιάδες άτομα ήμασταν στο Ηρώδειο – ο Κουρτ Μαζούρ.
Επικεφαλής της Εθνικής Ορχήστρας της Γαλλίας που την άκουσα στη δεύτερη
συναυλία της.

Ο αειθαλής Γερμανός μαέστρος «οδήγησε» τη γαλλική ορχήστρα, που τις
τύχες της κατευθύνει από τον περυσινό Σεπτέμβριο, στις Εισαγωγές στον
«Ριέντσι» και στον «Τανχόιζερ» του Βάγκνερ και στην Τρίτη του Μπρούκνερ, την
ίδια Συμφωνία του που είχε παίξει εδώ και το ’84, – ένα πρόγραμμα που αρμονικά
έδενε τον «άξονά» του, τον Μπρούκνερ, με τις βαγκνερικές καταβολές του. Τι
πλούσια, τι βαθιά, τι ουσιαστική, τι πνευματική ερμηνεία! Τι ωραίο, τι λαμπρό
γερμανικό ήχο έχει καταφέρει να «σκαλίσει» πάνω στη γαλλική φινέτσα της
ορχήστρας μέσα σε έναν μόλις χρόνο!

Στα εβδομήντα έξι του ο πανύψηλος και γλυκύτατος Κύριος Μαζούρ – ένας
με την πλήρη σημασία της λέξης ευπατρίδης – διηύθυνε από μνήμης, χωρίς
εντυπωσιασμούς και ναρκισσισμούς, χωρίς να έχει «αυτοχορογραφηθεί» στον
καθρέφτη, «στραγγίζοντας» την πεμπτουσία της μουσικής. Δεν ήταν μόνο που
άκουγα για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια στην Ελλάδα ζωντανά Μπρούκνερ,
αυτόν τον σπουδαίο συμφωνιστή που τόσο είχα επιθυμήσει να ακούσω. Ήταν ο
τρόπος που ο Μαζούρ τον «μετουσίωνε» με την Ορχήστρα.

Ο κόσμος – που τελικά ξέρει να εκτιμά το Σημαντικό κι ας χειροκροτεί τα
πάντα… – τον «άμειψε» όπως του έπρεπε: σπάζοντας τα χέρια του στα παλαμάκια,
φωνάζοντας «μπράβο», με την πάνω «ζώνη» να πρωτοστατεί. Και ο Κύριος Μαζούρ
είχε την ευγένεια να «απαντήσει» με ένα «ανκόρ»: το Γαμήλιο Εμβατήριο από τον
«Λόενγκριν» του Βάγκνερ.

Μια γλυκιά βραδιά του Σεπτέμβρη, «γεμάτη». Βραδιά πνευματικότατη. Τόσο
που σου ‘ρχεται να διακόψεις την άδειά σου για να γράψεις αυτά τα λόγια σαν
ελάχιστο αντίδωρο στη συγκίνηση που σου πρόσφερε ο άνθρωπος αυτός… Μακάρι να
‘ναι γερός και δυνατός ο Κύριος Κουρτ Μαζούρ και να μας ξανάρθει, όπως είναι
προγραμματισμένο, τον Φεβρουάριο, στις 16 και 17, με τη Φιλαρμονική του
Λονδίνου, στο Μέγαρο, για το εξαιρετικό σχέδιο της εκτέλεσης και των τεσσάρων
Συμφωνιών του Μπραμς.

A, και κάτι «ασυνήθιστο», που λίγο στο ντούκου μου φαίνεται περνάει…
Για μένα, όμως, καθόλου λίγο δεν είναι να ακούς Μπρούκνερ στο Ηρώδειο και να
κάνουν το ίδιο ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας με τη γυναίκα του. Οι οποίοι – ο κ.
Κώστας Σημίτης και η σύζυγός του Δάφνη -, ναι, ήταν εκεί.