Aλμυρά… γαλλικά και πιάνο

Ένας… ακριβός «μαραθώνιος» εξωσχολικών δραστηριοτήτων ξεκινά καθημερινά
για τους μαθητές του Δημοτικού μετά το τέλος των σχολικών μαθημάτων τους και
πολλές φορές κρατάει έως αργά το βράδυ.

Στους… δρόμους μεγάλων αποστάσεων από το σπίτι στο φροντιστήριο, στο ωδείο,
στο γυμναστήριο «τρέχουν» και οι γονείς, που καλούνται να πληρώσουν για την
εκπαίδευση και απασχόληση των βλασταριών τους έως και 2.500 ευρώ τον χρόνο!

Για τους γονείς μάλιστα οι εξωσχολικές δραστηριότητες δεν κοστίζουν μόνο σε
χρήμα αλλά και στην υγεία τους, αφού για 9 μήνες ζουν με το άγχος να προλάβουν
τα παιδιά τους φροντιστήρια και σχολές. «Πρόκειται για μία ψυχοφθόρο και
κοπιαστική διαδικασία, όχι μόνο για τα παιδιά αλλά και για εμάς τους ίδιους.
Είμαστε όμως υποχρεωμένοι να την ακολουθήσουμε», λένε.

Τα πιο ακριβά

Οι ξένες γλώσσες, τα… μαθήματα πιάνου και το μπαλέτο είναι από τις πιο
ακριβές δραστηριότητες, αφού οι τιμές τους ξεκινούν από 40 ευρώ το μήνα και
φτάνουν ακόμα και τα 130. Πιο… τσουχτερά βέβαια είναι τα δίδακτρα – πολλές
φορές οι τιμές είναι διπλάσιες – σε σχολές που θεωρούνται δημοφιλείς. Πάντως,
οικονομικές λύσεις υπάρχουν. Φτηνότερες ακόμα και κατά 50% είναι πολλές από
τις εξωσχολικές ασχολίες των παιδιών σε προγράμματα που προσφέρουν οι δήμοι.
Το μόνο που απαιτείται είναι καλό ψάξιμο και οι γονείς να δηλώσουν έγκαιρα
συμμετοχή στα τμήματα γιατί οι θέσεις είναι συνήθως ελάχιστες.

«Πόσο κοστίζουν οι εξωσχολικές δραστηριότητες; Όσο ένα διαμέρισμα ή σαν να
μεγαλώνεις ένα δεύτερο παιδί». H απάντηση που δίνει η κ. Νανά Νικολάου, μητέρα
του 8χρονου Χαράλαμπου, αποτυπώνει ανάγλυφα την πραγματικότητα. Όπως λέει στα
«NEA» η κ. Νικολάου, από τον μηνιαίο οικογενειακό προϋπολογισμό πρέπει να
διαθέτει για τα μαθήματα του Χαράλαμπου «65 ευρώ για αγγλικά, 65 για
γερμανικά, 103 για πιάνο, 40 για κολυμβητήριο. Το κόστος είναι τεράστιο. Ίσως
γι’ αυτό πολλές οικογένειες σκέφτονται να κάνουν ένα δεύτερο παιδί…».

Κι άλλα έξοδα

Ανάλογα μεγάλα ποσά πρέπει να καταβάλει κάθε μήνα η οικογένεια της 12χρονης
Δήμητρας, μαθήτριας της ΣΤ’ τάξης στα Χανιά, για μαθήματα αγγλικών,
γερμανικών, μουσικής, ζωγραφικής. «Δίνουμε χρήματα και δεν ξέρουμε πού τα
δίνουμε», τονίζει η μητέρα της, η κ. Χριστίνα Μαραγκουδάκη. Δεν είναι όμως
μόνο αυτά τα έξοδα, όπως προσθέτει. «Είναι και η βενζίνη για το πηγαινέλα απ’
το σπίτι στη σχολή και απ’ τη σχολή στο σπίτι. Είναι τα έξοδα για τα βιβλία.
Δεν υπάρχει βιβλίο ξένων γλωσσών που να κοστίζει φτηνότερα από 15 ευρώ. Και
βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι για κάποια αθλήματα ο εξοπλισμός είναι
πανάκριβος».

«Το ιδανικό θα ήταν το σχολείο να διέθετε όλες τις εξωσχολικές δραστηριότητες.
Όμως δυστυχώς αυτό δεν συμβαίνει. Πρόβλημα αποτελεί και η έλλειψη ελεύθερων
χώρων για τα παιδιά. Δεν υπάρχουν ούτε καν σε μία επαρχιακή πόλη, όπως τα
Χανιά. Μοιραία λοιπόν οδηγούμαστε σ’ αυτές τις επιλογές και για να ελέγχουμε
τα παιδιά», λέει η κ. Μαραγκουδάκη. Και όπως σημειώνουν οι γονείς, όταν όλοι
μαθαίνουν μία δεύτερη ξένη γλώσσα, «δεν μπορείς να μείνεις έξω απ’ το σύστημα.
Είσαι υποχρεωμένος να ακολουθήσεις». Επιπλέον, πολλές φορές τα παιδιά πιέζουν
τους γονείς τους να τους γράψουν σε κολυμβητήριο γιατί το ίδιο κάνουν πολλοί
συμμαθητές τους. Και οι γονείς υποκύπτουν…

«Δύσκολη και η ζωή των γονιών»

Νανά Νικολάου. «Τα παιδιά μας δεν είναι πια παιδιά. H ζωή τους έχει μετατραπεί σε εφιάλτη», λέει η κ. Νικολάου, περιγράφοντας το φορτωμένο πρόγραμμα εξωσχολικών δραστηριοτήτων του γιου της Χαράλαμπου, 8 ετών

Τα… πανάκριβα δίδακτρα δεν είναι το μόνο που πληρώνουν οι γονείς για
τις πολυάριθμες δραστηριότητες των παιδιών τους. Τα μαθήματα τους κοστίζουν
και σε ψυχική ηρεμία. Στην προσπάθειά τους να προλάβουν να τα μεταφέρουν στις
σχολές, να τα βοηθήσουν στη μελέτη, να ασχοληθούν και με δικά τους θέματα
πολλές φορές αγχώνονται και πιέζονται ψυχολογικά περισσότερο απ’ τα παιδιά.

«Πράγματι οι γονείς λόγω και του συναγωνισμού που έχουν μεταξύ τους ωθούν τα
παιδιά σε πολλές δραστηριότητες. Έτσι όμως κάνουν και τη δική τους ζωή
δύσκολη, γιατί είναι επιφορτισμένοι με τις μετακινήσεις των παιδιών», εξηγεί ο
ψυχολόγος κ. Γιάννης Κούρος. «Δεν τους περισσεύει χρόνος. Επιπλέον δεν
προλαβαίνουν να χαρούν τα παιδιά τους».

«Το άγχος. Αυτό μας τρώει και μας κυνηγάει καθημερινά. Να προλάβουμε όλες τις
δραστηριότητές τους», λέει η κ. Νικολάου, ενώ η κ. Μαραγκουδάκη συμπληρώνει
ότι όλες οι μητέρες «ζουν με στρες και τεντωμένα νεύρα κάθε ημέρα. Θυσιάζουμε
τον προσωπικό μας χρόνο για τη μόρφωση των παιδιών».

Κούραση και άγχος βέβαια ταλαιπωρούν και τα παιδιά που πρέπει να φέρουν σε
πέρας καθημερινά ένα ατέλειωτο πρόγραμμα μαθημάτων και εξωσχολικών
δραστηριοτήτων, που ξεκινάει το πρωί με το σχολείο και τελειώνει αργά το
βράδυ. «Τα παιδιά μας δεν είναι πια παιδιά. H ζωή τους έχει μετατραπεί σε
εφιάλτη, σχολιάζει η κ. Νανά Νικολάου, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που ο
γιος μου δυσανασχετεί».