Πρόσωπα «Yπάρχει διαφθορά στη δουλειά μας»

Οι Αμερικανοί δημοσιογράφοι ήταν υπερβολικά υπέρ του Μπους εν όψει της
εισβολής στο Ιράκ, καταγγέλλει η Κριστιάν Αμανπούρ. Αντιθέτως, υποστηρίζει ο
Τζων Μπερνς, στήριξαν τον Σαντάμ.
![]() |
|
Τζων Μπερνς: Ορισμένοι δημοσιογράφοι πήγαν στο Ιράκ χωρίς να θέλουν να πουν |
Ανταποκριτής των «Νιου Γιορκ Τάιμς» στη Βαγδάτη κατά τη διάρκεια του πολέμου,
ο Μπερνς επικρίνει σ’ ένα νέο βιβλίο τους δυτικούς συναδέλφους του που
βοήθησαν στη συγκάλυψη της φρίκης της τυραννίας του Σαντάμ Χουσεΐν για να
εξακολουθήσουν να έχουν πρόσβαση στην ιρακινή πρωτεύουσα. «Υπάρχει διαφθορά
στη δουλειά μας», καταγγέλλει στο βιβλίο τών Μπιλ Κατόφσκι και Τίμοθι Κάρλσον
«Ενσωματωμένοι: Τα μέσα ενημέρωσης στον πόλεμο στο Ιράκ, μια προφορική
ιστορία». Το βιβλίο κυκλοφόρησε αυτή την εβδομάδα (εκδ. The Lyons Press) και
βασίζεται σε πάνω από 60 συνεντεύξεις με δημοσιογράφους που κάλυψαν τον
πόλεμο.
Ο Μπερνς έχει τιμηθεί δύο φορές με Πούλιτζερ – το 1993 για την κάλυψη του
πολέμου στη Βοσνία και το 1997 για τις ανταποκρίσεις του από το Αφγανιστάν των
Ταλιμπάν. Στους «Ενσωματωμένους» κρίνει αυστηρά τους συναδέλφους του και
περιγράφει αρκετά επεισόδια: «Υπήρχαν ανταποκριτές που θεωρούσαν σωστό να
ζητούν την έγκριση των ανθρώπων που εξουσίαζαν τη ζωή τους, δηλαδή των
ανθρώπων του υπουργείου Πληροφόρησης και ιδιαίτερα του διευθυντή του
υπουργείου. (…) Στελέχη του υπουργείου δωροδοκήθηκαν με χιλιάδες δολάρια από
τηλεοπτικούς ανταποκριτές που στη συνέχεια συμπεριφέρονταν στις ανταποκρίσεις
τους σαν να βρίσκονταν στο Βέλγιο. Ουδέποτε ανέφεραν πως υπήρχαν συνεχώς μαζί
τους άνθρωποι του καθεστώτος. Ουδέποτε ανέφεραν τον τρόμο. (…) Ένας
ανταποκριτής μεγάλης αμερικανικής εφημερίδας έφθασε στο σημείο να πάει στο
Κέντρο Ίντερνετ του ξενοδοχείου αλ-Ρασίντ και να τυπώσει τις ανταποκρίσεις του
ιδίου και άλλων, ειδικά για να μπορεί να δείξει πόσο καλό παιδί είναι».
Ο Μπερνς, παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών, γεννήθηκε το 1944 στο
Νότιγχαμ της Αγγλίας και μικρός μετανάστευσε με την οικογένειά του στον
Καναδά, όπου σπούδασε στο Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ του Μόντρεαλ. Από το 1971 έως
το 1975 ήταν ανταποκριτής στο Πεκίνο της «Γκλόουμπ εντ Μέηλ» του Τορόντο. Το
1975 προσελήφθη στους «Νιου Γιόρκ Τάιμς”, των οποίων υπήρξε ανταποκριτής στο
Γιοχάνεσμπουργκ, τη Μόσχα, το Πεκίνο, το Τορόντο, το Νέο Δελχί, το Σαράγεβο
και το Βελιγράδι. Παραδέχεται πως, στο Ιράκ, ουδείς ξένος ανταποκριτής
μπορούσε να μεταδώσει τα πάντα, αν ήθελε να παραμείνει στη χώρα και να καλύψει
τον πόλεμο που ακολούθησε. «Από την άλλη όμως πλευρά», προσθέτει, «πιστεύω πως
οι παράμετροι του τι ήταν δυνατό να ειπωθεί ήταν σημαντικά μεγαλύτερες απ’
αυτές που επέλεξαν μερικοί ρεπόρτερ. Ορισμένοι από αυτούς από μερικά μέρη του
κόσμου – ιδιαίτερα από τον αραβικό κόσμο – πιστεύω πως πήγαν στο Ιράκ χωρίς να
θέλουν να πουν την αλήθεια… Αυτός ο πόλεμος πρέπει να μελετηθεί και να συζητηθεί».














