Kαι λουκέτο σε δημοτικές επιχειρήσεις

Ριζικές ανακατατάξεις στη σύσταση των δημοτικών επιχειρήσεων επιφέρει ο
νέος Δημοτικός Κώδικας. Στόχος η ανατροπή της σημερινής εικόνας, σύμφωνα με
την οποία οι δημοτικές επιχειρήσεις παρουσιάζουν τεράστιες ζημιές και
λειτουργούν ως μηχανισμοί προσλήψεων από το «παράθυρο», όπως αναφερόταν και
στο πρωτοσέλιδο δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ».

Διαχωρισμός σε ανταγωνιστικές και μη ανταγωνιστικές επιχειρήσεις και «λουκέτο»
σε επιχειρήσεις που δεν είναι βιώσιμες αποτελούν τα βασικά σημεία των αλλαγών
που θα περιληφθούν στις διατάξεις του νέου Κώδικα. Ο τρόπος πρόσληψης
προσωπικού εξαρτάται από την κατηγορία που ανήκουν οι επιχειρήσεις.

Στην πρώτη κατηγορία – των μη ανταγωνιστικών επιχειρήσεων – οι δήμοι θα
μπορούν να αναθέτουν μέρος των αρμοδιοτήτων τους (π.χ. παιδικοί σταθμοί, ΚΑΠΗ,
δημοτική συγκοινωνία), ύστερα από υπογραφή προγραμματικής σύμβασης ορισμένου
χρονικού διαστήματος και βάσει συγκεκριμένου επιχειρησιακού σχεδίου. Οι
προσλήψεις θα γίνονται αυστηρά με τα κριτήρια του νόμου Πεπονή.

Στη δεύτερη κατηγορία εντάσσονται επιχειρήσεις που ασκούν δραστηριότητα σε
τομείς όπως γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία, μεταποίηση, κατασκευές ή στον κλάδο
ξενοδοχείων και εστιατορίων. Οι προσλήψεις δεν θα υπάγονται στα κριτήρια του
νόμου Πεπονή και ο κανονισμός προσλήψεων θα αποφασίζεται από τα διοικητικά
τους όργανα. Ωστόσο, στις επιχειρήσεις αυτές απαγορεύεται η επιχορήγηση και
κάθε μορφή χρηματοδότησης από τον τακτικό κρατικό προϋπολογισμό, από κοινοτικά
κονδύλια ή από τους προϋπολογισμούς των δήμων.

Σχολιάζοντας τα στοιχεία της μελέτης που δημοσιεύθηκε στα «NEA», ο κ.
Κουκουλόπουλος ανέφερε ότι «ο θεσμός έχει λάβει την τελευταία 20ετία εκρηκτική
ανάπτυξη και σ’ αυτή την περίοδο ανέπτυξε και μία σειρά παιδικών ασθενειών,
μία από τις οποίες είναι και οι δημοτικές επιχειρήσεις».

Στην κοινωνική προσφορά των δημοτικών επιχειρήσεων αναφέρεται ο πρόεδρος της
ΤΕΔΚΝΑ Π. Φιλίππου, υποστηρίζοντας πως οι ζημιές δεν οφείλονται μόνον στην
κακή διαχείριση και τη διαφθορά. Δραστηριότητες που σχετίζονται με την
απασχόληση, τη στήριξη της εργαζόμενης οικογένειας, της τρίτης ηλικίας ή των
κοινωνικά αποκλεισμένων ομάδων, «εκ των πραγμάτων δεν είναι κερδοφόρες και από
λογιστικής πλευράς εξεταζόμενες είναι παθητικές, όμως το θετικό κοινωνικό
ισοζύγιο που καλύπτουν είναι σημαντικότατο και βασικό», τονίζει ο κ. Φιλίππου.