Ξυπόλητη ταξιαρχία

Τι ήθελε να θυμηθεί την «ελαφρά ταξιαρχία» του Απόλλωνα ο Γιάννης Ιωαννίδης.
Χάσαμε από τους Ιταλούς (62-59), το ονειρο για μετάλλιο πήγε περίπατο και να
πει κανείς ότι παίξαμε καλό μπάσκετ… Ούτε αυτό είδαμε….

Με τον πλέον επικίνδυνο παίκτη των Ιταλών, τον Τζιάκομο Γκαλάντα εκτός αγώνα
από το 35′ (λόγω φάουλ) και ένα λεπτό αργότερα τον Ντένις Μαρκονάτο να τον
συντροφεύει στον πάγκο της «Σκουάντρα Ατζούρα», η Ελλάδα είχε χρυσή ευκαιρία
για να πάρει την πολυπόθητη νίκη. Την έπνιξε όμως στα ποτάμια της Στοκχόλμης
και την έστειλε στη θέση που βρισκόταν για δεκάδες χρόνια το «Βάσα» (ο
σουηδικός Τιτανικός, που βυθίστηκε αμέσως μετά τον απόπλου του μέσα στο
λιμάνι)!

Φοβισμένη. Αγχωμένη και χωρίς ενέργεια η ομάδα του Γιάννη Ιωαννίδη, έφερε το
παιχνίδι στα μέτρα των Ιταλών που φάνηκαν πιο ψύχραιμοι και πήραν τη νίκη. Κι
όμως, ακόμη και έτσι οι Έλληνες διεθνείς μπορούσαν να αρπάξουν το εισιτήριο
για την τετράδα του Ευρωμπάσκετ. Οι άστοχες βολές των αντιπάλων μας (Μπουλέρι
1/2β. στα 18”: 56-59, και Μπαζίλε 1/2 στα 14”: 56-60) κρατούσαν ζωντανή την
Ελλάδα που είχε μπλοκαριστεί στην άμυνα ζώνης που χρησιμοποίησε ο Ρεκαλκάτι
στο τελευταίο 6λεπτο (52-52 στο 34′). Μετά το 60-56 του Μπαζίλε, ο Χαρίσης
«τρύπησε» την άμυνα των Ιταλών και γύρισε την μπάλα στον Ντικούδη, που από την
κορυφή της ρακέτας και έξω από τα 6μ25 ευστόχησε κάνοντας το 59-60. Ο Σοράνια,
που με 12 πόντους ήρθε από το… πουθενά και βοήθησε τα μέγιστα την ομάδα του,
ήταν ψύχραιμος στις βολές (59-62). Ο Παπανικολάου αστόχησε σε βιαστικό
τρίποντο (στα 3”) από τα εννέα μέτρα και το ματς τελείωσε εκεί αφού δεν
υπήρχε χρόνος για ελληνική αντίδραση.

Ο Παπανικολάου στο τελευταίο σουτ δεν κατάφερε να ευστοχήσει και να στείλει το ματς στην παράταση. Απογοήτευση και σε αυτό το Ευρωμπάσκετ

Ήταν φανερό πως η ελληνική ομάδα ενδιαφέρθηκε μόνο για την άμυνά της. Εκεί τα
πήγε καλά. Περιόρισε τον Γκαλάντα, παρ’ ότι σημείωσε 14 πόντους, έκλεισε τους
διαδρόμους στον Μπουλέρι (6π), «μπλόκαρε» τον Ραντούλοβιτς (6π.), κυριάρχησε
στα ριμπάουντ (42 έναντι 29 των Ιταλών), αλλά στην επίθεση ήταν χωρίς πυξίδα.
Μεγάλες επιθέσεις που κατέληγαν σε σουτ… πιασμένα από τα μαλλιά, όταν στα
χέρια των παικτών μας δεν έμενε η μπάλα! Όαση στην επίθεση ο Γιώργος Σιγάλας,
που δεν φημίζεται για τις αρετές του στο σκοράρισμα, αλλά στις δύσκολες
αμυντικές αποστολές. Ο αρχηγός της Εθνικής όμως είχε ψυχή και κράτησε όρθια
την ομάδα στα δύσκολα. Με 4/4 τρίποντα, έδωσε το μεγαλύτερο προβάδισμα στην
Ελλάδα (45-38 στο 27′) και απαντούσε όταν οι Ιταλοί έκαναν αντεπίθεση.

Στο τελευταίο δεκάλεπτο ήταν ο Δήμος Ντικούδης που προσπάθησε να οδηγήσει την
Εθνική στην επίθεση. Ο φόργουορντ της Παμέσα Βαλένθια σημείωσε 10 πόντους στο
συγκεκριμένο διάστημα, από τους 12 που πέτυχε συνολικά η ομάδα. Γίνεται
αντιληπτό το πρόβλημα των Ελληνων παικτών που φαίνεται πως λύγισαν από το
άγχος και την πίεση που ένιωθαν! Πλην των τριπόντων του Σιγάλα το ποσοστό στα
σουτ από τα 6μ25 είναι τραγικό: 1/15 και συνολικά 23/63 σουτ (37%).

H Ελλάδα δικαιούται να διαμαρτύρεται για τα λάθη των Γκασπερίν, Οκχριμένκο. Ο
Ρώσος έκανε τραγικό λάθος στα 16” όταν η μπάλα έφυγε άουτ από το πόδι του
Σοράνια, αλλά έδωσε την μπάλα στους Ιταλούς. H ήττα όμως δεν οφείλεται και δεν
δικαιολογείται με τα διαιτητικά λάθη. Το υλικό που διαθέτει η εθνική μας ομάδα
δεν επιτρέπει ήττες από την Ιταλία, ούτε τέτοιες εμφανίσεις. Σαν τον Απόλλωνα
Αθήνας έμοιαζε. Όχι του Γιώργου Καμάρα, αλλά τον τωρινό που παραπαίει στις
μικρές κατηγορίες…

ΕΛΛΑΔΑ: Χατζηβρέτας, Παπαλουκάς 4, Παπανικολάου 2, Φώτσης 9, Τσακαλίδης
8, Διαμαντίδης 2, Σιγάλας 14, Αλβέρτης, Ντικούδης 18, Χαρίσης, Ρεντζιάς 2.

ΙΤΑΛΙΑ: Ραντούλοβιτς 6, Μπαζίλε 9, Γκαλάντα 14, Μπουλέρι 6, Κιάτζιτς 5,
Σοράνια 12, Μαρκονάτο 2, Ντε Πολ 2, Ριγκέτι, Μιάν 6.