Διαστάσεις Tο τέλος του Σιωνισμού

Το Ισραήλ φοβάται. Όχι μόνο τους καμικάζι, που απειλούν να κτυπήσουν πλέον
κάθε σπίτι, κάθε γραφείο. Όχι μόνο τους αντάρτες και τους πυραύλους τους. Το
Ισραήλ φοβάται για την ίδια του την επιβίωση. H ισραηλινή κοινωνία καταρρέει.

Στην Ιερουσαλήμ: η αγορά φυλάσσεται σε 24ωρη βάση από στρατιώτες

Οι Ισραηλινοί είναι ένας γενναίος και δημιουργικός λαός. Αναβίωσαν την εβραϊκή
γλώσσα, δημιούργησαν ένα υπέροχο θέατρο και οικοδόμησαν ένα ισχυρό νόμισμα. Το
εβραϊκό πνεύμα είναι πάντα οξύτατο και η εβραϊκή διασπορά ανθεί. Αυτοί είναι
οι λόγοι όμως για τους οποίους δημιούργησαν ένα κράτος; Αγωνίστηκαν για την
επιβίωσή τους επί δύο χιλιάδες χρόνια για να φτάσουν σήμερα να διοικούνται από
μια ανήθικη κλίκα διεφθαρμένων πολιτικών που αγνοούν τόσο τους συμπατριώτες
τους όσο και τους εχθρούς τους; Μήπως έφτασε το τέλος του Σιωνισμού; Μήπως
άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για το τέλος της ισραηλινής κοινωνίας;

Τα αγωνιώδη αυτά ερωτήματα θέτει με ένα αξιοσημείωτο κείμενό του στην
εφημερίδα Yediot Ahronot ο Ισραηλινός Εργατικός βουλευτής Αβραάμ
Μπουργκ, που διετέλεσε πρόεδρος του Κοινοβουλίου από το 1999 μέχρι πριν από
λίγους μήνες. Το ισραηλινό έθνος – γράφει – στηρίζεται σήμερα στη διαφθορά,
την καταστολή και την αδικία. Μια χώρα όμως που στερείται δικαιοσύνης δεν
μπορεί να επιβιώσει. Κι αυτό το συνειδητοποιούν όλο και περισσότεροι
Ισραηλινοί όταν ρωτούν τα παιδιά τους πού πιστεύουν ότι θα ζουν σε 25 χρόνια.
Προς μεγάλη έκπληξη των γονιών τους, τα παιδιά που είναι τίμια απαντούν πως
δεν ξέρουν. Τα θεμέλια του Σιωνισμού καταρρέουν όπως μια φτηνή αίθουσα γάμων
της Ιερουσαλήμ. Μόνον οι τρελοί συνεχίζουν να χορεύουν στα πάνω πατώματα όταν
οι κολώνες του κτιρίου γκρεμίζονται.

H εποχή των ψευδαισθήσεων έχει παρέλθει, συνεχίζει ο συγγραφέας. Κι έχει έλθει
η ώρα των αποφάσεων. Δεν μπορείς να αγνοείς τα παιδιά των Παλαιστινίων και
ύστερα να εκπλήσσεσαι που ανατινάζονται στην πόρτα σου. Δεν μπορείς να κρατάς
την παλαιστινιακή πλειοψηφία κάτω από την μπότα σου και ταυτόχρονα να
ισχυρίζεσαι ότι είσαι η μόνη δημοκρατία στη Μέση Ανατολή. Θέλεις ένα μεγάλο
Ισραήλ; Κανένα πρόβλημα. Ξέχνα τη δημοκρατία και φτιάξε ένα αποτελεσματικό
σύστημα φυλετικού διαχωρισμού, με φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το
γκέτο της Καλκίλια και το γκουλάγκ της Τζενίν. Θέλεις μια εβραϊκή πλειοψηφία;
Κανένα πρόβλημα. Ή θα βάλεις τους Άραβες σε τρένα, λεωφορεία, καμήλες και
γαϊδούρια και θα τους εκτοπίσεις μαζικά ή θα τραβήξεις μια τίμια και διεθνώς
αναγνωρισμένη διαχωριστική γραμμή και θα δεχθείς δίπλα σου ένα παλαιστινιακό
κράτος. Θέλεις τη δημοκρατία; Κανένα πρόβλημα. Ή θα διαλύσεις όλους τους
οικισμούς μέχρι το τελευταίο φυλάκιο ή θα δώσεις πλήρη υπηκοότητα και δικαίωμα
ψήφου σε όλους, των Αράβων συμπεριλαμβανομένων, και θα έχεις ένα παλαιστινιακό
κράτος στο εσωτερικό σου. Όλα δεν γίνονται. Ή εβραϊκός ρατσισμός ή δημοκρατία.
Ή οικισμοί ή ελπίδα και για τους δύο λαούς. Ή συρματοπλέγματα, μπλόκα και
καμικάζι ή διεθνώς αναγνωρισμένα σύνορα και μοίρασμα της Ιερουσαλήμ.