«Με κομμένη την ανάσα»

Ένα έργο τέχνης γεννιέται στο Μαρούσι. Πρόκειται για το στέγαστρο του
Ολυμπιακού Σταδίου που έχει σχεδιάσει ο Σαντιάγκο Καλατράβα, το οποίο
κατασκευάζεται με πυρετώδεις ρυθμούς, οι οποίοι αναμένεται να ενταθούν ακόμη
περισσότερο τους επόμενους μήνες, αφού τα χρονικά περιθώρια για την ολοκλήρωση
του έργου είναι οριακά.

Μέχρι στιγμής τμήμα του μεγάλου τόξου που θα σκεπάσει το Ολυμπιακό Στάδιο, με
διάμετρο τριών μέτρων, έχει κατασκευαστεί και είναι ορατό από την Κηφισίας, το
Μαρούσι και τη Φιλοθέη. Ένα παράξενο, λευκό, ελαφρά καμπυλωτό τόξο, από το
οποίο κρέμονται μεταλλικά καλώδια, τραβάει αμέσως την προσοχή. Το τόξο
αποτελείται από γιγαντιαίους κυλίνδρους βάρους 75 έως 120 τόνους ο καθένας και
στηρίζεται σε προσωρινούς «πύργους». Από το τόξο κρέμονται μεταλλικά «καλώδια»
τα οποία χρησιμεύουν για την ανύψωση των κυλίνδρων στην τελική τους θέση, σε
ύψος 80 μέτρων από το έδαφος.

Άρωμα εσπρέσο, ένταση αλλά και στιγμές απόλυτης σιγής επικρατούν στο εργοτάξιο
του Ολυμπιακού Σταδίου. Εσπρέσο για τους Ιταλούς μηχανικούς που δουλεύουν πλάι
πλάι με τους μηχανικούς της ελληνικής κοινοπραξίας, ένταση και αγωνία για τις
ώρες που τρέχουν και σιγή, κάθε φορά που οι πρωτότυποι ανελκυστήρες σηκώνουν
από το έδαφος τμήματα του τόξου. Όπως εξηγεί ο κ. Ηλίας Παναγόπουλος,
πολιτικός μηχανικός της κατασκευάστριας κοινοπραξίας (Άκτωρ-Ελ. Τεχνοδομική),
«για ν’ ανέβει ένα μέτρο κάθε κομμάτι του τόξου χρειάζεται μία ώρα. Όση ώρα
διαρκεί η ανύψωση στο εργοτάξιο όλοι σχεδόν κρατάνε την ανάσα τους. Το έργο
είναι εξαιρετικά λεπτό και πολύπλοκο».

Αντίπαλος ο χρόνος

Ο χρόνος όμως είναι ο μεγάλος αντίπαλος του έργου, αφού οι εργασίες για την
κατασκευή του ξεκίνησαν στο παρά πέντε. Είναι χαρακτηριστικό ότι τελικά
ζητήθηκαν εγγυήσεις από τον ανάδοχο ότι μπορεί να παραδοθεί εγκαίρως
προκειμένου να προχωρήσει η κατασκευή και να μη ματαιωθεί μπροστά στην
προοπτική να είναι γιαπί τον ερχόμενο Αύγουστο.

Παρά τις διαβεβαιώσεις, η αγωνία εξακολουθεί να περνάει από τα γραφεία των
μελών της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής και του υπουργείου Πολιτισμού μέχρι το
εργοτάξιο του Ολυμπιακού Σταδίου. Εκεί όπου η πρώτη εικόνα μοιάζει με… χάος,
αλλά στην πραγματικότητα τίποτε δεν είναι αφημένο στην τύχη. Ούτε καν οι
θέσεις των γιγαντιαίων κυλίνδρων στο έδαφος, που είναι προεπιλεγμένες μέσω
ηλεκτρονικού συστήματος.

Το έδαφος γύρω από το Ολυμπιακό Στάδιο έχει ενισχυθεί για να «σηκώσει» το
βάρος των κυλίνδρων που αποτελούν τα τόξα, αφού «η φέρουσα ικανότητα του
εδάφους θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 40 τόνοι ανά τετραγωνικό μέτρο», όπως
εξηγεί ο κ. Μανώλης Στιβακτάκης, υπεύθυνος του εργοταξίου στο ΟΑΚΑ. Χωρίς την
ενίσχυση, το έδαφος θα μπορούσε να «βουλιάξει» υπό το βάρος των μεταλλικών
τμημάτων και οι λακκούβες θα δημιουργούσαν πρόβλημα στη διευθέτηση του
περιβάλλοντος χώρου την ερχόμενη άνοιξη.

Στέγη μήκους 300, πλάτους 70 και ύψους 80 μέτρων

H στέγη του Σαντιάγκο Καλατράβα χωρίζεται σε δύο «μισά», ακριβώς ίδια
μέρη: το ανατολικό και το δυτικό. Πρώτα θα συναρμολογηθεί το δυτικό κομμάτι
(στη φωτό φαίνεται η σημερινή του μορφή), ενώ από το τέλος Σεπτεμβρίου με τον
ίδιο ακριβώς τρόπο θα ξεκινήσει και το άλλο μισό. Τα δύο μέρη θα ενωθούν με
ένα ειδικό σύστημα ολίσθησης επάνω από το Ολυμπιακό Στάδιο τον ερχόμενο
Φεβρουάριο.

Στη φωτογραφία φαίνεται η προσωρινή στήριξη με «πύργους» και μεταλλικά
καλώδια. Αυτά χρησιμοποιούνται για να «ανέβουν» σε ύψος 80 μέτρων και 40
αντίστοιχα το μεγάλο και το μικρό τόξο του δυτικού τμήματος. H διάμετρος των
κυλίνδρων που αποτελούν το μεγάλο τόξο είναι 3 μέτρα και το μικρό 3,7 μέτρα.
Οι κύλινδροι ενώνονται στο έδαφος, εκτός από τα δύο »άκρα» που θα συγκολληθούν
στον «αέρα»: οι ηλεκτροσυγκολλητές θα δουλεύουν από τους ακριανούς «πύργους».
Όλοι οι πύργοι είναι βοηθητικοί. Όταν τελειώσει η συναρμολόγηση των δυο μερών
της στέγης θα αποσυναρμο-λογηθούν και η στέγη μήκους 300 μέτρων, πλάτους 70
και ύψους 80 μέτρων θα στηρίζεται μόνο σε δύο «πέδιλα» μήκους 16 μέτρων. (Κάτω
αριστερά η φωτογραφία της μακέτας). Αυτό επιτυγχάνεται χάρις στο κέντρο βάρους
που απέχει μόλις δύο μέτρα από τα «πέδιλα».