Οι καύσωνες κάνουν καλό στα κρασιά!

H αύξηση της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας καταστρέφει το περιβάλλον και
δυσκολεύει τη ζωή εκατομμυρίων ατόμων. Υπάρχει όμως και μία κατηγορία ανθρώπων
που σκουπίζει τον ιδρώτα και τρίβει τα χέρια με ένα χαμόγελο ικανοποίησης. H
ζέστη και οι κλιματικές μεταβολές έχουν βελτιώσει τη ζωή των παραγωγών κρασιού
και των κρασιών τους, ιδίως σε περιοχές παραδοσιακά δροσερές.

Οι παραγωγοί ίσως αναγκαστούν να αλλάξουν παραδοσιακές μεθόδους και τεχνικές για να προσαρμοστούν στα τερτίπια του καιρού, αφού εξαιτίας της ζέστης τα κρασιά μπορεί να είναι υπέροχα, αλλά είναι διαφορετικά

«Από το 1988 μέχρι σήμερα, κάθε χρόνος είναι και πιο ζεστός, με αποτέλεσμα τα
αμπέλια και τα κρασιά να γίνονται ολοένα και καλύτερα», λέει ο Γιόχανς Σέλμπαχ
από το Ζέλτινγκεν της Γερμανίας, όπου η οικογένειά του παράγει κρασί από τον
17ο αιώνα.

Στα μέρη όπου πριν οι παραγωγοί προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να ζεστάνουν τα
σταφύλια τους για να απελευθερώσουν τη γλυκιά γεύση στο εσωτερικό τους και να
πετύχουν την ωρίμανσή τους, η ζέστη της τελευταίας δεκαετίας έχει κάνει τη
διαδικασία ευκολότερη.

Καλύτερα κάθε χρόνο. Στη Γερμανία, κάθε χρονιά μετά το ’88 είναι
καλύτερη από την προηγούμενη. Το Πιεμόντε στη Βορειοδυτική Ιταλία απήλαυσε
σπουδαίες χρονιές από το ’95 μέχρι το 2001. Στο Όρεγκον, η άνοδος της
ποιότητας ξεκίνησε το ’98. Στη γαλλική Καμπανία, καλές σοδειές ανακηρύχθηκαν
εννέα φορές από το ’90 μέχρι το ’99, ενώ μόλις έξι στη δεκαετία του ’80 και
τέσσερις στη δεκαετία του ’70.

Και ενώ οι επιστήμονες και οι πολιτικοί διαφωνούν συνέχεια για τα αίτια της
ζέστης, η θέρμανση της ατμόσφαιρας είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός. Οι
θερμοκρασίες σε όλο τον πλανήτη έχουν ανέβει κατά μέσον όρο μισό βαθμό Κελσίου
από το 1900. Μπορεί να μην ακούγεται πολύ, αλλά το ανησυχητικό είναι η αύξηση
σε ορισμένα μέρη της Γης. Στην Αλάσκα, για παράδειγμα, μιλάμε για άνοδο
τεσσάρων βαθμών. Στα υψηλότερα γεωγραφικά πλάτη, η άνοδος είναι μεγαλύτερη.
Και όλοι προβληματίζονται για το μέλλον.

Δεν ανησυχούν . Οι παραγωγοί κρασιού, όμως, δεν έχουν τέτοιες
ανησυχίες. Και πώς να έχουν άλλωστε, όταν βλέπουν τη θεαματική βελτίωση της
ποιότητας των κρασιών τους. Στους λόφους του Πιεμόντε, η ηλιοφάνεια των
τελευταίων οκτώ χρόνων είναι πρωτόγνωρη. «Από το ’96 και μετά, η άνοιξη
ξεκινάει 20 ημέρες νωρίτερα», εξηγεί ο Άντζελο Γκάχα, ένας από τους τοπ
παραγωγούς. «Ξεκινήσαμε τον τρύγο στο τέλος Σεπτεμβρίου και όχι του Οκτωβρίου
όπως κάναμε στις δεκαετίες του ’70 και του ’80. H επιρροή του κλίματος και του
φωτός είναι διαφορετική, κι έτσι μας φαίνεται πως έχουμε κατορθώσει τώρα μία
γεύση που δεν υπήρχε στο παρελθόν».

Βέβαια, ο καιρός αλλάζει και υπάρχουν και οι περιπτώσεις που το χαλάζι
καταστρέφει τις σοδειές, όπως έγινε πέρυσι το καλοκαίρι σε περιοχή της
Ιταλίας. «Το κλίμα είναι αυτό που περιμένεις, ο καιρός είναι αυτό που
συμβαίνει τελικά», λέει ο Ρόμπερτ Πίνκους, επιστήμονας στο Κέντρο Κλιματικών
Προγνώσεων στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο. «Είναι θέμα στατιστικής, οι
παραγωγοί είναι συνηθισμένοι στις αλλαγές του καιρού. Κανείς δεν είναι
συνηθισμένος στις κλιματικές αλλαγές».

Ο ίδιος έχει ασχοληθεί πολύ με το κρασί και προειδοποιεί ότι εκεί όπου η
παραγωγή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το κλίμα, υπάρχει κίνδυνος για το
μέλλον. «Στη Γερμανία και την Αυστρία, ποικιλίες που βασίζονται σε δροσερό
κλίμα μπορεί να αντιμετωπίσουν μεγάλες δυσκολίες».

Και προσθέτει ότι οι παραγωγοί ίσως αναγκαστούν να αλλάξουν παραδοσιακές
μεθόδους και τεχνικές για να προσαρμοστούν στα τερτίπια του καιρού. «Εξαιτίας
της ζέστης, τα κρασιά μπορεί να είναι υπέροχα, αλλά είναι διαφορετικά». Όπως
συμβαίνει στο Όρεγκον, όπου η γεύση και η υφή των σταφυλιών έχουν αλλάξει τα
τελευταία χρόνια και μαζί τους και τα κρασιά.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ

Καλή χρονιά ποιοτικά, αλλά όχι ποσοτικά

O ζεστός καιρός και τα μελτέμια βοήθησαν φέτος τους Ελληνες οινοπαραγωγούς,
που αναμένουν μια ιδιαίτερα καλή χρονιά. Ηδη έχει αρχίσει ο τρύγος στις
πρώιμες ποικιλίες από την Κρήτη και την Αττική μέχρι και τη Θεσσαλία. Ο μόνος
φόβος των παραγωγών είναι να μην έχουμε βροχές ιδιαίτερα τον άλλο μήνα που θα
τρυγηθούν και τα όψιμα σταφύλια -όπως το αγιοργίτικο, φέτος.

«Ο καιρός μάς έχει βοηθήσει ιδιαίτερα φέτος», λέει η κ. Ιωάννα Δαβλέρη,
οινολόγος στο Κτήμα Εύχαρις στα Μέγαρα. «Οι πρώιμες ποικιλίες έχουν ήδη
ωριμάσει και μάλιστα έχουν πολύ καλό βαθμό αλκοόλης – πάνω από 13″ (σ.σ. τα
γράδα του μούστου).

Στη Νεμέα, μια επίσης καλή χρονιά έρχεται να διαδεχθεί την περσινή καταστροφή:
επίσημα πέρσι, ο συνεταιρισμός δεν τρύγησε αγιοργίτικο, την ποικιλία που
χαρακτηρίζει την περιοχή της Νεμέας, αφού οι βροχές πέρσι το καλοκαίρι σάπισαν
τα σταφύλια στο αμπέλι και η ποιότητα θα ήταν κακή. Φέτος, τα πράγματα
εξελίσσονται ομαλά και ο μόνος φόβος των παραγωγών είναι μήπως αρχίσουν
καταιγίδες το επόμενο διάστημα μέχρι τον τρύγο. «H φετινή χρονιά θα είναι καλή
ποιοτικά, όχι ποσοτικά. H παραγωγή δεν είναι μεγάλη, αλλά τα σταφύλια είναι
εξαιρετικής ποιότητας», λέει ο οινολόγος του Οινοποιητικού Συνεταιρισμού
Νεμέας κ.Γ. Πέππας. «Βεβαίως, τα σταφύλια θα έρθουν όψιμα, ίσως ως συνέπεια
του δύσκολου χειμώνα που προηγήθηκε, αλλά ο καιρός όλο το καλοκαίρι βοήθησε να
ωριμάζουν ομοιόμορφα και να είναι υγιή». Ο τρύγος στη Νεμέα δεν προβλέπεται να
ξεκινήσει πριν από το πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου.

Αντίθετα, στη Λάρισα στο Κτήμα Κατσαρού έχει ξεκινήσει ο τρύγος για το Melrot
και το σαρντονέ. Όπως λέει ο γιατρός – οινοποιός κ.Δ. Κατσαρός «ο μούστος έχει
καλά γράδα, πάνω από 13, και ο καιρός όλο το καλοκαίρι έπαιξε καθοριστικό ρόλο
για να έχουμε μια καλή οινική χρονιά».

Στην Κρήτη . Και στην Κρήτη, που ο τρύγος σε αρκετές ποικιλίες έχει
αρχίσει, η χρονιά έχει όλες τις προϋποθέσεις να είναι καλή για τους
οινοπαραγωγούς. «Ακόμη και τα μελτέμια που είχαμε τον Αύγουστο στην Κρήτη
βοήθησαν στην καλή ωρίμαση των σταφυλιών», λέει ο οινολόγος της Ένωσης Πεζών
κ. Μανώλης Τιτάκης και προσθέτει: «Το γεγονός ότι δεν έχει βρέξει έχει ως
αποτέλεσμα να μην έχουν αναπτυχθεί ασθένειες των αμπελιών, ενώ και το ότι η
παραγωγή δεν είναι μεγάλη συμβάλλει στην καλύτερη ποιότητα των σταφυλιών».

ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Άλλαξαν οι γεύσεις

Αρκετοί παραγωγοί έχουν ήδη πάρει μέτρα για την άνοδο της θερμοκρασίας. Το
βασικό τους πρόβλημα πλέον δεν είναι να βοηθήσουν τα σταφύλια να ωριμάσουν,
αλλά να μην ωριμάσουν υπερβολικά. «H σαμπάνια, για παράδειγμα, θέλει οξύτητα
και όχι γλυκύτητα, γιατί τότε δεν είναι σαμπάνια», εξηγεί ο Οντιλόν ντε Βαρίν
στη γαλλική Ρεμς. H γεύση της έχει αλλάξει σε σχέση με αυτή που πίναμε πριν
από 20 χρόνια. «Παλιά ήταν όξινη, τώρα είναι πιο φρουτώδης».

Βέβαια, η βελτίωση στις τεχνικές που χρησιμοποιούν οι παραγωγοί σήμερα έχει
επίσης ευνοήσει τα κρασιά και γλιτώσει πολλές σοδειές από την καταστροφή. Στη
Γερμανία, ιδίως, τα σταφύλια έχουν αλλάξει προς το καλύτερο.

Αντίθετα, σε μέρη όπου η ζέστη είναι δεδομένη, τα κρασιά δεν έχουν επηρεαστεί
ιδιαίτερα από το κλίμα. H Κοιλάδα Νάπα στην Καλιφόρνια είναι ένα παράδειγμα, η
ζέστη είναι ήδη αρκετή. Τυχόν άνοδος της θερμοκρασίας θα είχε αρνητικά
αποτελέσματα. Το ίδιο συμβαίνει στη Νέα Υόρκη και την Αυστραλία.