«Παντού ερείπια, παντού, παντού…»

«Μία τεράστια, εκκωφαντική έκρηξη ακούσθηκε καθώς δούλευα στον υπολογιστή,
έσπασε το τζάμι στο παράθυρο, έσπασε η οροφή, έπεφταν ξύλα παντού». Ο
εκπρόσωπος του ΟΗΕ, Σαλίμ Λόουν, καθόταν στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του, όταν
έγινε η έκρηξη.

«Με το που βγήκα τρέχοντας από το γραφείο, στον διάδρομο, είδα τους πάντες
βαριά τραυματισμένους, πολύ άσχημα τραυματισμένους, άνθρωποι έτρεχαν πέρα δώθε
με αίμα πάνω στα πρόσωπά τους. Το γραφείο τού Σέρτζιο Βιέιρα ντε Μέλο και τα
γραφεία κάτω και γύρω από το δικό του δεν υπήρχαν πλέον. Παντού ερείπια,
παντού, παντού».

Ο Γκραντ Χόντσον, ένας δημοσιογράφος που εκείνη την ώρα βρισκόταν σε
συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιούνταν μέσα στο κτίριο, δήλωσε ότι τα φώτα
έσβησαν μετά την έκρηξη. «Καπνός γέμισε τα δωμάτια και κανείς δεν μπορούσε να
δει, όλοι προσπαθούσαμε να βγούμε, να σωθούμε. Βγαίνοντας από το δωμάτιο, είδα
κομμένα μέλη σκορπισμένα σε ευρεία έκταση και πλάι στους νεκρούς υπήρχε ένας
βαθύς κρατήρας, ο οποίος έγινε μετά την έκρηξη».

Πανικός

Και Ιρακινοί. H βόμβα δεν έκανε διάκριση ανάμεσα σε εχθρούς και φίλους

Αλλά και έξω από το κτίριο επικρατούσε πανικός. Υστερικοί Ιρακινοί
προσπαθούσαν να περάσουν τους Αμερικανούς στρατιώτες που είχαν αναπτυχθεί γύρω
από τα ερείπια, ώστε να μάθουν για την τύχη των δικών τους ανθρώπων που ήταν
παγιδευμένοι μέσα στο κτίριο.

Μία υπάλληλος του ΟΗΕ, η οποία λίγο πριν γίνει η έκρηξη είχε πάει σε ένα
γραφείο του ΟΗΕ που βρίσκεται σε άλλο σημείο της Βαγδάτης, επέστρεψε και είδε
να εκτυλίσσεται μπροστά της μία τραγωδία. Το κτίριο είχε γίνει μία άμορφη
μάζα, οι σειρήνες νοσοκομειακών ούρλιαζαν και Αμερικανοί στρατιώτες
προσπαθούσαν να σώσουν εγκλωβισμένους μέσα στα ερείπια.

Και παιδιά. Κάτοικοι της Βαγδάτης μεταφέρουν στα χέρια τους ένα παιδί που νοσηλευόταν σε νοσοκομείο απέναντι από τα γραφεία του ΟΗΕ που υπέστη σοβαρές ζημιές από την έκρηξη

H πρώτη ερώτηση της γυναίκας αφορούσε την ανιψιά της που ήταν και αυτή μέσα
στο κτίριο. Ένας Αμερικανός στρατιώτης τής είπε πως βρισκόταν ακόμα μέσα. Τότε
η υπάλληλος του ΟΗΕ δεν άντεξε και άρχισε να κλαίει στη μέση του δρόμου.
«Αφήστε με να περάσω, σας παρακαλώ», φώναζε στους στρατιώτες που φρουρούσαν
τον χώρο της τρομοκρατικής επίθεσης, «σας παρακαλώ, αφήστε με να περάσω»
ξεσπούσε, δείχνοντάς τους το σήμα του ΟΗΕ που φορούσε, «σας παρακαλώ να
περάσω, αχ Θεέ μου, αφήστε με να περάσω, να περάσω».

ΣΕΡΤΖΙΟ ΒΙΕΪΡΑ NTE ΜΕΛΟ

Θλίψη για τον θάνατο του απεσταλμένου του ΟΗΕ

Σέρτζιο Βιέιρα ντε Μέλο

Μεγάλη λύπη προκάλεσε στη διεθνή κοινότητα ο θάνατος του απεσταλμένου
του ΟΗΕ στο Ιράκ Σέρτζιο Βιέιρα ντε Μέλο. Ο 55χρονος Βραζιλιάνος, αγαπητός σε
όσους τον γνώριζαν, κοσμοπολίτης και εκλεπτυσμένος, είχε διοριστεί στην Υπάτη
Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) το 1969 ως συντάκτης στις
εκδόσεις του Οργανισμού, στη Γενεύη. Το 1993 πήγε στη Βοσνία όσο μαινόταν ο
πόλεμος μεταξύ των Σέρβων, των Κροατών και των Μουσουλμάνων, αναλαμβάνοντας
επικεφαλής πολιτικών υποθέσεων της Δύναμης Προστασίας του ΟΗΕ. Το 1996 έγινε
αναπληρωτής ύπατου αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Ο Βιέιρα ντε Μέλο,
βοήθησε στην οικοδόμηση του νέου ασιατικού έθνους του Ανατολικού Τιμόρ.

Το 2002, ο Σέρτζιο Βιέιρα ντε Μέλο διορίστηκε από τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ
Κόφι Ανάν ύπατος αρμοστής του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μετά την
αμερικανο-βρετανική εισβολή στο Ιράκ, ο Βιέιρα ντε Μέλο διορίστηκε τον Μάιο,
ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ στο Ιράκ, αλλά επέμενε η θητεία του αυτή να
διαρκέσει μόνο τέσσερις μήνες ώστε να μπορέσει να συνεχίσει το έργο του ως
ύπατος αρμοστής του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα.