Eκλογές και ανασχηματισμός

Τους πολιτικούς τους προβληματισμούς καταθέτουν οι αναγνώστες των «ΝΕΩΝ», με
αφορμή γεγονότα και εξελίξεις των τελευταίων ημερών. Ο κ. Θεόδωρος
Γραμματικόπουλος, από τον Πύργο, σχολιάζει τον πρόσφατο κυβερνητικό
ανασχηματισμό:

«Είναι βέβαιον ότι αν ο ανασχηματισμός ήταν αυτός που ανέμεναν Τύπος και
τηλεοράσεις, θα είχαμε αντίθετες αντιδράσεις απ’ ό,τι σήμερα. Πάλι ο
Πρωθυπουργός θα ήταν κατηγορούμενος. Θα μιλούσαν για αστειότητες. Ότι προ των
εκλογών δεν αλλάζουν υπουργοί, ότι δεν θα προφθάσουν να ενημερωθούν, ενώ τα
προβλήματα τρέχουν, κ.λπ., κ.λπ. Είναι εισέτι βέβαιον ότι τα πρόσωπα
προσδιορίζουν και δημιουργούν τις πολιτικές εξελίξεις. Αλλά είναι και σαφές
ότι η υλοποίηση ενός κυβερνητικού προγράμματος με αλλαγή στόχων δεν είναι
προϋπόθεση αλλαγής προσώπων. Εδώ χρειάζεται αλλαγή σκέψης, σχεδιασμού».

Εν όψει των επικειμένων εκλογών, ο κ. Απόστολος Δ. Ηλίας, δικηγόρος, από την
Αθήνα, αναφέρεται στον πολιτικό χώρο του Κέντρου:

«Όσοι γνωρίζουν τα πολιτικά πράγματα της χώρας και ερευνούν κάθε φορά που
γίνονται βουλευτικές εκλογές τα εκλογικά αποτελέσματα ξέρουν ότι την
πλειοψηφία στο εκλογικό σώμα της Ελλάδος την έχει η Κεντροαριστερά και όχι η
Κεντροδεξιά, με απλή αναλογική. H δεξαμενή ψήφων της Κεντροαριστεράς στην
Ελλάδα είναι μεγαλύτερη από την δεξαμενή ψήφων της Κεντροδεξιάς. Αυτό είναι
γεγονός αναμφισβήτητο. Το Κέντρο στο πολιτικό φάσμα της Ελλάδος συχνά
μετακινείται, είτε δεξιά είτε αριστερά και αυτό (το Κέντρο) δίνει την
κυβερνητική πλειοψηφία στις βουλευτικές εκλογές. Όταν το Κέντρο μετακινείται
προς τα δεξιά, σχηματίζει κυβερνητική πλειοψηφία η Κεντροδεξιά. Αντιθέτως,
όταν το Κέντρο μετακινείται προς τα αριστερά, σχηματίζει κυβερνητική
πλειοψηφία η Κεντροαριστερά. Συνεπώς, όλες τις εκλογικές νίκες τις δίνει το
λεγόμενο “Κέντρο”».

Την έντονη κριτική του για τα πεπραγμένα της κυβέρνησης διατυπώνει ο κ.
Αθανάσιος K. Παπατζίμας, από τον Σταυρό Θεσσαλονίκης:

«Μετέρχεται κάθε μέσον, αθέμιτο ως επί το πλείστον, για να γαντζωθεί όπως
όπως, με το αζημίωτο, νεμόμενη τη θλιβερή μικρόψυχη μικροελλαδίτικη εξουσία
μιας τζίπσυ διαπλεκομένης κρατικοδίαιτης μεταπρατικής αστικής τάξεως:
εκλογομαγειρεία, παροχές, διορισμοί ημετέρων, εσπευσμένες χειραγωγημένες
“ελληνοποιήσεις” ομογενών αληθινών και κιβδήλων, δόλια ανοίγματα στην αφελή,
υπνώττουσα επί μονίμου βάσεως, κεντροδεξιά, αλλά και προς την αιωνίως και
αενάως “προδομένη”, σταθερά εκτός τόπου και χρόνου, ασπόνδυλη αριστερά».