Aγκάθια… πληγώνουν τη N.Δ.

Τα φαινόμενα καμιά φορά απατούν. Και στη Νέα Δημοκρατία, όπου όλοι
περιμένουν ότι ο Κώστας Καραμανλής επιστρέφοντας στην Αθήνα, ανανεωμένος από
τις καλοκαιρινές του διακοπές, θα στρέψει το βλέμμα του αποκλειστικά στον
σχεδιασμό για τις εθνικές εκλογές, επιβεβαιώνεται η γνωστή ρήση.

H ιδέα του Κώστα Καραμανλή για μια (νέα) επικοινωνιακή γραμματεία, δεν υλοποιήθηκε ποτέ. H ενόχληση Σουφλιά και Ρουσόπουλου – που θα το θεωρούσαν δική τους υποβάθμιση – προβλήθηκε ως η κυριότερη αιτία

Κι αυτό γιατί ο – κατά τα φαινόμενα – πανίσχυρος πρόεδρος του κόμματος κουβαλά
στις αποσκευές του εκτός από φρέσκιες ιδέες, άλλες τόσες έγνοιες, όχι άσχετες
με εσωκομματικά προβλήματα που δεν φρόντισε να επιλύσει εγκαίρως. Έτσι,
καλείται παραμονές εκλογών να δώσει άμεσες λύσεις σε ζητήματα που τείνουν να
πάρουν τη μορφή χρόνιας ασθένειας.

Ψηφοδέλτια. Τα ανοιχτά εσωτερικά μέτωπα της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι
λίγα. Βεβαίως, ο κ. Καραμανλής αποπειράθηκε πριν από μερικούς μήνες να κλείσει
τουλάχιστον ένα από αυτά. Πρόκειται για το θέμα των «βαρόνων» του κόμματος,
για τους οποίους ισχύει η δέσμευση του προέδρου, ότι θα ενταχθούν κανονικά στα
ψηφοδέλτια. Ο πρόεδρος της N.Δ. όταν αναφερόταν στους «βαρόνους» είχε στο
μυαλό του, τους κ.κ. Μητσοτάκη, ΄Εβερτ, Βαρβιτσιώτη και Μολυβιάτη. Όπως όμως
φαίνεται, ο επίτιμος της N.Δ. σκέπτεται σοβαρά να αποχωρήσει οικειοθελώς από
την πολιτική, προκειμένου να ανοίξει τον δρόμο στον γιο του Κυριάκο Μητσοτάκη
και συγχρόνως να κερδίσει με την ηρωική του έξοδο σε επίπεδο εντυπώσεων. Μία
τέτοια εξέλιξη θεωρείται βέβαιο ότι θα ανακινήσει ζήτημα σε σχέση με το τι θα
πράξουν οι άλλοι «βαρόνοι», οι οποίοι «τιμής ένεκεν» διεκδικούν θέση στο
ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Θα επιμείνουν στην αξίωση μίας έδρας ή θα
αποστασιοποιηθούν; Εάν συμβεί το πρώτο και συγχρόνως ο κ. Καραμανλής
συμπεριλάβει στο Επικρατείας και τον εκπρόσωπο Τύπου Θόδωρο Ρουσόπουλο, τότε
οι εκλόγιμες θέσεις λιγοστεύουν. Επομένως, το επιχείρημα του προέδρου, ότι
επιθυμεί την ανανέωση, αυτομάτως αναιρείται ενώ δεν αποκλείεται να αρχίσουν
και πάλι οι γκρίνιες από την ομάδα των «λοχαγών» (Τσιτουρίδης, Νικολόπουλος,
Νάκος), οι οποίοι ζητούν μαζί με τον κ. Βουλγαράκη τη «συνταξιοδότηση» των
παλαιοτέρων. Αυτό, πάντως, που σκέπτονται όσοι θέτουν τέτοιο ζήτημα είναι ότι
ενδεχόμενη υπουργοποίηση των «βαρόνων» σε περίπτωση που η N.Δ. κερδίσει τις
εκλογές, μπορεί να προκαλέσει τη δική τους περιθωριοποίηση.

Οι «γκάφες». Ένα από τα μεγαλύτερα «αγκάθια» που τραυματίζουν το
εσωτερικό της N.Δ. παραμένει το επικοινωνιακό έλλειμμα που υπάρχει στο κόμμα.
H πρόσφατη εμπειρία των δημοτικών εκλογών και οι επικοινωνιακές «γκάφες» που
συνόδευσαν την υποψηφιότητα Τζαννετάκου απέδειξαν ότι το κόμμα της αξιωματικής
αντιπολίτευσης υστερεί σε επικοινωνιακό επίπεδο. Ο Κώστας Καραμανλής
προβληματισμένος από την εικόνα που περνούσε προς τα έξω η N.Δ. είχε σκεφθεί
τότε να δημιουργήσει μία επικοινωνιακή γραμματεία, στην οποία θα συμμετείχαν
νέα πρόσωπα όπως οι κ.κ. Βουλγαράκης, Σπηλιωτόπουλος, Λιάπης και Γιαννάκου. H
ιδέα αυτή δεν υλοποιήθηκε ποτέ διότι πιθανότατα οι κ.κ. Σουφλιάς και
Ρουσόπουλος θα αντιδρούσαν θεωρώντας υποβάθμισή τους τη δημιουργία μιας νέας
επικοινωνιακής ομάδας. Ως εκ τούτου σήμερα ο πρόεδρος της N.Δ. καλείται να
σηκώσει στις πλάτες του το επικοινωνιακό παιχνίδι, κάτι που ωστόσο θεωρείται
ανέφικτο, ειδικά εν όψει εκλογών, αν δεν χρησιμοποιηθούν κι άλλα «άφθαρτα»
πρόσωπα.

Διεύρυνση. Ο πρόεδρος της N.Δ. δεν έχει αποφασίσει μια ποια τακτική θα
οδηγήσει το κόμμα στις εκλογές. Θα επιλέξει την κεντροδεξιά συμπαράταξη, όπως
έκανε και το 2000 ή δεν θα κάνει καμία απολύτως κίνηση; Στην πρώτη περίπτωση
θα πρέπει να σκεφθεί πώς θα αντιμετωπίσει τους κ.κ. Μάνο, Αβραμόπουλο, Σαμαρά
και Ανδριανόπουλο. Κομματικά στελέχη υποστηρίζουν ότι το κόμμα δεν πρέπει να
μπει στη «λογική των καλλιστείων» και να προχωρήσει σε μεμονωμένες κινήσεις.

Μένει πίσω από τις δημοσκοπήσεις

Ένα από τα ουσιαστικότερα προβλήματα της Ρηγίλλης είναι και η αδυναμία της να
διαμορφώσει τη δική της πολιτική ατζέντα. H N.Δ. ενώ έχει στα χέρια της το
ατού των θετικών δημοσκοπήσεων, αυτοκαταδικάζεται να ακολουθεί τις εξελίξεις
που προκαλεί η κυβέρνηση, όπως για παράδειγμα στο θέμα του εκλογικού νόμου.
Στην πράξη άγεται και φέρεται χωρίς να είναι σε θέση να παράξει πολιτική. Το
πρόβλημα εντοπίζεται στη διστακτικότητα που δείχνει ο κ. Καραμανλής στο να
αναδείξει και ουσιαστικά να επιβάλει τη νέα γενιά στελεχών που μπορούν πολύ
πιο εύκολα να ακούσουν τον σφυγμό της κοινωνίας. Αντιθέτως, για λόγους
ισορροπιών διατηρεί ψηλά στην κομματική ιεραρχία τη λεγόμενη παλιά φρουρά, από
την οποία απουσιάζει η αυτοπεποίθηση. Για παράδειγμα, όπως παρατηρούν στελέχη
που ανήκουν στο «νέο αίμα» η N.Δ. όφειλε να απαντήσει στο σενάριο της «δεξιάς
παρένθεσης» και να πείσει τους ψηφοφόρους της πως είναι ένα κόμμα με προοπτική
εξουσίας που έχει λύσεις απέναντι σε όλα τα πιθανά σενάρια. Αντιθέτως, το
κόμμα βρέθηκε να απολογείται και να δημιουργεί άσχημες εντυπώσεις στην κοινή
γνώμη δείχνοντας ότι υπάρχουν διαφορετικές απόψεις στο ζήτημα της εκλογής του
Προέδρου της Δημοκρατίας.

Λαϊκή Δεξιά. Επίσης, η διάσταση απόψεων που παρουσιάστηκε στη N.Δ. σε
σχέση με το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, έφερε στην επιφάνεια ένα νέο πρόβλημα
που σχετίζεται άμεσα με το συνολικότερο πρόγραμμα του κόμματος. Εδώ υπάρχουν
δύο διαφορετικές προσεγγίσεις. H πρώτη άποψη, φορείς της οποίας είναι οι
εκφραστές της λεγόμενης «λαϊκής δεξιάς», όπως οι κ.κ. Κακλαμάνης και
Γιακουμάτος, επιθυμεί την ενίσχυση του κοινωνικού προσώπου της N. Δ και ζητεί
τη δημιουργία προσδοκιών στους ψηφοφόρους. H δεύτερη άποψη, την οποία
ενισχύουν οι κ.κ. Μητσοτάκης, Σπηλιωτόπουλος, Λιάπης, Σουφλιάς και Κασσίμης
επικεντρώνεται στη φράση πως «δεν μπορούμε να τάζουμε περισσότερα απ’ όσα
μπορούμε να δώσουμε» επιμένοντας ότι η N.Δ. είναι ένα σοβαρό κόμμα που δεν
μπορεί να στηρίζεται σε υποσχέσεις για παροχές.