Mάχη για τις «χρυσές» γραμμές του Aιγαίου

«Ναυμαχία» στο Αιγαίο ανάμεσα στα ταχύπλοα και στα συμβατικά πλοία.

Την περασμένη δεκαετία τα ταχύπλοα έπαιρναν μερίδιο από την πίτα της
ακτοπλοΐας μόνο στις γραμμές του Αργοσαρωνικού, τώρα κερδίζουν έδαφος και στις
χρυσοφόρες γραμμές του Αιγαίου. Στη μάχη για τον ετήσιο τζίρο των 400
εκατομμυρίων ευρώ έχουν μπει οι περισσότερες εταιρείες. Όσο για τους επιβάτες:
κανείς δεν μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα ποιο είναι το ιδανικό πλοίο.

Ήδη τη φετινή περίοδο τα ταχύπλοα επιβατηγά που κάνουν δρομολόγια από τον
Πειραιά και τη Ραφήνα αποτελούν το ένα τέταρτο του συνολικού στόλου: Έντεκα
ταχύπλοα και 29 συμβατικά πλοία εξυπηρετούν τις γραμμές του Αιγαίου.

Ωστόσο, εξαιτίας των υψηλών Μπωφόρ στο Αιγαίο, όλη την προηγούμενη εβδομάδα
είχαμε ματαιώσεις δρομολογίων ταχύπλοων σκαφών, κυρίως από το λιμάνι της
Ραφήνας. «Δεν υπάρχει ιδανικό πλοίο», λένε ναυπηγοί και ακτοπλόοι. «Όλα τα
πλοία είναι ασφαλή, αν κινούνται μέσα στο πλαίσιο που ορίζει ο κατασκευαστής».
Στα ταχύπλοα ο περιοριστικός παράγοντας είναι το ύψος του κύματος που δεν
πρέπει να ξεπερνάει τα τέσσερα μέτρα.

Όπως επισημαίνουν οι ακτοπλόοι, τα πάντα είναι θέμα προσωπικής επιλογής. Ο
ταξιδιώτης του Σαββατοκύριακου, για παράδειγμα, που θέλει να φθάσει γρήγορα
στον προορισμό του, και δεν ενοχλείται να ταξιδέψει στριμωγμένος και σε πολλές
περιπτώσεις σκυφτός στα στενά αεροπορικά καθίσματα, επιλέγει το ταχύπλοο,
πληρώνοντας βέβαια ακριβότερο εισιτήριο.

Αντίθετα, εκείνος που δεν δίνει μεγάλη σημασία στη διάρκεια του ταξιδιού και
επιπλέον προτιμά να πληρώσει φθηνότερο εισιτήριο επιλέγει τα συμβατικά
επιβατηγά.

H κερδοφορία

H τεχνολογία μπορεί να εξελίσσεται, και από τα συμβατικά επιβατηγά να
πηγαίνουμε στα ημιταχύπλοα (π.χ. «Κνωσός Παλλάς», «Blue Star»), στα ταχύπλοα
καταμαράν (τα σκάφη δηλαδή με δύο καρίνες όπως είναι τα «High Speed»), στα
ταχύπλοα μονοχάλ (με μία καρίνα όπως είναι τα «Αίολος») και στα ταχύπλοα
τριμαράν (με μία καρίνα και δύο πλωτήρες, τα οποία δεν έχουν έρθει ακόμη στις
ελληνικές θάλασσες), ωστόσο η κερδοφορία είναι ο παράγοντας που καθορίζει τις
ναυπηγικές τάσεις.

Έτσι, μπορεί ο τζίρος της ακτοπλοϊκής αγοράς να είναι ετησίως γύρω στα 400
εκατομμύρια ευρώ, ωστόσο τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι
περισσότερες ακτοπλοϊκές εταιρείες (όπως τουλάχιστον ισχυρίζονται οι
εκπρόσωποί τους) έχουν παγώσει για την ώρα τις νέες παραγγελίες πλοίων.

Διαφορετικές οι φιλοσοφίες των ακτοπλόων

Ο παράγοντας που φαίνεται ότι παίζει καθοριστικό ρόλο στις επιλογές των
ακτοπλόων είναι η μεταφορά φορτηγών αυτοκινήτων στα νησιά, ιδίως τον χειμώνα.
Με βάση αυτό το δεδομένο αναπτύσσονται διάφορες φιλοσοφίες, ανάλογα με τα
επιχειρηματικά σχέδια κάθε εφοπλιστή.

Ο πρόεδρος της Blue Star κ. Γεράσιμος Στρίντζης θεωρεί ότι οικονομικώς βιώσιμα
είναι τα γρήγορα επιβατηγά πλοία. «Προσφέρουν άνεση στον επιβάτη και
εξυπηρετούν την εμπορευματική κίνηση στα νησιά», εξηγεί.

Για τις μικρές και μεσαίες αποστάσεις

Σύμφωνα με τον ίδιο: «Για τις μικρές και μεσαίες αποστάσεις, όπως για
παράδειγμα είναι τα νησιά των Κυκλάδων, απαιτούνται πλοία των 125 μέτρων, που
μεταφέρουν 1.500 επιβάτες. Αυτά έχουν λίγες καμπίνες, αφού το ταξίδι δεν
κρατάει συνήθως περισσότερο από 6-7 ώρες, με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγαλύτερος
χώρος για περισσότερους επιβάτες.

«Για τις μεγαλύτερες αποστάσεις, όπως είναι η Κρήτη και τα Δωδεκάνησα,
απαιτούνται πλοία από 175 έως 200 μέτρα, τα οποία μπορούν να μεταφέρουν έως
2.000 επιβάτες, ενώ υπάρχουν περισσότερες καμπίνες (για 500 έως 900 επιβάτες),
αφού τα ταξίδια είναι πολύ μεγαλύτερα».

«Το μέλλον»

Αντίθετη γνώμη έχει ο γενικός διευθυντής της Hellas Flying Dolphins κ. Βασίλης
Ζαχαριουδάκης. «Οι συμβιβασμοί σε ταχύτητα, άνεση και ποιότητα οδηγούν σε
μεσοβέζικες λύσεις», λέει. «Το μέλλον είναι ταχύπλοα που αναπτύσσουν ταχύτητα
40 κόμβους την ώρα για τη μεταφορά μόνο των επιβατών και φορτηγά πλοία ρο-ρο
που θα μεταφέρουν μόνο αυτοκίνητα και θα αναπτύσσουν ταχύτητα από 15 έως 20
κόμβους».

Και προσθέτει: «Ο επιβάτης θα μπορεί να στέλνει το αυτοκίνητό του χωριστά και
ο ίδιος να ταξιδεύει άνετα και πιο φθηνά με το ταχύπλοο. Τα ρο-ρο θα μπορούν
τον χειμώνα που σταματούν τα ταχύπλοα να μεταφέρουν και περιορισμένο αριθμό
επιβατών στα απομακρυσμένα νησιά».

Ο κ. Ζαχαριουδακης διευκρινίζει ωστόσο ότι «αυτό θα ήταν το ιδανικό». Όπως
εξηγεί: «Αν δεν σταματήσει ο κρατικός παρεμβατισμός στον καθορισμό της
ανώτατης τιμής των εισιτηρίων της οικονομικής θέσης και δεν δοθεί λύση στα
οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ακτοπλοϊκές εταιρείες, τότε δεν θα
είναι μακριά η στιγμή που οι ακτοπλόοι θα περιοριστούν μόνο στις παραγγελίες
μεταχειρισμένων ταχύπλοων πλοίων».