Ο Σουμ πρέπει να τολμήσει

H εξόρμηση του Παναθηναϊκού στον αγωνιστικό μαραθώνιο της νέας σεζόν, αρχίζει
σε λίγες ημέρες. Αγωνιστικά, πρόκειται για μια συνταγή που έχει να δοκιμαστεί
εδώ και πολλά χρόνια στο «τριφύλλι», αλλά με δεδομένη την επταετή αποτυχία,
σύσσωμοι οι ιθύνοντες της ομάδας θεωρούν πως η νέα τάξη πραγμάτων θα δώσει το
αντίδοτο (τίτλου;) στον άρρωστο ΠΑΟ.

Ο νέος προπονητής, Ιτζάκ Σουμ, οπωσδήποτε έχει διαφορετική φιλοσοφία από τους
προκατόχους του. Θεωρεί πως η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση και για αυτό ­
θέλει να ­ στηρίζεται κυρίως στη γραμμή πυρός. Συνεχώς μιλάει για επιθετικό
και ποιοτικό ποδόσφαιρο, για 23 βασικούς ποδοσφαιριστές, γενικώς για νέα
φιλοσοφία.

Παρόλα αυτά, στα μέχρι τώρα φιλικά το επιθετικό σύστημα που θέλει να εφαρμόσει
ο Ισραηλινός τεχνικός δεν έχει κάνει και τόσο ισχυρή εμφάνιση. Στο παιχνίδι
κόντρα στη Βίλεμ, ο Παναθηναϊκός ναι μεν είχε ταχύτητα και θετική κυκλοφορία
της μπάλας, ωστόσο του έλειψε η διαρκής επιθετική πρωτοβουλία και ο
καταιγισμός ευκαιριών στην άμυνα του αντιπάλου. Μπορεί τα 4/11 στην ενδεκάδα
να έχουν αλλάξει σε σχέση με πέρυσι, όμως το αγωνιστικό στυλ παραμένει σχεδόν
το ίδιο. Γιατί συνέβη αυτό; Και πώς μπορεί να αλλάξει;

H ίδια άμυνα

Ο Ιτζάκ Σουμ με τους Κωνσταντίνου, Ολιζαντέμπε, Παπαδόπουλο. Το επιθετικό σχήμα που αρέσει στον Ισραηλινό τεχνικό χωράει και τους τρεις επιθετικούς

Ως γνωστόν, η αμυντική γραμμή είναι η ίδια με πέρυσι: Χένρικσεν – Κυργιάκος –
Φύσσας – Σεϊταρίδης. Στους αμυντικούς χαφ, μπορεί ο Μπασινάς να έχει πιο
ελεύθερο ρόλο και να βρίσκεται μπροστά από τον Ζουτάουτας, όμως δεν παύει να
είναι αμυντικογενής παίκτης. Ο Μάριτς όταν αγωνίζεται στα αριστερά, δεν
ξεπερνάει τη μετριότητα και φυσικά δεν διαθέτει ανάλογη επιθετική «θέληση» με
τον Κόλκα. Στην επίθεση, ο Ολιζαντέμπε και ο Παπαδόπουλος είναι δραστήριοι και
επικίνδυνοι για κάθε εστία, αλλά δεν μπορούν να προσφέρουν τα αναμενόμενα όταν
δεν δέχονται τις κατάλληλες πάσες.

Λέγεται ότι ο Σουμ ακολουθεί το 4-3-3, αλλά οι παίκτες που χρησιμοποιεί σε
συγκεκριμένες θέσεις, μετατρέπουν το σύστημα σε 4-4-2 ή σε 4-3-1-2. Οι
ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού (νέοι – παλιοί) διαθέτουν μεγάλες ικανότητες,
αλλά είναι αναγκαίο να αγωνιστούν στην κατάλληλη θέση και με την κατάλληλη
φιλοσοφία. Είναι κατανοητό ότι η επιθετική γραμμή δεν μπορεί να αποδώσει αυτό
που αναμένουν προπονητής και κόσμος, όταν δεν πλαισιώνεται από ποδοσφαιριστές
που έχουν επαφή με τα δίχτυα.

Ένας αμυντικός χαφ

Ο Λουτσιάν Σανμαρτεάν αν αγωνιστεί σαν καθαρό «δεκάρι» θα μπορεί να τροφοδοτεί με ασίστ τους επιθετικούς

Αν όντως ο προπονητής του «τριφυλλιού» θέλει να δώσει στους παίκτες και την
ομάδα του ένα σαφώς πιο επιθετικό πνεύμα θα πρέπει να χρησιμοποιεί έναν
αμυντικό μέσο (κατα προτίμηση τον Ζουτάουτας που δείχνει να βρίσκεται σε
καλύτερη κατάσταση από τον Μπασινά), έναν δεξί μέσο (όπως όλα δείχνουν τον
Επαλέ) και τον Σανμαρτεάν σαν 10αρι πίσω από όχι δύο, αλλά τρεις επιθετικούς.
Αριστερά τον Παπαδόπουλο (κυρίως εκεί αγωνίζεται), δεξιά τον Ολιζαντέμπε και
στη μέση το βαρύ σέντερ φορ που ονομάζεται Μιχάλης Κωνσταντίνου.

Το εν λόγω σχήμα προϋποθέτει φουλ επιθετική φιλοσοφία. Είναι σίγουρο ότι ο
Σουμ κάποια στιγμή θα χρησιμοποιήσει και τους τρεις επιθετικούς του, ωστόσο το
ζήτημα είναι να μην προχωρήσει σε κάτι τέτοιο τη στιγμή που η ομάδα του θα
βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Διότι οι επιθετικοί δεν μπορούν να αμυνθούν
σωστά και η άμυνα θα εκτίθεται ολοένα και περισσότερο. Άραγε θα προχωρήσει σε
αυτό το ρίσκο ο Σουμ; ‘H θα λέει (και θα πιστεύει μόνον ο ίδιος) ότι η ομάδα
του παίζει επιθετικό ποδόσφαιρο με μόλις δύο ποδοσφαιριστές στη γραμμή πυρός;