AΦIEPΩMA OΛYMΠIAKOI AΓΩNEΣ Aγώνισμα για γερά μπράτσα

Ένα από τα ιδιόμορφα αγωνίσματα που συμπεριελήφθησαν στην 1η νεώτερη Ολυμπιάδα
ήταν και η «αναρρίχησις επί κάλω». Ετυμολογικά ο «κάλως» (του κάλω) είναι το
καραβόσχοινο, το χονδρό σχοινί, το παλαμάρι. Το σχοινί αυτό στηριζόταν σε έναν
ιστό, ο οποίος ήταν διηρημένος σε μέτρα· σε κάθε μέτρο αναγραφόταν ο ανάλογος
αριθμός, ο οποίος εδήλωνε την απόσταση από το έδαφος. Ενδιάμεσα ανεγράφοντο οι
υποδιαιρέσεις (δέκατα). Το μήκος του «κάλω» των Αγώνων ήταν 14 μέτρα. H
αναρρίχησις επετρέπετο μόνον με έλξη των χειρών και τεταμένα και ακίνητα
πόδια. Εάν δύο ή περισσότεροι αγωνιζόμενοι ανηρριχώντο μέχρι την κορυφή,
νικητής ανεδεικνύετο όποιος ήταν ταχύτερος και τηρούσε τους κανόνες. Εάν
ουδείς διακρινόταν ως προς το ύψος και την ταχύτητα ή την κανονικότητά του
στην ανάβαση, νικητής ανεδεικνύετο όποιος υπερτερούσε του άλλου σε βαθμούς
όπως αυτοί απενέμοντο κατά μέσον όρο από τους αγωνοδίκες.