Πανηγύρι στο Hρώδειο

Λήδα Πρωτοψάλτη

Πανηγύρι! Ώς το σπίτι του Μποστ, εκεί απέναντι απ’ το Ηρώδειο, θα έφταναν τα
γέλια. Του κόσμου, που σχεδόν γέμισε το Ωδείο – πάρα πολλοί ήταν οι άνθρωποι
του θεάτρου – για να δει – και να ακούσει βέβαια… – τη «Μήδειά» του στην
επιτυχημένη παλιά σκηνοθεσία του Θανάση Παπαγεωργίου, ο οποίος την επανέλαβε,
με τα ίδια σκηνικά και κοστούμια του Μποστ, για την καινούργια συμπαραγωγή της
«Στοάς» του με το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης, ανανεωμένη και… επαυξημένη – με… κινητά
και με μια απολαυστική, βουβή προλογική σκηνή υποστολής της ελληνικής σημαίας
και έπαρσης της σημαίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον ιστό του «παλατιού» του
Ιάσονα και της Μήδειας στον Βόλο – Ιωλκό, με μια μαύρη πλαστική σακούλα με
σκουπίδια αφημένη στη βάση του – όλα, μα όλα τα είπε η σκηνή αυτή… Δεν
νομίζω να έχω ακούσει ποτέ τόσο γέλιο στο Ηρώδειο. Σπαρταρούσε το κοίλον με τη
μοναδική Μήδεια της Λήδας Πρωτοψάλτη με τη μούτα της κακίας – αηδίας στη φάτσα
και τους συν αυτή και με όλα τα μποστικά «πυροτεχνήματα» – «Του Βόλου τα
εννιάμερα», και «ο Κρητικός που εκτός που ήταν Κρητικός ήταν και κριτικός»,
κ.λπ., κ.λπ. Και το χειροκρότημα στο τέλος βροντώδες. Σειόταν το Ηρώδειο στους
ρυθμούς των μουσικών του Βασίλη Δημητρίου. Χαμός!