Δρόμοι

Οι θαυματοποιοί…

… έχουν αρχαίες ρίζες, από την εποχή των χρησμών και των δρυιδών. Τα πιο
δύσκολα χρόνια τα πέρασαν στον Μεσαίωνα, όταν συνδέθηκαν με τους μάγους και
τους αιρετικούς. Για να ομολογήσουν τα κόλπα τους, που στην πραγματικότητα δεν
είχαν τίποτα το υπερφυσικό, πολλοί από αυτούς βασανίζονταν στον τροχό και
πέθαιναν στην πυρά. Μα ακόμη και όταν παρήλθε η εποχή της Ιεράς Εξέτασης, οι
μάγοι διατήρησαν την κακή φήμη του αγύρτη και του απατεώνα. Κάποιοι από αυτούς
δικαίως, όπως ο Καλιόστρο, που τον δέκατο όγδοο αιώνα εκμεταλλευόταν τα κόλπα
του για να ξαλαφρώνει το πουγκί των φίλων του.

Τον εικοστό…

… αιώνα, οι θαυματοποιοί που μέχρι τότε έδειχναν τα «θαύματά» τους μονάχα
στα σαλόνια, έμαθαν να μετατρέπουν σε θέατρο οποιονδήποτε τόπο, ακόμη και το
δικό μας σαλόνι. Σήμερα, καθισμένοι μπροστά στην τηλεόραση παρακολουθούμε τον
σύγχρονο «μάγο» Ντέιβιντ Κόπερφιλντ να εξαφανίζει μπροστά στα μάτια μας το
Άγαλμα της Ελευθερίας. Με τόση δόξα και χρήμα που κερδίζουν οι σύγχρονοι
θαυματοποιοί, αναρωτιόμαστε ποιο ήταν άραγε το αμάρτημα των προγόνων τους για
το οποίο πλήρωσαν ακόμη και με τη ζωή τους. Ίσως το ότι ήταν ψευδεπίγραφοι,
αφού έμπαιναν σε ξένα χωράφια που το αποκλειστικό προνόμιο για την
«καλλιέργειά» τους είχαν αναλάβει με τη βούλα οι φυσικοί ή οι γιατροί ή ακόμη
και οι θεοί. Αυτό, όμως, ήταν που άρεσε στον κόσμο. Και που του αρέσει ακόμη.
Αλλιώς δεν θα γέμιζε τα θέατρα πληρώνοντας εισιτήριο για να δει θαυματοποιούς
και ταχυδακτυλουργούς που δεν έχουν να του δώσουν παρά μία και μοναδική
υπόσχεση: πως θα εξαπατηθεί.

Ο ανθρώπινος…

… βίος, έγραφε στις «Σκέψεις» ο φιλόσοφος Μπλεζ Πασκάλ, δεν είναι παρά μια
αέναη αυταπάτη. Οι άνθρωποι δεν θέλουν να τους λένε την αλήθεια και αποφεύγουν
να λένε την αλήθεια στους άλλους. H αλήθεια κάνει καλό σε εκείνον που την
ακούει, αλλά κάνει κακό σε εκείνον που τη λέει, επειδή γίνεται μισητός.
Εκείνοι που ζουν κοντά στους ηγεμόνες προτιμούν το δικό τους συμφέρον από το
συμφέρον του ηγεμόνα που υπηρετούν. Έτσι προσέχουν να μην του πουν κάτι που θα
του κάνει καλό, αλλά που θα βλάψει τους ίδιους.

Με την υπόσχεση…

… της αυταπάτης πολλοί είναι αυτοί που κάνουν καριέρα. Είδαμε μερικούς από
αυτούς στα Καμένα Βούρλα, με πρώτο και καλύτερο τον γερασμένο πια Φελίπε
Γκονζάλες, που στην ακμή της «σοσιαλιστικής» του νεότητας είχε φτάσει την
ανεργία στο 25% στην Ισπανία. Και ακούσαμε τα ταχυδακτυλουργικά κόλπα τους
περί σοσιαλισμού ως «απάντησης στο διπλό αδιέξοδο Αριστεράς – Δεξιάς». Σε μια
Ευρώπη όπου ο ένας στους πέντε ζει στα όρια της φτώχειας, κατανοούμε το δικό
τους αδιέξοδο. Καλύτερα να είναι κανείς ψευδεπίγραφος, παρά να είναι μισητός
όπως ο Καλιόστρο.