Συνεπής, ασυνεπείς…

Σπύρος Ευαγγελάτος

Σχετικά με το σχόλιο της στήλης στο φύλλο της περασμένης Πέμπτης για τις
επιχορηγήσεις των θιάσων διετούς προγραμματισμού, ο Σπύρος Ευαγγελάτος με
παρακάλεσε να διευκρινίσω ότι δεν συγκαταλέγεται, βέβαια, στους
επιχορηγούμενους που δεν τηρούν τις υποχρεώσεις τους απέναντι στους ηθοποιούς
τους. Μα εξυπακούεται! Και φυσικά δεν είναι ο μόνος – αλίμονο πια! Όλα αυτά
στη θεατρική πιάτσα είναι πασίγνωστα – ποιος είναι εντάξει και ποιος όχι. Αλλά
επειδή κανείς ηθοποιός δεν τολμάει να καταγγείλει την εκμετάλλευση και τους
«επιτήδειους» και το ΣΕΗ «σφυρίζει αδιάφορα» τηρώντας την τακτική της
στρουθοκαμήλου, αναφέρθηκα μεν – για άλλη μια φορά… – στην απαράδεκτη
κατάσταση, αλλά δεν μπορώ να βγω εγώ να κατονομάσω τους ασυνεπείς – που όλοι
γνωρίζουμε -, διότι δεν έχω στοιχεία.

…και ο «κολαούζος»

H πολιτεία του Σπύρου Ευαγγελάτου είναι γνωστή. Να θυμίσω, εξάλλου, μια κι
αυτά εύκολα ξεχνιούνται, ότι σε ανύποπτο χρόνο, από την ίδια στήλη,
αυτοβούλως, όταν υπέπεσαν στην αντίληψή μου οι τιμές των εισιτηρίων του
«Αμφι-θεάτρου», μόλις στις 7 του περασμένου Ιανουαρίου, σχολίαζα: «… εν μέσω
στροβιλισμού ανατιμήσεων και “στρογγυλοποιήσεων” ο Σπύρος Ευαγγελάτος
συνεχίζει να διατηρεί με ακρίβεια τις αντιστοιχίες σε ευρώ των τιμών των
εισιτηρίων που είχε το 2001 σε δραχμές: 17,60 ευρώ, 14,70 στη λαϊκή και
φοιτητικό 11,74! “Αναχρονισμό” να το πω; “Βλακεία” να το πω; Σχολαστικότητα»
να το πω; Κάποτε το έλεγαν απλώς “εντιμότητα”…». Οπότε… Χωριό που φαίνεται
κολαούζο δεν θέλει…