ΣE ΠPΩTO ENIKO Οι περιπέτειες του Zορό

Τρισχειρότερο κι από το να στήνεις αυτί στα διπλανά τραπέζια είναι να
παρατηρείς τι διαβάζουν οι άλλοι στις παραλίες. Το σπορ, εκτός από εξόχως
γαϊδουρινό, αποδεικνύεται και άκρως κουραστικό. Ιδίως όταν ο διπλανός διαβάζει
μπρούμυτα με το εξώφυλλο πάνω στην πετσέτα ή εάν έχει την κακή συνήθεια να
τσακίζει το βιβλίο στα δύο χρησιμοποιώντας το και σαν αντήλιο. Με την
ευκαιρία, οφείλω να δηλώσω ότι το ρεπορτάζ αυτό είναι φανταστικό και ότι πάσα
ομοιότης με πραγματικά πρόσωπα και πράγματα είναι εντελώς συμπτωματική.

Το είδα ή μήπως μού φάνηκε ότι κάμποσοι άντρες σε παραγωγική ηλικία διάβαζαν
μετά μανίας στην ξαπλώστρα από εκείνα τα εγχώρια ροζέ μυθιστορήματα που έχουν
γυναίκα συγγραφέα ή δυνατόν σαραντάρα περπατημένη; Αλαφιασμένη γύριζα το
κεφάλι δεξιά – αριστερά μη και προλάβω ν’ αρπάξω μια λέξη από τον τίτλο του
βιβλίου, μια ακρούλα από τη φωτογραφία του βιογραφικού: ξανθές, φριζέ και κατά
το πλείστον πρωτοεμφανιζόμενες.

Το ξέρουν άραγε ότι βασικός καταναναλωτής τους είναι ο «εχθρός»; Αυτός ο
υπεραπασχολημένος αδιάφορος σύζυγος με τα τρία κινητά και την αρχή φαλάκρας,
που του πρέπει και με το παραπάνω να τον «κερατώνεις» ή να του κάνεις «μάγια»,
σύμφωνα τουλάχιστον με δυο – τρεις τίτλους που πρόλαβα με την άκρη του ματιού
μου; Όσο γι’ αυτούς τους λαθραναγνώστες του γυναικείου σώψυχου, τι να υποθέσω
για πάρτη τους; Προφανώς πρόκειται για μια μεγάλη παρεξήγηση. Σαν κι εκείνη
που δημιουργήθηκε όταν ο ιστορικός ηγέτης του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος
Ζωρζ Μαρσαί εθεάθη να διαβάζει στην πλαζ τις περιπέτειες του Ζορό. Άβυσσος τα
καλοκαίρια των ανθρώπων…