20 ΕPΩTHΣEIΣ ANNA KOKKEBH


ΠΡΟΕΔΡΟΣ TOY ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ KATA ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ (ΟΚΑΝΑ)
Βήματα ενάντια στα ναρκωτικά έχουν γίνει και ήδη φάνηκαν κάποια
αποτελέσματα (μείωση των θανάτων, κυρίως στην Αθήνα). Όπως όμως λέει η
πρόεδρος του ΟΚΑΝΑ κ. Άννα Κοκκέβη, χρειάζεται να γίνουν περισσότερα, «με
παράκαμψη νοοτροπίας, χωρίς διοικητικές αγκυλώσεις και προσκόμματα».
Για πρώτη φορά, πέρυσι, μειώθηκαν οι θάνατοι από ναρκωτικά. Πώς το
εξηγείτε;
Μειώθηκαν οι θάνατοι κατά κύριο λόγο στην Αττική. Πιστεύουμε ότι, μεταξύ
άλλων, συνετέλεσαν σε αυτό ο διπλασιασμός των θεραπευομένων και ο περιορισμός
κατά 50% των αποβολών από το Πρόγραμμα Υποκατάστασης του ΟΚΑΝΑ στην Αθήνα.
Μπορούμε επομένως να αισιοδοξούμε;
Ναι, αν συνεχίσουμε με συνέπεια και ενισχύουμε τη συνολική πολιτική «μείωσης
της βλάβης».
Παρά την εδώ και επτά χρόνια λίστα αναμονής για τη μεθαδόνη;
H ενίσχυση της πολιτικής περιλαμβάνει και την απορρόφηση της λίστας αναμονής
για θεραπεία με φαρμακευτικά υποκατάστατα, όπως η μεθαδόνη και η
βουπρενορφίνη.
Γιατί όχι υποκατάστατα με συνταγογράφηση από εξουσιοδοτημένους γιατρούς;
Για να είναι αποτελεσματική η θεραπεία υποκατάστασης πρέπει να συνοδεύεται και
από ψυχοκοινωνική υποστήριξη. Προσωπικά, πιστεύω ότι με αυστηρό έλεγχο και
εξασφάλιση της ψυχοκοινωνικής υποστήριξης η συνταγογράφηση υποκατάστατων για
ορισμένα άτομα θα προωθούσε, συμπληρωματικά με άλλα μέτρα, την κάλυψη των
θεραπευτικών αναγκών στη χώρα.
Γιατί όχι υποκατάστατα στις φυλακές;
Εφόσον εξασφαλιστεί ένα πλήρες πλέγμα υπηρεσιών, ναι.
Πότε η μεθαδόνη θα αρχίσει να δίνεται από τα δημόσια νοσοκομεία της χώρας;
Έχει ήδη αρχίσει σε δύο νοσοκομεία (Λαμία και Ρόδος).
Πώς εξηγείται η δυσκολία να δημιουργηθούν ιατρεία ουσιοεξάρτησης στα
νοσοκομεία της Αττικής;
Δυσκολίες σε υποδομή (προσωπικό, χώροι) σε συνδυασμό με μειωμένη αποδοχή του
ρόλου τους στον τομέα των εξαρτήσεων από τους γιατρούς.
Και πώς προβλέπεται να ξεπεραστεί;
Με εκπαίδευση και πολιτικές αποφάσεις.
Και οι αντιδράσεις τοπικών κοινωνιών για τη δημιουργία νέων μονάδων
υποκατάστασης;
Δεν έχει γίνει κατανοητό ότι παρεμποδίζοντας τη λειτουργία θεραπευτικών
μονάδων κρατάμε τους εξαρτημένους στα πεζοδρόμια και στην «πιάτσα», με
αποτέλεσμα να επιτείνεται η μικροεγκληματικότητα και η μύηση νέων χρηστών,
συνέπειες τις οποίες υφίστανται μεταξύ όλων των άλλων και οι πολίτες που
αντιδρούν.
Πώς και από πού αξιολογούνται τα θεραπευτικά προγράμματα της χώρας;
Δυστυχώς δεν υπάρχει έως σήμερα ένα σύστημα αξιολόγησης σε εθνικό επίπεδο.
Αν η Ευρώπη καλούνταν να μας αξιολογήσει, τι βαθμό θα παίρναμε;
Ως προς την ποιότητα των προγραμμάτων «πολύ καλά» έως «άριστα». Ως προς την
κάλυψη των αναγκών θεραπείας κάτω από τη βάση.
Τι αποτελέσματα έχουν να δείξουν τα προγράμματα πρόληψης;
Όλο και καλύτερα. Αναφέρομαι στα 63 Κέντρα Πρόληψης του ΟΚΑΝΑ, τα οποία
λειτουργούν σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Ποιοι οι βασικοί άξονες στην πρόληψη;
Αιτιολογική προσέγγιση, συνεχιζόμενη και σταθερή πολιτική, ευαισθησία και
έμπρακτη υποστήριξη από τις τοπικές κοινωνίες.
Πού «σκοντάφτει» η πρόληψη και η πρώτη επαφή με τις ουσίες γίνεται σε όλο
και μικρότερη ηλικία;
Στις αντιλήψεις που έχουν καλλιεργηθεί τα τελευταία χρόνια στους νέους για την
απουσία κινδύνου από τη χρήση ευρέως διαδεδομένων ουσιών, στην αύξηση της
διαθεσιμότητάς τους, στα κοινωνικά αδιέξοδα, στην ανεπάρκεια εναλλακτικών
επιλογών.
Τι κάνουμε για την όλο και μεγαλύτερη εξάπλωση νέων – συνθετικών – ουσιών;
Διεθνή συνεργασία για τον έλεγχο των προδρόμων ουσιών (πρώτες ύλες), την
παραγωγή και διακίνηση συνθετικών ουσιών και ταυτόχρονα ενημέρωση των νέων.
Το ποινικό – σωφρονιστικό σύστημα της χώρας είναι «φιλικό» προς τους
χρήστες;
Αρκετά.
Ποια η σύγχρονη διάσταση του προβλήματος των ναρκωτικών;
Συνεχίζει να μας απειλεί.
Και η λύση του;
Για να είμαστε ρεαλιστές δεν υπάρχει λύση. Υπάρχουν όμως δυνατότητες
περιορισμού του μέσω εμπειρικά και επιστημονικά τεκμηριωμένων πολιτικών.
Τα ναρκωτικά στην Ελλάδα σε μερικά χρόνια…
Στόχος μας να αποτρέψουμε τον διαφαινόμενο κίνδυνο μιας νέας γενιάς
εξαρτημένων.
Μια δική σας ερώτηση και απάντηση για τα ναρκωτικά;
Θα μπορούσαν να έχουν γίνει περισσότερα;
Ναι, αν δινόταν η ευκαιρία να παρακάμψουμε νοοτροπίες και να κινηθούμε πιο
ευέλικτα, χωρίς διοικητικές αγκυλώσεις και προσκόμματα.













