Γαλλικές ανακρίβειες

Όσες προσπάθειες κι αν κάνουν άνθρωποι ξεχωριστοί, οργανισμοί, επιτροπές και
υπουργεία για να διαφημίσουν εις την ξένην την άλλη Ελλάδα, τη σύγχρονη και
έτοιμη να φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004, το στερεότυπο τρίπτυχο
«χωριάτικη σαλάτα – σουβλάκι – καμάκι» εξακολουθεί να χαρακτηρίζει τις
εντυπώσεις ειδικευμένων στα ταξίδια συντακτών. Και πληγώνουν τα κείμενά τους
για τη 48ωρη διαμονή τους στην Αθήνα. Και εξοργίζουν τα γεμάτα ιστορικές
ανακρίβειες και πολιτικά συμπεράσματα τής ξεπέτας σχόλια τους, του στυλ:
«βλέποντας τα Ελληνάκια να παίζουν μπάλα στο Πεδίον του Άρεως, μου πέρασε από
το μυαλό ότι γλίτωσαν παρά τρίχα από την τύχη των παιδιών της Ρουμανίας, τα
οποία περνούν την παιδική τους ηλικία ζητιανεύοντας στους δρόμους του
Παρισιού, αφού το 1944 ο Τσώρτσιλ προτίμησε να δώσει στον Στάλιν τη Ρουμανία,
επιλέγοντας να κρατήσει την Ελλάδα μακριά από τον κομμουνιστικό ζυγό»! Και οι
προτάσεις, παρωχημένες, ειρωνικές, μεροληπτικές, με φιλτραρισμένη την απέχθεια
ενός σνομπ Γάλλου ταξιδιώτη που θα προτιμούσε όλες οι υπηρεσίες να του
παρέχονταν δωρεάν από τη χώρα, συνεχίζουν με συμβουλές προς ναυτιλλόμενες
τουρίστριες. Και όλα αυτά δημοσιεύονται στο κατά τα άλλα πολύ σύγχρονο και
πρωτότυπο γαλλικό περιοδικό «Numer». Μόνο που η ματιά αυτή του ταξιδιώτη
συνεργάτη κολλάει το βήμα του στη δεκαετία του ’70. Τότε που οι Γάλλοι, όπως
και οι άλλοι τουρίστες έμαθαν να τη βγάζουν «φτηνά» στην Ελλάδα.