Πρόσωπα Περί δικαίων και απίστων

Άλι Μπελχάτζ. Θέλει να εγκαθιδρύσει στην Αλγερία το πρώτο ισλαμικό κράτος στο Μαγκρέμπ

«Χαιρετίζω αυτούς που ακολουθούν τον ορθό δρόμο και φοβούνται τον
Φιλεύσπαγχνο!»: ο Άλι Μπελχάτζ, 47 χρόνων, δεύτερος στην ιεραρχία του
παράνομου αλγερινού Μετώπου Ισλαμικής Σωτηρίας (FIS), αποφυλακίστηκε την
Τετάρτη έπειτα από 12 χρόνια κάθειρξης. «Σωφρονίστηκε» άραγε; Κάθε άλλο.
Πολιτικό ιδεώδες του παραμένει η μετατροπή της Αλγερίας σε ισλαμικό κράτος. Οι
αλγερινές αρχές απαγόρευσαν κάθε πολιτική δραστηριότητα τόσο στον ίδιο όσο και
στον συγκρατούμενό του, τον Αμπάσι Μαντάνι, που αποφυλακίστηκε μαζί του. Ο
Μαντάνι είναι πρόεδρος του FIS, έχει σπουδάσει με υποτροφία στη Βρετανία όπου
έκανε διδακτορικό στην Παιδαγωγική και είναι τριάντα χρόνια μεγαλύτερος από
τον Μπελχάτζ. Αλλά ανέκαθεν άφηνε τον υπαρχηγό του να μιλάει για λογαριασμό
του. Αναγνώριζε την ικανότητα του τελευταίου να συγκινεί τα πλήθη. Από 14
χρόνων ο Μπελχάτζ κήρυττε στα τζαμιά του Αλγερίου. Ακόμη και από το εδώλιο του
κατηγορουμένου στο στρατοδικείο της Μπλίντα, το 1992, είχε επιδοθεί σε ένα
πύρινο κατηγορητήριο εναντίον «του καθεστώτος των άπιστων στρατηγών» – δεν
σταμάτησε παρά μόνο κάτω από τα χτυπήματα των φρουρών, που έσπευσαν να τον
πάνε σηκωτό πίσω στη φυλακή, σε απόσταση λίγων μέτρων από το δικαστήριο. Ήταν
ήδη προφυλακισμένος στα τέλη του 1991, όταν το κόμμα του, το FIS, κέρδιζε
περιφανή νίκη στον πρώτο γύρο των πρώτων ελεύθερων βουλευτικών εκλογών που
έγιναν στην Αλγερία, καθώς και όταν οι αλγερινές στρατιωτικές αρχές ακύρωσαν
τον δεύτερο γύρο και διέλυσαν το FIS, τον Μάρτιο του 1992. Ήταν πραξικόπημα,
αλλά ο Άλι Μπελχάτζ δεν τρέφει παρά περιφρόνηση για τη δημοκρατία και τις
κάλπες: «Είναι αδιανόητο να ψηφίζει κανείς για το Ισλάμ σε μια μουσουλμανική
χώρα», τονίζει.

Έπειτα από 12 χρόνια στη φυλακή, ο λόγος του Μπελχάτζ εξακολουθεί να
αντιμετωπίζεται από τις αρχές ως… όπλο μαζικής καταστροφής. «Ποδοπατώ τους
νόμους σας και το Σύνταγμά σας», δήλωνε ο αδιάλλακτος αυτός ιδεολόγος κατά
πρόσωπο στους αντιπάλους του. «Αρνούμαστε τη δημοκρατία επειδή βασίζεται στη
γνώμη της πλειοψηφίας. Δεν θα υποταχθούμε στην πλειοψηφία, αλλά σ’ αυτό που
είναι σύμφωνο προς τη σαρία. Και απορρίπτουμε ό,τι δεν είναι». Σαν καλός
ισλαμιστής, βάζει και τις γυναίκες στη θέση που τους πρέπει: «H γυναίκα είναι
ένα κακό για τον άνδρα, καλά θα κάνει να μένει σπίτι της». Ωστόσο… δεν είναι
μισογύνης: «Είμαι γιος μιας γυναίκας, πώς θα μπορούσα να είμαι εχθρός της
μητέρας μου;». H «πολιτική» του θέση είναι απλή: από τη μια πλευρά βρίσκονται
οι δίκαιοι που ακολουθούν τον δρόμο του Θεού, από την άλλη οι άπιστοι που
πρέπει να περάσουν από την κόψη του μαχαιριού. Και στην Αλγερία οι δίκαιοι
πρέπει να εγκαθιδρύσουν το πρώτο ισλαμικό κράτος στο Μαγκρέμπ.