Πρόσωπα Γεννημένος την 4η Iουλίου

H Αμερική γιορτάζει σήμερα τα 227α γενέθλιά της – και ο Ρον Κόβιτς κλείνει
57 χρόνια ζωής, 35 από τα οποία έχει περάσει στην αναπηρική καρέκλα.

Ρον Κόβιτς. Ο ειρηνιστής βετεράνος του Βιετνάμ κλείνει σήμερα τα 57

Ο Ρον Κόβιτς έμεινε παράλυτος από τη μέση και κάτω το 1968, πολεμώντας στο
Βιετνάμ. Είχε πάει εκεί εθελοντής για να πολεμήσει για την πατρίδα του, αλλά
μίσησε τον πόλεμο αυτό και, όταν επέστρεψε στις ΗΠΑ, άρχισε να συμμετέχει σε
διαδηλώσεις υπέρ της ειρήνης. Για έναν βετεράνο αυτό ισοδυναμούσε με
ιεροσυλία, ενώ ήταν επίσης πολύ επικίνδυνο: αν και παράλυτος, ο Κόβιτς
ξυλοκοπήθηκε, αποδοκιμάσθηκε και φυλακίσθηκε αρκετές φορές. Το 1976 εξέδωσε το
βιβλίο του με τίτλο «Γεννημένος την Τετάρτη Ιουλίου», που έγινε το 1989 ταινία
από τον Όλιβερ Στόουν.

Σήμερα, ο Κόβιτς ζει μόνος σε ένα διαμέρισμα στο Ρεντόντο Μπητς της
Καλιφόρνιας. Παραμένει ένας πεπεισμένος ειρηνιστής, σφοδρός πολέμιος της
κυβέρνησης Μπους και της αμερικανικής εμπλοκής στο Ιράκ. «Οι ηγέτες, ο
πρόεδρος… αυτοί είναι που προκάλεσαν την 11η Σεπτεμβρίου. H δική τους βία
είναι που έφερε τη βία στη χώρα μας και τη δική τους βία είναι που πρέπει να
σταματήσουμε και να τη σταματήσουμε για πάντα», δήλωνε πέρυσι τον Οκτώβριο, σε
μεγάλη διαδήλωση υπέρ της ειρήνης στο Σαν Φρανσίσκο. Ακόμη και την ημέρα που
έπεσε η Βαγδάτη, όταν στην Αμερική άρχιζαν να μειώνονται τα ποσοστά εκείνων
που ήταν αντίθετοι στον πόλεμο, ο Κόβιτς δήλωνε: «H πολιτική αυτή δεν
πρόκειται να μας οδηγήσει στην ειρήνη, ούτε στη δικαιοσύνη, ούτε σε έναν
ασφαλέστερο κόσμο, αλλά σε έναν κόσμο πιο επικίνδυνο, σε μια πιο επικίνδυνη
και ασταθή Μέση Ανατολή. Πιστεύω πως αυτό θα βλάψει την Αμερική».

Οι Αμερικανοί νίκησαν στο Ιράκ μέσα σε τρεις εβδομάδες, αλλά ο Κόβιτς δεν έχει
πειστεί: «Αυτός ο πόλεμος έχει προκαλέσει τεράστια οργή εναντίον της χώρας
μας. Και αυτό με προσβάλλει, με προσβάλλει αυτό που έκαναν αυτή η κυβέρνηση
και αυτός ο πρόεδρος στο όνομά μας… Πιστεύω ότι ο πρόεδρος Μπους
δημιούργησε, χρησιμοποιώντας τη βία, μια αποικία, μια αμερικανική αποικία στη
Μέση Ανατολή, και αυτό είναι επαίσχυντο». Μα, το φιλειρηνικό κίνημα στις ΗΠΑ
εξαφανίσθηκε πριν καταφέρει να απογειωθεί. Αυτό, άραγε, δεν τον απογοητεύει;
«Ουδέποτε ήμουν πιο αισιόδοξος», λέει ο Κόβιτς. «Πιστεύω πως ήταν η αρχή.
Πιστεύω πως ήταν η αρχή για την αλλαγή αυτής της χώρας… Για την αφύπνιση
μιας νέας δημοκρατίας, μιας συμμετοχικής δημοκρατίας, στην οποία χρέος των
πολιτών δεν θα είναι μόνο να αγαπούν αυτήν τη χώρα, αλλά να κτίζουν γέφυρες
φιλίας και σεβασμού προς άλλους πολιτισμούς και λαούς σε όλο τον κόσμο».