H τρόικα του Συνασπισμού πίνει… γαλλικό καφέ

Κωνσταντόπουλος, Πιτσιόρλας, Βούτσης. Παρά τις διαφωνίες, η τριάδα του «πρωϊνού καφέ» του Συνασπισμού έχει καταφέρει να βρει κώδικες συνεννόησης και επικοινωνίας. Ακόμη και στις δύσκολες στιγμές, όπως η κρίση που εκδηλώθηκε στο πρόσφατο συνέδριο για το θέμα της αλλαγής της ονομασίας, έγιναν αμοιβαίες υποχωρήσεις…

Τα τελευταία τρία χρόνια, μετά το συνέδριο του 2000, που αποτύπωσε και τις
εσωτερικές ισορροπίες στο Συνασπισμό, ο λεγόμενος «πρωινός καφές» της
Κουμουνδούρου έπαψε να είναι μία τυπική διαδικασία. Έγινε ένα είδος θεσμού,
ενός άτυπου οργάνου, το οποίο διευθύνεται από μία μη θεσμοθετημένη, αλλά
ισχυρή «τρόικα» στελεχών, που χαράσσει τη γραμμή του κόμματος: Τον πρόεδρο,
τον συντονιστή και τον εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος.

Σε καθημερινή βάση, λίγο μετά τις 9 το πρωί, ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, ο
Στέργιος Πιτσιόρλας και ο Νίκος Βούτσης ακολουθούν το ίδιο τελετουργικό.
Ανεβαίνουν στον 7ο όροφο του κτιρίου, κλείνουν τα κινητά τηλέφωνα, κάθονται
γύρω από το στρογγυλό τραπέζι των συσκέψεων και ξεφυλλίζοντας το σώμα των
εφημερίδων αναλύουν τις τρέχουσες εξελίξεις. Το σκηνικό πλαισιώνεται
απαραιτήτως από τις κούπες του καφέ, που επιμελώς ο υπεύθυνος του καφενείου
έχει τοποθετήσει από νωρίς μπροστά από τις θέσεις τους. Γαλλικός με λίγο μέλι
και λίγο γάλα για τον κύριο πρόεδρο, γαλλικός σκέτος για τον συντονιστή και
καφές φίλτρου με γάλα, αλλά χωρίς ζάχαρη, για τον εκπρόσωπο. Μικρές, αλλά
ουσιαστικές οι διαφορές, κάτι ανάλογο με τα διαχωριστικά που υπάρχουν στα
εσωτερικά ρεύματα που οι τρεις τους εκπροσωπούν. H σύνθεση της τριάδας δεν
είναι άλλωστε τυχαία.

H πλειοψηφούσα συμμαχία των «προεδρικών» με το «Αριστερό Ρεύμα» είναι ακριβώς
αυτή – πέραν των αρμοδιοτήτων – που προσδιόρισε τη συμμετοχή μόνο τριών
προσώπων στην καθημερινή σύσκεψη για τον πολιτικό σχεδιασμό. Τα μείζονα
ζητήματα, για τα οποία δεν διαπιστώνεται απόλυτη ταύτιση απόψεων,
παραπέμπονται αυτομάτως στην Πολιτική Γραμματεία που συνεδριάζει σε
εβδομαδιαία βάση. Οι σχέσεις της «τριάδας» χαρακτηρίζονται από πολύ καλές έως
και άριστες. «Σπανίως διαφωνούμε», λένε οι ίδιοι και αναφέρουν ότι ακόμη και
σε ζητήματα για τα οποία κατατέθηκαν αντικρουόμενες απόψεις, όπως για
παράδειγμα οι συνεργασίες στις δημοτικές εκλογές, οι Ολυμπιακοί Αγώνες ή και
το θέμα της αλλαγής της ονομασίας του κόμματος, βρέθηκε τελικώς λύση.

Οι σχέσεις του τριαδικού σχήματος δεν είναι εξάλλου τωρινές. Οι σχέσεις του
Νίκου Κωνσταντόπουλου με τον Στέργιο Πιτσιόρλα πέρασαν από πολλά στάδια. Μετά
τη διάλυση του ενιαίου Συνασπισμού και τη γέννηση του νεώτερου ΣΥΝ «ήταν
ψυχρές ώς και κακές». Αργότερα όμως, όταν ο ΣΥΝ έμεινε εκτός Βουλής και η
Μαρία Δαμανάκη παραιτήθηκε από την προεδρία, ο σημερινός συντονιστής ήταν ο
άνθρωπος που υποστήριξε τον Νίκο Κωνσταντόπουλο στην πορεία του για την
αρχηγία. Κάτι ανάλογο συνέβη και με τις σχέσεις του Στέργιου Πιτσιόρλα και του
Νίκου Βούτση. Το 1986 λίγο πριν το KKE Εσωτερικού μετεξελιχθεί σε EAP
«κοντραρίστηκαν» για τη θέση του οργανωτικού γραμματέα. Ο Λεωνίδας Κύρκος που
είχε αναλάβει γραμματέας πρότεινε τον Πιτσιόρλα, στέλεχος που μόλις είχε
κατέβει στην Αθήνα από τη Θεσσαλονίκη, ενώ ο Γιάννης Μπανιάς που είχε
αποχωρήσει από το κόμμα προόριζε για την ίδια θέση τον Αθηναίο, Νίκο Βούτση.