«Δεν είμαι Mεγάλη Aδελφή»

Σάλο έχει προκαλέσει στη Βρετανία δημοσίευμα των «Financial Times», το
οποίο θέλει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δρομολογεί οδηγία για την απαγόρευση των
«σεξιστικών» εκπομπών και διαφημίσεων. «Πρόκειται για μια μεγάλη παρεξήγηση»,
απαντά, μιλώντας στα «NEA», η Ελληνίδα επίτροπος κοινωνικών υποθέσεων, Άννα
Διαμαντοπούλου.

«Ο ρατσισμός δεν είναι άποψη, είναι έγκλημα». H Άννα Διαμαντοπούλου παραλαμβάνει δώρο από επιτροπή μουσουλμάνων και εβραίων γυναικών

«H Μεγάλη Αδελφή σάς παρακολουθεί»: Με αυτόν τον τίτλο, πλάι σε μία
φωτογραφία-μοντάζ με το κεφάλι τής κ. Διαμαντοπούλου και το σώμα ενός
μοντέλου, κυκλοφόρησε χθες η «Daily Mail». «Εάν είναι μια βαρετή φεμινίστρια,
ας μας κάνει μήνυση», σημείωνε η εφημερίδα. «Εάν έχει χιούμορ, ας γελάσει».

Αφορμή για την επίθεση αυτή στάθηκε ένα δημοσίευμα των «Financial Times»,
σύμφωνα με το οποίο η Ελληνίδα επίτροπος έχει συντάξει και προωθεί στην
Ευρωπαϊκή Επιτροπή μια οδηγία για την κατάργηση των διακρίσεων με βάση το
φύλο. Μεταξύ άλλων, η οδηγία αυτή φέρεται να «εξοβελίζει» από την τηλεόραση τα
προγράμματα που προβάλλουν στερεότυπα πορτρέτα ανδρών ή γυναικών, καθώς και
όλες τις διαφημίσεις που «προσβάλλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια» – που
βασίζονται, δηλαδή, στο σεξ, προκειμένου να προωθήσουν εμπορικά προϊόντα.

Μιλούν για λογοκρισία

Ακόμη και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εκδοτών, το οποίο συνασπίζει 29 ομίλους MME,
αντέδρασε χθες έντονα, κάνοντας λόγο για μια «απίστευτη» κίνηση προς την
επιβολή λογοκρισίας. H κ. Διαμαντοπούλου, ωστόσο, σπεύδει να διευκρινίσει πως
όσα κυκλοφόρησαν στον Τύπο δεν είναι αληθή.

«Δυστυχώς, και τονίζω το δυστυχώς, δεν μπορούμε να παρέμβουμε στον σεξισμό των
MME», λέει στα «NEA». «Δεν μπορείς να πεις “όχι” σε μια διαφήμιση με σεξιστικό
περιεχόμενο. Δεν υπάρχει η νομική βάση. Επιπλέον, δεν τεκμηριώνεται η
διάκριση». H «οδηγία», όπως διευκρινίζει η κ. Διαμαντοπούλου, διέρρευσε στον
Τύπο προτού φτάσει σε πολιτικό επίπεδο, προτού δηλαδή συζητηθεί επισήμως –
κάτι που πρόκειται να γίνει, με όλους τους αρμόδιους φορείς, αυτό το
καλοκαίρι. «Είναι κάτι πολύ καινούργιο, από πλευράς σύλληψης», λέει. Στην
πραγματικότητα, ενδέχεται να μην εκδοθεί καν σαν οδηγία, να κυκλοφορήσει ως
«σχέδιο δράσης» ή ακόμη και να εγκαταλειφθεί, καθώς ο Χάρτης Θεμελιωδών
Δικαιωμάτων, ο οποίος θα επισυναφθεί στο νέο ευρωπαϊκό Σύνταγμα, θα καλύπτει,
πιθανότατα, τους επίμαχους τομείς.

Τα δεδομένα

Όλα είναι ρευστά, λοιπόν. Το μόνο σίγουρο είναι πως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή
επιθυμεί την κατάργηση των διακρίσεων – κάθε μορφής διακρίσεων, που έχουν ως
βάση είτε το φύλο, είτε την εθνικότητα, είτε την ηλικία, είτε τον σεξουαλικό
προσανατολισμό -, όπως άλλωστε προβλέπει το άρθρο 13 της Συνθήκης του
Άμστερνταμ. «Στον ιδιωτικό τομέα», δίνει ένα παράδειγμα η κ. Διαμαντοπούλου,
«οι έγκυες γυναίκες καλούνται να καταβάλλουν υψηλότερα ασφάλιστρα.
Ποινικοποιείται, λοιπόν, η εγκυμοσύνη; Επιπλέον, στα ιδιωτικά συνταξιοδοτικά
προγράμματα οι γυναίκες πληρώνουν περισσότερα και εισπράττουν λιγότερα.
Ποινικοποιείται, λοιπόν, το υψηλότερο προσδόκιμο ζωής; Θέτω αυτά τα ερωτήματα,
ως παραδείγματα, διότι οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες. Νομικά, υπάρχουν
πολλές προσεγγίσεις. Όλα αυτά θα συζητηθούν».

Οι «Financial Times» ήθελαν την «οδηγία» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να
απαγορεύει στις ασφαλιστικές εταιρείες να υπολογίζουν τα ασφάλιστρα με βάση το
φύλο – και τις ασφαλιστικές εταιρείες να αντιδρούν μιλώντας για παραβίαση των
νόμων της ελεύθερης αγοράς. H κ. Διαμαντοπούλου διευκρινίζει πως δεν θα
υπάρξει οικονομικό κόστος, εάν αλλάξουν οι υπολογισμοί, διότι σε άλλες
περιπτώσεις είναι οι άνδρες αυτοί που καλούνται να καταβάλουν υψηλότερα
ασφάλιστρα. Επιμένει, ωστόσο, πως τίποτε δεν έχει ακόμη αποφασιστεί. Υπάρχουν
απλώς προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Όπως η εφαρμογή διαφορετικών
προγραμμάτων σε πολλά σχολεία θηλέων και αρρένων…

Παραδοσιακά αντιδραστικοί

Πώς εξηγεί, όμως, όλη αυτήν την επίθεση που δέχεται από τον βρετανικό Τύπο; «H
Βρετανία αντιδρά κατά παράδοση σε κάθε νομοθεσία κοινωνικού επιπέδου, την
οποία προσπαθεί να προωθήσει η E.E.». H Ελληνίδα επίτροπος πρόκειται να
δημοσιεύσει αύριο στους «Financial Times» ένα άρθρο, με το οποίο θα
αποκαθιστά, όπως λέει, «την αλήθεια».