Πάλι στα θρανία οι χειριστές σκαφών αναψυχής

«Ο παλιός είναι αλλιώς…», λένε στον Στρατό και το σλόγκαν αυτό
αρχίζει να έχει εφαρμογή και στη θάλασσα. Πώς; Οι παλιοί χειριστές σκαφών
αναψυχής (φουσκωτών, πλαστικών, ιστιοπλοϊκών) τη… γλιτώνουν, αλλά οι
νεώτεροι πρέπει να ξανακαθήσουν στα θρανία. Γι’ αυτούς η ξεγνοιασιά της
θάλασσας χάνεται και πρέπει μπροστά σε εξεταστική επιτροπή – διαφορετική αυτή
τη φορά – να αποδείξουν ότι είναι άξιοι μαθητές.

Ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας κ. Γιώργος Ανωμερίτης ανακοίνωσε χθες, ότι από
την 1η Ιανουαρίου 2005, όσοι κυβερνούν σκάφος αναψυχής πάνω από 7 μέτρα και
έχουν αποκτήσει άδεια χειρισμού σε διάστημα λιγότερο από πέντε χρόνια θα
πρέπει να διδαχθούν συγκεκριμένη ύλη και να λάβουν πιστοποιημένη άδεια
κυβερνήτη πλοίου.

H πενταετία πρέπει να έχει συμπληρωθεί μέχρι τη δημοσίευση της υπουργικής
απόφασης στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, σε περίπου τρεις μήνες (δηλαδή τον
Σεπτέμβριο του 2003). Άρα αφορά όσους έχουν δίπλωμα ή πτυχίο από τον
Σεπτέμβριο του 1998 και μετά. Στους τυχερούς που εξαιρούνται είναι και όσοι
έχουν δικό τους σκάφος τα τελευταία τρία χρόνια.

Πρώτες αντιδράσεις

H ανακοίνωση της υπουργικής απόφασης προκάλεσε ήδη τις πρώτες αντιδράσεις. Ο
πρόεδρος τού Πανελληνίου Ομίλου Ιστιοπλοΐας Ανοιχτής Θάλασσας (ΠΟΙΑΘ) κ.
Γιάννης Μαραγκουδάκης έκανε χθες λόγο για υποβάθμιση των σπουδών, αφού, όπως
είπε, σήμερα για να πάρει κάποιος πτυχίο ιστιοπλοΐας χρειάζεται τουλάχιστον 64
ώρες πρακτικής εξάσκησης (αντί για 20 που προβλέπει η απόφαση) και 27 θεωρίας.
Ο ίδιος θεωρεί ότι όλα αυτά γίνονται προκειμένου να προσληφθούν στις Σχολές
απόφοιτοι της Ακαδημίας Εμπορικού Ναυτικού, οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με
την ιστιοπλοΐα. Την ίδια άποψη έχει και ο πρόεδρος τού Πανελληνίου Συνδέσμου
Προπονητών Ιστιοπλοΐας κ. Θεολόγος Δανέζης, ο οποίος υποστηρίζει ότι η απόφαση
αυτή αγνοεί την εκπαιδευτική υποδομή που υπάρχει τα τελευταία 20 χρόνια με τη
συνεργασία της Γ.Γ. Αθλητισμού. Από την πλευρά του, ο πρώην πρόεδρος του
Συνδέσμου Ελλήνων Κατασκευαστών Πλαστικών Σκαφών κ. Ηλίας Περιμένης θεωρεί ότι
είναι αντιφατικό να μην υπόκεινται στις νέες ρυθμίσεις όσοι κυβερνούν
θαλαμηγούς με ξένη σημαία, ενώ όσοι είναι νόμιμοι να αναγκάζονται να
εμπλέκονται σε μια γραφειοκρατία που τα τελευταία χρόνια επεκτείνεται και στη
θάλασσα.

Ανάλογη ρύθμιση είχε παρουσιαστεί και το 1999, αλλά δεν είχε θεσμοθετηθεί λόγω
των αντιδράσεων που είχαν προκληθεί.