11 υπέρ και κατά για τον Nτέμη Nικολαΐδη

Ποδοσφαιριστής-σημαία. Τον επέλεξαν και ανέβηκε στο κοντάρι της αποθέωσης
δίχως τον παραμικρό προσωπικό ενδοιασμό. Πήρε, εν έτει ’96 τη θέση του
Μπάγιεβιτς στις καρδιές των οπαδών της AEK. Το είχαν ανάγκη και αποδείχθηκε
πως και ο ίδιος το (ανα)ζητούσε.

Είδωλο για τα παιδιά, γέννημα θρέμμα του σταρ-σύστεμ, γιγαντώθηκε μέσα σε
αυτό, γεύτηκε τις χαρές και τη δόξα. Ο Ντέμης Νικολαΐδης, ωστόσο, είχε μόνο
καλά ή μήπως υπάρχουν και αρνητικά; Δέκα και ένα μείον, δέκα και ένα συν,
λοιπόν, για τον «Ντεμίνιο»…

1. Μεγάλη αδυναμία καλής αγωνιστικής συμπεριφοράς και αξιοποίησης των
ευκαιριών σκοραρίσματος, κατά κανόνα σε σπουδαία ευρωπαϊκά παιχνίδια ή μεγάλα
ελληνικά ματς. Ναι, πέτυχε γκολ κόντρα στον Ολυμπιακό και αυτό δημιούργησε τον
εκτοξευτήρα καταξίωσης στη συνείδηση των οπαδών της AEK. Ήταν, άραγε, αρκετό;
Και στην Ευρώπη; Αν εξαιρέσουμε το ματς με τη Ρεάλ, δυσκολευόμαστε να
θυμηθούμε σπουδαία γκολ.

2. Επιλεκτική συμπεριφορά απέναντι στους οπαδούς της AEK. Πήγαινε –
λόγου χάρη – και πανηγύριζε στη «σκεπαστή». Γιατί όχι στην «3» ή σε άλλες
θύρες; Εκεί δεν ήταν φανατικοί, δεν βρίσκονταν ΑΕΚτζήδες; Δεκτό, ήταν ένας από
την Ορίτζιναλ, ορισμένοι όμως λένε πως παραήταν ψυχρός με τους άλλους. Τώρα
στο φινάλε τα έσπασε και με τους άλλοτε «δικούς» του. Επίσης: όταν έχασε μια
ευκαιρία που τον «σημάδεψε» στη Μόσχα, σε ματς-σταθμό με τη Λοκομοτίβ, ήταν
λες και δεν συνέβη τίποτα. «Μπάλα είναι», έλεγε.

3. Επιλεκτική συμπεριφορά, θετική ή αρνητική, απέναντι στους προπονητές
της ομάδας. Αν θέλετε, απέναντι στον εκάστοτε τεχνικό. Αλλιώς στήριξε τον
Σάντος, διαφορετικά τον Μπάγιεβιτς. Θα πει, προφανώς, ό,τι έκανε και με τον
Ντούσαν αρκετά και δεν βγήκαν προς τα έξω. Αλήθεια; Τότε γιατί μάθαμε τόσο
εύκολα την επίσκεψη μέσα στα χιόνια στο σπίτι του Φερνάντο και την προσπάθεια
παραμονής του Πορτογάλου στη Νέα Φιλαδέλφεια;

4. Έδωσε στην AEK, κέρδισε όμως και πολλά. Μεγάλο συμβόλαιο και μαγκιά
του. Ήταν ηγέτης και το αποδέχθηκε. Λοιπόν: ο ηγέτης και ο «αρχηγός» μένει
απλήρωτος, προκειμένου να πάρουν χρήματα οι άλλοι. Το έπραξε ο Ντούσκο, αν δεν
λαθεύουμε. Και με βάση τις ετήσιες αποδοχές κάθε παίκτη, τα χρήματα που
χρωστούν στον Νικολαΐδη είναι τα ασύγκριτα λιγότερα από οποιονδήποτε
ποδοσφαιριστή της AEK.

5. Υπέρμετρα εγωιστής στα πρώτα του χρόνια στην ομάδα. Δεν «έκοβε» την
μπάλα, επιχειρούσε με «όπλο» την κατά μέτωπο επίθεση να τελειώσει φάσεις, δεν
βελτίωσε την τεχνική του κατάρτιση, όσο τουλάχιστον απαιτούσαν οι συνθήκες.
Περιορίστηκε στο αναμφισβήτητα μεγάλο του ταλέντο. Σουτ, άλμα, γκολ. Σέντρα
όμως; Αξιοποίηση συνολικών προσόντων;

6. Προκλητική συμπεριφορά απέναντι στον Τόνι Σαβέβσκι. Όταν ο για
λίγους μήνες τεχνικός τον έκανε αλλαγή, κατέβαζε το πρόσωπο, όπως κάνουν
κακομαθημένα παιδιά. Δεν στήριξε τον Σαβέβσκι… Το τέλος του «μίστερ 8» ήρθε
συντομότερα και ο Νικολαΐδης παρέμεινε μοναδικό είδωλο των οπαδών.

7. Έδωσε μάχη να φύγει ο Ψωμιάδης και μπράβοι του. Ανεκτίμητη υπηρεσία.
Γιατί τότε φεύγει; Αντί να παλέψει για «κάτι καλύτερο», «την κάνει»; Όσο για
το «κερδίζει η AEK που φεύγω», μην ξεγελιέται ο οποιοσδήποτε. Ελάχιστα χρήματα
γλιτώνει η AEK και χάνει περιουσιακό στοιχείο δίχως να μπουν ευρώ στα ταμεία.
Λίγα χρήματα είχε να πάρει ακόμη ο Ντέμης.

8. Ανύπαρκτη επικοινωνιακή πολιτική για την AEK. Έμεινε επτά χρόνια
στην ομάδα. Πόσες φορές πήγε στην μπουτίκ να υπογράψει αυτόγραφα, να δώσει
μπλούζες και φανέλες στα παιδιά; Ελάχιστες. Μόνο στα πολύ δύσκολα εμφανιζόταν
στις συνεντεύξεις Τύπου. Ακόμη και οι συνεντεύξεις του σε συλλογικά έντυπα ή
σε φίλα προσκείμενο Τύπο στην AEK, ήταν οι εξαιρέσεις. Αν υπήρχαν… Ο σταρ, ο
ηγέτης πρέπει να είναι εκεί. Δείτε παραδείγματα στο εξωτερικό. Αντίθετα,
φρόντισε καλά το δικό του ίματζ και προφίλ.

9. H εξωγηπεδική του ζωή και η επιρροή του από τον καλλιτεχνικό κόσμο,
σαφώς δεν αφορά τις επιδόσεις του. Επηρεαζόταν, ωστόσο, καταφανώς. Παράλληλα:
με τα όποια ξενύχτια του ή τον τρόπο ζωής και την αδυναμία της ΠΑΕ να τον
τιμωρήσει ή έστω να τον συνετίσει, έδινε «πάτημα» και στους υπόλοιπους
ποδοσφαιριστές.

10. Απών από το πολυτάραχο ταξίδι στην Πάτρα. Όταν έγινε η σύρραξη
οπαδών – Μπάγιεβιτς. Το γνώριζαν όλοι. Το… σύμπαν! Ο Ντέμης όχι;

11. Με τη συμπεριφορά του, τις διαμαρτυρίες προς τους διαιτητές για
πέναλτι ή φάουλ, επηρέαζε συμπαίκτες και κόσμο στις εξέδρες. Αποτέλεσμα;
Έλειπε αμέσως η αυτοσυγκέντρωση από την ομάδα και μόνο προς τα τελευταία
χρόνια βελτιώθηκε στον τομέα αυτό.