Aψυχολόγητες… γόβες

Όταν ξέρεις εκ των προτέρων τι σε περιμένει, κανένα πρόβλημα, πετάς τα
τακούνια στην τσάντα, βάζεις τις ελβιελίτσες (που μπορεί να τις κουβαλάς μαζί
σου από το πρωί) και ανεβαίνεις, ποδαράτο, στον Λυκαβηττό. Όταν όμως δεν
ξέρεις ακριβώς πού και τι, κι έχεις και τη φιλοδοξία να κόψεις και δρόμο μέσα
από τις πευκόφυτες πλαγιές, ε τότε, σου φταίνε οι γόβες; (Όχι, πείτε μας).
Πολλά έχουν δει τα μάτια μας αυτές τις τελευταίες ημέρες που ανεβοκατεβαίνουμε
(ποδαράτο) τον Λόφο, πολλά ακούσαμε και τα καλύτερα τα μεταφέραμε αργότερα
στις παρέες μας σαν «χάι λάιτ» από κάθε ανάβαση. Εκτός όμως από τα διάφορα
αψυχολόγητα που βλέπεις γύρω σου (και ορκίζεσαι, μωρέ την επόμενη φορά θα φέρω
το βίντεο) είναι και τα διάφορα σχόλια που γίνονται μετά. Εκείνος ο Χοακίν
Κορτές, δηλαδή, το τι άκουσε για το κορμί του από τον γυναικείο πληθυσμό των
κερκίδων, πα πα πα, δεν τα λέω, θα μου βάλουν πιπέρι. Έτσι, απλά, αναφέρω
κάποια συναυλιακά (και μετασυναυλιακά) ενσταντανέ, γιατί φοβάμαι ότι θα πάνε
χαμένα…