6 μέρες

1.Καλές σχέσεις με τα MME δεν είχε ποτέ ο Ότο Ρεχάγκελ. Επικοινωνιακά
ανύπαρκτος, εκνεύριζε με κοινοτοπίες του τύπου «παίζουμε καλύτερα όταν ο
αντίπαλος δεν είναι στο γήπεδο». Οι ικανότητές του αμφισβητήθηκαν, μάλιστα
κάποιοι θεώρησαν ότι ήρθε για τουρισμό. Όμως η Εθνική μας βρίσκεται στον
καλύτερο δρόμο να προκριθεί στα τελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, για πρώτη
φορά από το 1980.

2.H Αλβανία πάντα είχε υψηλούς προστάτες. Κέρδισε την ανεξαρτησία της στις
Βερσαλλίες, το 1919, χάρη στην επιμονή του Γούντροου Γουίλσον. Μετά τον πόλεμο
συμμάχησε με την… Κίνα του Μάο. Τώρα έγινε πάλι το αγαπημένο παιδί των
Αμερικανών στα Βαλκάνια, όπως δείχνουν οι δηλώσεις ευγνωμοσύνης του Ράμσφελντ
στα Τίρανα. Μάλλον θα δούμε πολλούς Αλβανούς στις επόμενες ειρηνευτικές
επεμβάσεις της υπερδύναμης…

3.H ιστορία, έλεγε ο Μαρξ, επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Και μάλλον σαν φάρσα
πρέπει να αντιλαμβάνεται η πλειονότητα των Ιρακινών την επιστροφή του Άλι Μπιν
Αλ Χουσεΐν στη Βαγδάτη, που αποθεώθηκε από τους μοναρχικούς και κατέθεσε
στεφάνι στον τάφο του παππού του βασιλιά Φεϊζάλ. Ιστορίες με προδιαγεγραμμένο
κακό τέλος ανοίγουν οι Αμερικανοί στο Ιράκ …

4.Ο Μάρκο Μάρτιν στη Γραμμένη. Στην αυλή της, η γερόντισσα συνεχίζει αμέριμνη
το μεσημεριανό της γεύμα. Πρέπει να έχει δει όλους τους νικητές του Ράλι
Ακρόπολις. Το παιχνίδι της υψηλής τεχνολογίας με την άσπιλη φύση και την
παράδοση έδινε ιδιαίτερη γοητεία στον εθνικό μας αγώνα τα τελευταία πενήντα
χρόνια. Τέτοια στιγμιότυπα όμως γίνονται όλο και πιο σπάνια…

5.Σκηνές Μάη ’68 στο Παρίσι. H πλατεία Κονκόρντ έχει μετατραπεί σε πεδίο
μάχης ανάμεσα σε διαδηλωτές και αστυνομία κι ο οβελίσκος που κουβάλησε ο
Ναπολέων από το Λούξορ διαγράφεται θολά μέσα στα δακρυγόνα. H εκστρατεία του
Ναπολέοντα στην Αίγυπτο ήταν μια λαμπρή αποτυχία. Και οι αντιδράσεις στην
ασφαλιστική μεταρρύθμιση δείχνουν πως η κυβέρνηση Ραφαρέν μάλλον θα έχει την
ίδια μοίρα.

6.Και όμως, αντέχει ακόμα ύστερα από μισό αιώνα. Μπορεί ο Κάστρο να μην
κυβέρνησε με δημοκρατικό τρόπο την Κούβα, πόσοι είναι οι ηγέτες όμως, που
μπορούν να μπουν επικεφαλής σε μια διαδήλωση και να περπατήσουν με τον λαό
στον δρόμο; Ο Φιντέλ το κάνει τα τελευταία πενήντα χρόνια. Ίσως αυτό να είναι
το μυστικό της δικής του εξουσίας.