Πρόσωπα Ένας εύκολος στόχος

Ακόμη και οι Αμερικανοί το είπαν: η επίθεση κατά του Αμπντελαζίζ αλ-Ραντίσι
υπονόμευσε τις προσπάθειες των παλαιστινιακών αρχών για τον τερματισμό της
τρομοκρατίας, χωρίς να κάνει ασφαλέστερους τους Ισραηλινούς.

Αμπντελαζίζ αλ-Ραντίσι. Εκπροσωπεί την ισλαμική Χαμάς στα διεθνή μέσα ενημέρωσης

Αυτό το αυτονόητο δήλωσε ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου. Αλλά τότε γιατί οι
Ισραηλινοί πραγματοποίησαν αυτή την επίθεση; Σύμφωνοι, η Χαμάς δηλώνει πως δεν
πρόκειται να πάψει τις τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον Ισραηλινών αμάχων.
Αλλά οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι πίστεψαν άραγε πως, διατάσσοντας τον φόνο του
δεύτερου στην ιεραρχία της ισλαμικής αυτής οργάνωσης, θα σταματούσαν την
αιματηρή δράση της; H τακτική των «επιλεγμένων φόνων», χωρίς να δίνεται
σημασία στο πόσοι αθώοι σκοτώνονται γύρω από τον «ένοχο», εφαρμόζεται εδώ και
καιρό από το Ισραήλ, χωρίς να έχει μειώσει την αποφασιστικότητα των
αξιωματούχων της Χαμάς να στέλνουν οπαδούς τους στον θάνατο, ούτε την
αποφασιστικότητα των οπαδών να γίνονται παρανάλωμα, αρκεί να παίρνουν μαζί
τους στον θάνατο κάποιον Ισραηλινό – παιδί, γυναίκα, ηλικιωμένο, αδιακρίτως.
Από την άλλη, η ρητά εκφρασμένη βούληση του Μαχμούντ Αμπάς να σταματήσει αυτή
την κατάσταση, είναι αδοκίμαστη. Γιατί άραγε η ισραηλινή κυβέρνηση τον
υπονομεύει; Ο κατευνασμός των ακροδεξιών ισραηλινών «ομολόγων» τής Χαμάς δεν
συνιστά δικαιολογία. Ο Αριέλ Σαρόν είναι πλέον εκείνος που οφείλει να
αποδείξει με έργα πως στηρίζει την ειρηνευτική διαδικασία.

Ο Ραντίσι ήταν ένας εύκολος στόχος αφού δεν κρύβεται, είναι το «δημόσιο
πρόσωπο» της Χαμάς. Τάσσεται εναντίον κάθε συμβιβασμού με το Ισραήλ και
υποστηρίζει πως οι Παλαιστίνιοι έχουν δικαίωμα να αντισταθούν με κάθε μέσο
στην κατοχή, περιλαμβανομένων των επιθέσεων αυτοκτονίας εναντίον αμάχων. «Δεν
αποτελούν τρομοκρατία» έλεγε το 1998 στην αραβική εφημερίδα «Κουτ αλ-Άραμπ».
«Αποτελούν απάντηση στην ισραηλινή τρομοκρατία, την οποία ασκούν άτομα και
κυβέρνηση εναντίον των Παλαιστινίων αμάχων». Το 1987 έγινε ένας από τους επτά
ιδρυτές του Κινήματος Ισλαμικής Αντίστασης Χαμάς. Σήμερα υπογραμμίζει πως
είναι μέλος της πολιτικής ιεραρχίας της οργάνωσης και όχι της στρατιωτικής
πτέρυγάς της – μια διάκριση πράγματι δυσδιάκριτη, την οποία οι Ισραηλινοί
απορρίπτουν.

Ο Ραντίσι γεννήθηκε το 1947 στη Γέμπνα, ένα αραβικό χωριό βόρεια της Λωρίδας
της Γάζας. Την επόμενη χρονιά ιδρύθηκε το Ισραήλ και η οικογένειά του
αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι της. Σε ηλικία ενός έτους, ο Ραντίσι
έγινε ένας από τους 700.000 Παλαιστινίους πρόσφυγες. Μεγάλωσε με τα ένδεκα
αδέλφια του στον προσφυγικό καταυλισμό Χαν Γιούνις, στη Λωρίδα της Γάζας.
Σπούδασε Ιατρική στην Αίγυπτο, το 1971 πήρε πτυχίο στην Παιδιατρική και
επέστρεψε στον καταυλισμό. Έκτοτε φυλακίστηκε από τους Ισραηλινούς επειδή δεν
πλήρωνε φόρους, διώχτηκε από τη δουλειά του στο νοσοκομείο από την ισραηλινή
στρατιωτική διοίκηση και, μετά την ίδρυση της Χαμάς, συνελήφθη πολλές φορές
από τον ισραηλινό στρατό.