Tης ασφάλειας… το κάγκελο

Για να δούμε για πόσον καιρό ακόμη ο Εθνικός Κήπος θα είναι «όμηρος» των
«διαταγών», των «αποφάσεων» και της γραφειοκρατείας. Γιατί τον έκλεισαν (την
πρόσβασή του από την πλευρά του Ζαππείου), λόγω – λέει – ελληνικής προεδρίας
για έξι μήνες (από τον Ιανουάριο), τον «μάντρωσαν» παντού, γύρω γύρω, με
κάγκελα, απέκλεισαν οποιαδήποτε βόλτα στον μοναδικό πράσινο πνεύμονα του
κέντρου – ίσως μαζί με το Πεδίον του Άρεως, που έχει άλλα προβλήματα με…
κάγκελα και τοιχάκια αποκλεισμού! – και τώρα αποφάσισαν να ξηλώσουν αίφνης τα
κάγκελα, δίνοντας τη δυνατότητα σε περίοικους και τουρίστες (που έως τώρα
αντιμετώπιζαν τους βλοσυρούς «έχουμε-την-εξουσία» ένστολους, που τους έλεγαν
να πάνε γύρω γύρω…) να περνούν έστω από την ασφαλτοστρωμένη αλέα πίσω από το
Ζάππειο και την «Αίγλη». Όμως οι κάτω είσοδοι του Εθνικού Κήπου εξακολουθούν
να παραμένουν κλειδωμένες και το πάρκο απροσπέλαστο από εκείνη την πλευρά, με
βάση μια «διαταγή» της Αστυνομικής Διεύθυνσης, «για λόγους ασφαλείας». Ποίας
ασφαλείας και ποίου – τώρα που λήγει και η ελληνική προεδρία και δεν έχουν
δουλειά στο Ζάππειο – άγνωστο. Δεν ιδρώνει το αυτί κανενός υπευθύνου; Δεν
βαρέθηκαν τους «αποκλεισμούς» και τις κλειδαριές στο όνομα κάποιας αόριστης
«ασφάλειας»; Αυτό δεν είναι ασφάλεια. Της ασφάλειας… το κάγκελο είναι!