IΣIΔΩPOΣ ΠAΠAΔAMOΥ «Xειροποίητα» φθηνά CD κόντρα στις εταιρείες

![]() |
![]() |
|
«Η μουσική μου μπορεί να στηρίζεται στην παράδοση, αλλά έχει μέσα της και |
H ιστορία έχει ως εξής. Μια ωραία πρωία έφθασε στο γραφεία μας ένα CD που δεν
πουλιόταν αλλά μοιραζόταν δωρεάν. Όποιος επιθυμεί να αποκτήσει «Του Διαβόλου
τα Λυχνάρια» ας μας τηλεφωνήσει στον τάδε αριθμό, έγραφε το ενημερωτικό δελτίο
και εμείς σπεύσαμε να εξιχνιάσουμε το μυστήριο. Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής
γραμμής «εμφανίστηκε» ο Ισίδωρος Παπαδάμου, ο μουσικός που επί χρόνια είχαμε
ταυτίσει με τις βασικές δυνάμεις των Χειμερινών Κολυμβητών, ένα από τα
ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος που όμως τα τελευταία χρόνια είχε δηλώσει ότι
αποχωρούσε από το σχήμα.
Φέτος ο Ισίδωρος Παπαδάμου «χτύπησε» ξανά, ελαφρώς διαφοροποιημένος από
πέρυσι. Το «Ένα Γινόμενο» (18 λαϊκά τραγούδια που έγραψε και ερμηνεύει ο ίδιος
με τη συμμετοχή της κόρης του), πωλείται στη συμβολική τιμή των 6 ευρώ κι αν
κάποιος ενδιαφέρεται να το προμηθευτεί, μπορεί και πάλι να του τηλεφωνήσει ή
να του γράψει (τηλ. 23940 32153).
Το CD ηχογραφήθηκε στο ιδιωτικό στούντιο της οικογένειας, τα όργανα
έπαιξαν ο ίδιος, ο γιος και η κόρη του, την ηχοληψία και τη μείξη ανέλαβε ο
γιος του, και το (ωραίο) εξώφυλλο σχεδίασε η γυναίκα του που είναι
αρχιτεκτόνισσα. H λέξη «χειροποίητο» CD ίσως να μην είχε καμία αξία αν δεν
επρόκειτο για μια πραγματικά ενδιαφέρουσα παραγωγή, τραγούδια που όχι μόνον
έχουν την προσωπική σφραγίδα ενός μερακλή «λόγιου» που στηρίζεται στην
παράδοση, αλλά φέρουν μέσα τους και την ανησυχία ενός σύγχρονου ανθρώπου που
με τη μουσική και (κυρίως) τον στίχο εκφράζει την εποχή του. Το καλύτερο;
Ακόμη και τα όργανα που ακούγονται στον δίσκο είναι δικής του κατασκευής. «Μια
προσπάθεια εσωτερικής αναζήτησης του ήχου» λέει. Δηλαδή; «Όταν θες να ακούσεις
έναν ήχο και το όργανο δεν στον δίνει, φτιάχνεις το όργανο μόνος σου»,
απαντάει. Είκοσι χρόνια τον πήρε να ολοκληρώσει το εργαστήρι του, χρόνια που
ευτυχώς, όπως λέει, δεν πήγαν χαμένα γιατί εκτός από το αποτέλεσμα – ένα
σύγχρονο εργαστήριο κατασκευής εγχόρδων οργάνων – όλη αυτή η κοπιαστική πορεία
πλούτισε με γνώση και ωριμότητα την τέχνη του.
Επιλογές ζωής είναι αυτές και ο Ισίδωρος Παπαδάμου, που κάποτε ήταν
φιλόλογος και τα παράτησε όλα για «να έχει χρόνο για την μουσική», σίγουρα δεν
διεκδικεί τις δάφνες κανενός μεγάλου επαναστάτη που περιμένει να του
επιστραφεί σε δόξα η απομάκρυνσή του από τον χώρο. «Απλά προσπαθούμε να βρούμε
ουσία στην καθημερινότητά μας» λέει.
«Τι είναι ένας δίσκος; Κατάθεση ψυχής είναι, βγάζεις από μέσα σου ένα βάρος
και το μοιράζεσαι με άλλους. Τι ήταν προτιμότερο; Να αγοράσω καινούργιο
αυτοκίνητο ή να φτιάξω τον δίσκο; Επέλεξα το δεύτερο».
Ζει στον Δρυμό, 18 χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη, μαζί με τη
γυναίκα του Άννα που είναι «πάντα ο πρώτος ακροατής των τραγουδιών», τον
22χρονο γιο του Ανδρέα που είναι ηλεκτρονικός και την 25χρονη κόρη του
Αναστασία, η οποία σπουδάζει μουσικολογία και κλασικό πιάνο στο ωδείο.
«Αποφασίσαμε να πουλήσουμε το CD στη συμβολική τιμή των 6 ευρώ για να βγει ένα
μέρος των εξόδων μας. Το προηγούμενο έφθασε σε 3.500 άτομα (!), σε κάθε γωνιά
της Ελλάδας, κι αυτό είναι ήδη μια μεγάλη επιτυχία. Φανταστείτε ότι οι δύο
προηγούμενες παραγωγές μου που είχαν βγει σε εταιρείες δίσκων, κινήθηκαν σε
πολύ στενότερα πλαίσια. Αν μη τι άλλο τώρα ξέρουμε ότι κάποιοι άνθρωποι ενδιαφέρθηκαν…».
«Σιωπούν λόγω… χυδαιότητος»
H κίνηση της έκδοσης είναι και λίγο σαν έμπρακτη μορφή διαμαρτυρίας
απέναντι στο καθεστώς της βιομηχανίας του δίσκου…
«Το βρίσκω ταπεινωτικό να χτυπώ τις πόρτες των δισκογραφικών στο παρακαλετό τη
στιγμή που βλέπω τι παράγουν και τι προωθούν. Εμένα μ’ αρέσει αυτό που κάνω,
ούτε έθνικ γίνομαι για να αρέσω ούτε δήθεν ρεμπέτης. Δυστυχώς με τη χυδαιότητα
που επικρατεί στη δισκογραφία οι πιο ενδιαφέροντες άνθρωποι αναγκάζονται να
σιωπήσουν, να κρυφτούν. Το λέω και σε ένα τραγούδι αυτό: “Κρύφτηκαν εκείνοι
που αξίζουν/ έφυγαν γεμάτοι μυστικά. Χάθηκαν και δεν ξαναγυρίζουν/ κοιτούν από
μακριά τον κόσμο να γερνά”».















