[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

H γυναικεία φωνή στο τηλέφωνο ήταν υγρή. Θύμιζε τις ροζ κλήσεις του
090- όπου «η Πόπη σε περιμένει να τη γνωρίσεις». Κι όμως. H νεαρή γυναίκα
τηλεφωνούσε καταμεσήμερο εκ μέρους μεγάλης τράπεζας και ζήτησε αγαπημένο
πρόσωπο, το οποίο όμως είχε «φύγει» εδώ και μια δεκαετία και ήθελε πιεστικά να
του πουλήσει διακοποδάνειο!

«Δεσποινίς, ο κύριος “έφυγε”. Τώρα βρίσκεται κοντά στον Άγιο Πέτρο». Και το
καμάρι της τράπεζας: «E, και εκεί δεν θα του χρειαστούν χρήματα;».

Με τι να θυμώσεις περισσότερο; Με την παραβίαση των προσωπικών σου δεδομένων;
Την ενόχληση ακατάλληλη ώρα ή μήπως με την αγραμματοσύνη των νεαρών που
μπερδεύουν την 28η Οκτωβρίου με την Επανάσταση του ’21;

E, πια δεν θέλουμε. Ούτε δάνεια ούτε συνεργεία αυτοκινήτων με δόσεις ούτε
λάστιχα που θα τα ξοφλήσουμε μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά ούτε και να
χάσουμε 8 κιλά σε 12 ημέρες και να είμαστε κορμάρες στις παραλίες.

Κύριοι, πρώτα απ’ όλα θέλουμε να μη μας προσβάλετε καλώντας αγαπημένα μας
πρόσωπα τα οποία έχουμε χάσει. Δεύτερον, θέλουμε να μη μας ενοχλείτε
ακατάλληλες ώρες και τρίτον, να μας δίνετε τα ονόματά σας όταν τα ζητάμε και
όχι να μας κλείνετε το τηλέφωνο κατάμουτρα. Αλλά δεν φταίτε εσείς. Αυτοί που
σας δίνουν τα τηλέφωνά μας φταίνε και η Πολιτεία που παρακολουθεί αδιάφορη τον
βιασμό της καθημερινότητάς μας. Ώς πότε…