Δρόμος προς την έρημο ή τη γη της επαγγελίας;

Ιστορική τομή. Έτσι χαρακτήρισε ο Σρέντερ την έγκριση της Ατζέντας 2010

«Χωρίς ενθουσιασμό, αλλά και χωρίς γκρίνια»: έτσι σχολίασε η έγκυρη
«Ζιντντόιτσε Τσάιτουγκ» (SZ) την απόφαση του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος να
εγκρίνει με ποσοστό 90% την επώδυνη πρόταση του καγκελάριου Σρέντερ για μια
σειρά περικοπών στις κοινωνικές παροχές. «Το κάνει, γιατί δεν έχει ποιον άλλον
να ακολουθήσει. Γιατί οι εναλλακτικές προτάσεις είναι ακόμη λιγότερο πειστικές
από την ίδια την ατζέντα… Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα ξεκινάει χωρίς να
γνωρίζει πού το οδηγεί ο δρόμος: στην έρημο, στη γη της επαγγελίας ή και στα
δύο».

«Στο διάστημα που προηγήθηκε, η διαμάχη για το κοινωνικό κράτος έδειξε πόσο
διχασμένη είναι σήμερα η γερμανική σοσιαλδημοκρατία», σημείωνε από την πλευρά
της η συντηρητική «Φραγκφούρτερ Αλγκεμάινε Τσάιτουγκ» (FAZ). Από τη μια
πλευρά, η μικρή ομάδα των υπερασπιστών της αριστερής παράδοσης, που πιστεύουν
ότι η κρίση στα δημόσια οικονομικά και στα συστήματα κοινωνικών ασφαλίσεων
πρέπει να αντιμετωπισθεί με περισσότερη «κοινωνική δικαιοσύνη», δηλαδή
μεγαλύτερη ανακατανομή του εισοδήματος. Από την άλλη, οι «μεταρρυθμιστές», που
αντιλήφθηκαν ότι το κοινωνικό κράτος μπορεί να διασωθεί μόνο αν μειωθούν
δραστικά οι απαιτήσεις απ’ αυτό. Με βάση την ιδεολογική αυτή αντιπαράθεση, η
αποδοχή της «ατζέντας 2010» αποτελεί «ιστορική τομή», όπως τη χαρακτήρισε ο
Σρέντερ.

Παραπάνω από μία φορές το προηγούμενο διάστημα, ο καγκελάριος είχε καταφύγει
στην απειλή της παραίτησής του, προκειμένου να εξασφαλίσει την υποστήριξη της
«ατζέντας» του. Στο συνέδριο της Κυριακής οι Σοσιαλδημοκράτες αποφάσισαν
ουσιαστικά να παραμείνουν στην κυβέρνηση. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνον με
τον Σρέντερ καγκελάριο. Οι 4-5 σοσιαλδημοκράτες βουλευτές που επιμένουν στην
απόρριψη της «ατζέντας» δύσκολα θα αποφασίσουν να ρίξουν την κυβέρνηση
Σρέντερ, καταψηφίζοντας τις μεταρρυθμίσεις του στη Βουλή. Ο πρόεδρος της
Κοινοβουλευτικής Ομάδας του SPD, Φραντς Μιντεφέριγκ, έθεσε άλλωστε ευθέως χθες
ζήτημα κομματικής πειθαρχίας στην απόφαση του συνεδρίου.

Ο πρώην πρόεδρος του SPD Όσκαρ Λαφοντέν ήταν ο μεγάλος «χαμένος» του
συνεδρίου. Είχε επενδύσει στην ευρεία αποδοχή της κριτικής προς τον Σρέντερ,
που θα τον επανέφερε και στο πολιτικό προσκήνιο. Ο ίδιος ήταν απών. Και οι
απόψεις του, που μεταφέρθηκαν «δι’ αντιπροσώπων» στο συνέδριο, απέσπασαν τα
ένθερμα χειροκροτήματα των υποστηρικτών του, αλλά όχι και την ψήφο των
συνέδρων. H συμβολικής σημασίας επαναφορά του φόρου περιουσίας συμπεριελήφθη
στα «υπ’ όψιν» του τακτικού συνεδρίου του Νοεμβρίου. H απόφαση αποτελεί μήνυμα
και για τα συνδικάτα, τα οποία με τη γραμμή της «μετωπικής σύγκρουσης»
διακινδυνεύουν τους παραδοσιακούς δεσμούς με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα.