Δρόμοι

Η Αριστερά…

… στο Ισραήλ υποστήριζε ανέκαθεν ότι ο μόνος τρόπος να φθάσει το Ισραήλ σε
μια πραγματική συμφιλίωση με τον αραβικό κόσμο είναι μέσα από τη διευθέτηση
του Παλαιστινιακού ζητήματος. Η Δεξιά, αντίθετα, υποσχόταν «επώδυνες
παραχωρήσεις» στους Παλαιστινίους μόνο μετά την εξουδετέρωση των απειλών που
συνιστούν για το Ισραήλ τα «απείθαρχα κράτη» της περιοχής: το Ιράν, το Ιράκ
και η Συρία. Η επιλογή του Τζορτζ Μπους να πλήξει το Ιράκ και να τοποθετήσει
το Παλαιστινιακό σε δεύτερη μοίρα εισπράχθηκε από τον Αριέλ Σαρόν και τη δεξιά
του συμμαχία ως δικαίωση της πολιτικής τους. Το τεστ για την αμερικανική
πολιτική, τώρα που ο πόλεμος στο Ιράκ τελείωσε, η Συρία γύρισε στον «ορθό
δρόμο» και η αμερικανική στρατιωτική μηχανή είναι παραταγμένη στα σύνορα με το
Ιράν, είναι κατά πόσον ο πρόεδρος Μπους μπορεί πραγματικά να πιέσει την
ισραηλινή Δεξιά να κάνει υποχωρήσεις στο Παλαιστινιακό ζήτημα.

Ο «οδικός χάρτης»…

… για την ειρήνη και οι διεθνείς διασκέψεις που συνδέονται με αυτόν μοιάζουν
με επανάληψη της λογικής τού πρώτου Πολέμου του Κόλπου. Τότε, η ίδια συμμαχία
που είχε κάνει τον πόλεμο οργάνωσε στη Μαδρίτη μια διεθνή διάσκεψη για τη Μέση
Ανατολή. Μέχρι τώρα, αντίθετα με τον πατέρα του, ο Τζορτζ Μπους δεν έχει
δείξει αρετές ενός ανθρώπου που οικοδομεί συμμαχίες. Πρέπει έτσι να αποδείξει
ότι η μονομερής πολιτική του σε περίοδο πολέμου δεν αποτελεί μειονέκτημα όταν
πρέπει να προωθήσει την ειρήνη.

Η διαφορά…

… δεν βρίσκεται όμως μόνο στις φτωχές διπλωματικές ικανότητες της σημερινής
αμερικανικής κυβέρνησης. Είναι βαθύτερη. Τότε, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ υπό την
ηγεσία του Τζέιμς Μπέικερ (φωτό) ήταν ο πραγματικός αρχιτέκτονας της
αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στην περιοχή. Σήμερα, όχι μόνο ο Κόλιν
Πάουελ δεν απολαμβάνει της πλήρους εμπιστοσύνης του προέδρου, αλλά το Στέιτ
Ντιπάρτμεντ παίζει σαφώς δευτερεύοντα ρόλο στη χάραξη των στρατηγικών
προτεραιοτήτων της Αμερικής. Στην πρώτη θέση βρίσκεται ένας Λευκός Οίκος που
κυριαρχείται από τη θρησκευτική πίστη και ένα Πεντάγωνο που κυριαρχείται από
τα γεράκια. Επιπλέον, η ομάδα Μπους – Μπέικερ δεν κατάφερε να επανεκλεγεί
επειδή, μεταξύ άλλων, δεν δίστασε να συγκρουσθεί με τον τότε πρωθυπουργό του
Ισραήλ Γιτζάκ Σαμίρ, παρ’ όλο που αυτό είχε κόστος στην εσωτερική πολιτική
σκηνή. Το μάθημα που διδάχθηκε ο σημερινός πρόεδρος από την εμπειρία τού
πατέρα του είναι ότι δεν πρέπει με κανέναν τρόπο να χάσει την εκλογική του
βάση, δηλαδή τους Εβραίους και το φιλο-ισραηλινό λόμπι.

Να σημαίνει…

… άραγε αυτό ότι ο Μπους θα εγκαταλείψει τον οδικό χάρτη και θα αφήσει στην
άκρη το Παλαιστινιακό; Όχι απαραιτήτως, απαντά ο Σλόμο Μπεν Αμί. Ο Αμερικανός
πρόεδρος έχει δεσμευτεί απέναντι στους Ευρωπαίους συμμάχους του να συνεχίσει
αυτήν τη διαδικασία. Θα το πράξει όμως με τον τρόπο του Λευκού Οίκου, όχι με
τον τρόπο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Και αυτό σημαίνει ότι θα συνεργαστεί με τον
Σαρόν, δεν θα τον πιέσει.