Για θυμήσου…

Ο Γιουγκοσλάβος προπονητής του Ολυμπιακού Τζίνα Σιμονόφσκι (ενώ είχε πετύχει, αποπέμφθηκε το 1962) με τον έφορο του ποδοσφαιρικού τμήματος Παναγιώτη Δούμα. Δεξιά στον Σιμονόφσκι ο Ηλίας Υφαντής (με το πόδι στο γύψο) και στην άκρη αριστερά ο Θανάσης Σούλης. H φωτογραφία έξω από το Στάδιο Καραϊσκάκη, τον Απρίλιο 1961

Την πιο ταραγμένη και αντιφατική περίοδο της ιστορίας του πέρασε ο Ολυμπιακός
από το 1959 μέχρι το 1965. Ήταν η εποχή που είχε κατακτήσει τα έξι σερί
πρωταθλήματα Ελλάδας (1953-1959). Ενώ άρχισε να χάνει πρωταθλήματα μετά το
1960, συνέχιζε να κατακτά Κύπελλα Ελλάδας, το Βαλκανικό Κύπελλο (1963) και να
σημειώνει μεγάλες διεθνείς επιτυχίες (θρίαμβοι, επί της Σάντος 2-1, Φλαμένκο
3-0, Αμέρικα Μπέλλο Οριζόντι 2-0, Όλγουιζ Ρέντι 1-0, Βίνερ 2-0, Ζαγκλέμπιε
2-1). Στο διάστημα αυτής της μακράς κρίσης που πέρασε ο Ολυμπιακός οι αλλαγές
προπονητών ήταν το πιο συχνό φαινόμενο.

Συγκεκριμένα: Το 1959 αποχώρησε ο Ιταλός Μπρούνο Βάλε και στη θέση του
προσελήφθη το 1960 ο Γιουγκοσλάβος Τζίνα Σιμονόφσκι, που μέχρι τότε προπονούσε
τον Απόλλωνα. Στα μέσα του 1962, απελύθη ο Σιμονόφσκι και τη θέση του πήραν οι
παλιοί άσοι Αλέξης Χατζησταυρίδης και Θεολόγος Συμεωνίδης και λίγο αργότερα
πήγε ως μάνατζερ ο Ευάγγελος Χέλμης. Το 1963 νέος προπονητής των ερυθρολεύκων
αναλαμβάνει πάλι τεχνικός οδηγός του Απόλλωνα, ο Ούγγρος Άντρας Ντόλγκος, ο
οποίος εργάστηκε μόνο για ένα χρόνο. Απελύθη ως ακατάλληλος γιατί σχεδόν
«έκοψε» την ενδεκάδα στα δύο, εφαρμόζοντας ένα δικό του (εξωφρενικό) σύστημα
4-0-6! Την θέση του Ντόλγκας, το 1964 πήρε ένας άλλος Ούγγρος, ο Σάντορ
Τσιέρνα, που στάθηκε αδυνατο να συγκροτήσει μία ενδεκάδα της προκοπής.
Αποπέμφθηκε κι αυτός, ενώ προσωρινές λύσεις στο θέμα των προπονητών έδινε η
διοίκηση του Ολυμπιακού, με τις τοποθετήσεις παλαιών άσων του συλλόγου
(Δαρίβας, Σούλης, Μπέμπης, Δρόσος, Κοτρίδης).

Πάντως, από όσους προπονητές πέρασαν την εξαετία από τον Ολυμπιακό ο Τζίνα
Σιμονόφσκι υπήρξε ο καλύτερος και ο πιο εργατικός, αφού από κοινού με τον
σπουδαίο τεχνικό και μασέρ της ομάδας Γεώργιο Ρουσσόπουλο δημιούργησαν την
καταπληκτική ομάδα των «Μπέμπηδων». Λέγεται μάλιστα στο παρασκήνιο ότι αυτό
ήταν και η αιτία της αποπομπής του Σιμονόφσκι, που επεδίωκε ριζική ανανέωση.
Ήθελε να προωθήσει τους νεαρούς άσους στις θέσεις των κουρασμένων παλικαριών
του Θρύλου.

Τα δραματικά αυτά γεγονότα, με την απώλεια έξι συνεχών πρωταθλημάτων και την
απομάκρυνση εφτά προπονητών, πήραν τέλος το 1965, όταν ανέλαβε τους
ερυθρολεύκους ο διάσημος Μαγυάρος Μάρτον Μπούκοβι με βοηθό τον συμπατριώτη του
Μίχαλι Λάντος και τον παλιό παίκτη Μπάμπη Δρόσο.