Tο σταυρόλεξο του ανασχηματισμού

Σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες εξακολουθεί να παραμένει η δέσμη αποφάσεων
του Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, τις οποίες εκείνος προανήγγειλε με τη δήλωσή
του της Πρωτομαγιάς. Όσοι τον συνάντησαν τελευταία, στελέχη πρώτης γραμμής του
ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησης, έχουν να λένε ότι «ο Πρωθυπουργός δεν “ανοίχτηκε”
καθόλου, αλλά κρατούσε το στόμα του κλειστό».

Ο Πέτρος Ευθυμίου και ο Χρίστος Βερελής παραμένουν στις θέσεις τους, εκτός κι αν αναβαθμιστούν: ο πρώτος στο Τύπου, ο δεύτερος στο ΠΕΧΩΔΕ. Ο Θεόδωρος Πάγκαλος θεωρείται φαβορί για είσοδο στην κυβέρνηση, όχι μόνο γιατί έχει χαμηλώσει εντυπωσιακά τους (αντιπολιτευτικούς) τόνους, αλλά και γιατί ο κ. Σημίτης δέχεται πολλές πιέσεις από διάφορες πλευρές

Τον περιγράφουν «συνοφρυωμένο» έως «παγερά αμέτοχο» κάθε φορά που κάποιος εκ
των συνομιλητών του προσπαθούσε να βάλει θέμα για τις αλλαγές. Και «εντελώς
αρνητικό» όταν κάποιος συνομιλητής του, παρ’ όλα αυτά, συνέχιζε έτοιμος να
διατυπώσει προτάσεις.

Άσε τους φακέλους να τους μελετήσω, και μην ανακοινώσεις τίποτε, θα το κάνω
εγώ, φέρεται ότι είπε στον υπουργό Εσωτερικών Κώστα Σκανδαλίδη, όταν ο
τελευταίος επιχείρησε να τον ενημερώσει για τις νομοθετικές πρωτοβουλίες του
υπουργείου σε σχέση με μείζονα πολιτικά θέματα, όπως το πόθεν έσχες και ο
εκλογικός νόμος.

Με Χρυσοχοΐδη. Το ίδιο πάνω-κάτω έκανε και με άλλους υπουργούς που
πέρασαν από το γραφείο του. Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Μιχ. Χρυσοχοΐδης έλεγε,
για παράδειγμα, μετά τη συνάντηση με τον κ. Σημίτη, ότι δεν κατάφερε να
συζητήσει μαζί του τα της κρίσης στο ΠΑΣΟΚ «γιατί έδειχνε (ο Πρωθυπουργός) ότι
δεν είχε πολλή όρεξη για συζήτηση». Λογικό, αν σκεφθεί κανείς ότι πριν από τον
κ. Χρυσοχοΐδη είχε μία ακόμη σύσκεψη με καμιά δεκαριά υπουργούς για το πώς θα
τρέξει – επιτέλους – το Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, στο οποίο πολλά έχει
επενδύσει, πολιτικά και οικονομικά.

Και δεν είναι μόνον αυτό. Απόντος πλέον από το Μέγαρο Μαξιμου του Γ. Πανταγιά,
και με τον N. Θέμελη να είναι φειδωλός σε «πληροφορίες», οι δημοσιογράφοι
δυσκολεύονται πολύ «να πιάσουν» το μήκος κύματος στο οποίο θα εκπέμψει ο κ.
Σημίτης. H επίμονη προσπάθεια συσκότισης που καταβλήθηκε από διάφορες πλευρές,
ώστε να υπάρξει απόλυτη μυστικότητα σε σχέση με τις πρωτοβουλίες του, έχει
μέχρι τώρα αποδώσει. Παράλληλα βέβαια έχει… αποδώσει και ένα πλήθος φημών
και σεναρίων για το ποιες θα είναι οι αλλαγές. Το ΠΑΣΟΚ ιδιαίτερα ευάλωτο, ως
γνωστόν, από δεκαετίες, στις φήμες, ταράχτηκε στις αρχές της προηγούμενης
εβδομάδας με την «έγκυρη πληροφορία» πως ο κ. Σημίτης θα ανακοινώσει «έκτακτο
συνέδριο» εντός του Ιουλίου. «Συνέδριο, πώς;» διερωτήθηκαν πολλοί, που ξέρουν
προφανώς περισσότερα σχετικά με το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ, από εκείνους που
θέτουν σε κυκλοφορία φήμες. Και ήταν έτοιμοι να εξηγήσουν ότι ακόμη και ένα
έκτακτο συνέδριο έχει μια διαδικασία, η οποία αφού δεν έχει τηρηθεί ως τώρα,
αποκλείει τη διεξαγωγή του τον Ιούλιο.

Πολλά στελέχη, και του Εκτελεστικού, εισηγούνται την είσοδο του Αλέκου Παπαδόπουλου στην κυβέρνηση, αλλά ο Πρωθυπουργός δεν έχει συγκατανεύσει ακόμη. Πιο θετική, λέγεται, ότι είναι η εικόνα για τον Χρήστο Παπουτσή, ο οποίος τα έβγαλε ηρωικά πέρα στις δημοτικές εκλογές, ενώ αδιευκρίνιστη παραμένει η κατάσταση για τον Γερ. Αρσένη

Ο Σεπτέμβριος. H επόμενη φήμη που τάραξε το ΠΑΣΟΚ, «γεννήθηκε» στο
εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, στα μέσα της εβδομάδας που διανύουμε.
Βουλευτές άρχισαν να διαδίδουν με μεγάλη ταχύτητα ότι ο κ. Σημίτης προτίθεται
να προκηρύξει πρόωρες εκλογές στις… 20 Ιουλίου. Ή εναλλακτικά στις 14
Σεπτεμβρίου. Για εκλογές μέσα στον Ιούλιο, ούτε λόγος. Για τον Σεπτέμβριο,
μπορεί να συζητηθεί – το έχει άλλωστε ξανακάνει ο κ. Σημίτης. Αλλά με τη N.Δ.
να βρίσκεται σταθερά μπροστά 6 με 8 μονάδες, μοιάζει μάλλον με αυτοχειριασμό
οποιαδήποτε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Έτσι οι περισσότεροι συμφωνούν ότι ο
κ. Σημίτης, εκτός απροόπτου, θα εξαντλήσει την τετραετία και οι εκλογές θα
πραγματοποιηθούν στις 2 Μαΐου 2004, απώτερο συνταγματικά χρονικό όριο…

Με τις εικασίες για τις προθέσεις του κ. Σημίτη να δίνουν και να παίρνουν,
είναι προφανές ότι τον κεντρικότερο ρόλο στα σενάρια παίζει ο ανασχηματισμός
της κυβέρνησης. Μετά την πρώτη σοβαρή ένδειξη, αυτή δηλαδή της στήριξης του
υπουργού Οικονομίας Νικου Χριστοδουλάκη, και της εξ αυτής υποδήλωσης ότι
παραμένει στη θέση του, το ενδιαφέρον του ανασχηματισμού μετατοπίζεται λογικά
στο όνομα που θα μετακινήσει ο κ. Σημίτης και θα δώσει το… όνομά του στον
ανασχηματισμό. Το μεγάλο όνομα της κυβέρνησης εννοείται…

Αναβαθμίσεις. Πολλοί πιστεύουν ότι ο ανασχηματισμός έτσι όπως
εξελίσσεται το πράγμα, και με το κυβερνητικό «ρετιρέ» να μένει σχεδόν ανέπαφο,
οι αλλαγές του θα είναι σε επίπεδο υπουργείων από τη μέση και κάτω – ήτοι
υπουργεία Υγείας, Παιδείας, Μεταφορών, Ναυτιλίας, Γεωργίας, Μακεδονίας-Θράκης,
Αιγαίου, Τύπου, Δικαιοσύνης. Με τη βεβαιότητα ότι ο Πέτρος Ευθυμίου και ο
Χρίστος Βερελής παραμένουν στις θέσεις του, εκτός κι αν αναβαθμιστούν (ο
πρώτος στο Τύπου, ο δεύτερος στο ΠΕΧΩΔΕ), λογικά παίζουν για αλλαγές όλες οι
υπόλοιπες θέσεις. Στο πλαίσιο αυτό διατυπώνονται σενάρια για το ποιος πάει
πού, και κυρίως για το τι θα γίνει με εκείνους που είναι εκτός κυβέρνησης. Ο
Θεόδωρος Πάγκαλος θεωρείται φαβορί για είσοδο στην κυβέρνηση, όχι μόνο γιατί
έχει χαμηλώσει εντυπωσιακά τους (αντιπολιτευτικούς) τόνους, αλλά και γιατί ο
κ. Σημίτης δέχεται πολλές πιέσεις από διάφορες πλευρές. Ο ίδιος ο πρώην
υπουργός διατείνεται ότι δεν θα εισέλθει στην κυβέρνηση, διότι ο κ. Σημίτης
τον όρισε εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ στο Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής, αλλά ο
ορισμός αυτός είναι μάλλον μικρό εμπόδιο. Διαφορετική είναι η περίπτωση του
Αλέκου Παπαδόπουλου. Πολλά στελέχη, και του Εκτελεστικού Γραφείου, εισηγούνται
την είσοδό του στην κυβέρνηση, αλλά ο Πρωθυπουργός δεν έχει συγκατανεύσει
ακόμη. Άλλωστε, ένας μόνο χρόνος έχει περάσει από τη θεαματική αποχώρησή του
από την κυβέρνηση πέρυσι, τέτοιο καιρό. Πιο θετική, λέγεται, ότι είναι η
εικόνα για τον Χρήστο Παπουτσή, ο οποίος τα έβγαλε ηρωικά πέρα στις δημοτικές
εκλογές, ενώ αδιευκρίνιστη παραμένει η κατάσταση για τον Γερ. Αρσένη, για τον
οποίο επίσης διάφορα στελέχη επιμένουν πως πρέπει να εισέλθει στην κυβέρνηση.

Οι αποφάσεις. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι και αυτός ο
ανασχηματισμός θα είναι ένας «σημιτικού» τύπου ανασχηματισμός, με
τέσσερεις-πέντε αλλαγές υπουργών και με τη θυσία δεκαπεντάδας και πλέον
υφυπουργών. Ο κ. Σημίτης το έχει ξανακάνει, άρα τίποτε δεν αποκλείει ότι θα το
επιχειρήσει εκ νέου. Εκείνο, πάντως, που έχει ήδη προκληθεί ως επίπτωση,
μάλλον δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί εύκολα: με τη σεναριολογία και τις
αλλεπάλληλες φήμες έχει δημιουργηθεί τέτοιο κλίμα, που ό,τι και να κάνει ο
Πρωθυπουργός κινδυνεύει να έχει ακυρωθεί εκ των προτέρων εξαιτίας των μεγάλων
προσδοκιών που έχουν δημιουργηθεί για τη δέσμη αποφάσεων «που θα αλλάξει το
κλίμα». Αν μπορεί πια κάτι να αλλάξει αυτό το κλίμα…