Η έκθεση Ακριθάκη κέρδισε τους Γερμανούς

![]() |
![]() |
|
Η έκθεση Πικάσο από τη Συλλογή Μπέργκγκρουεν και η αναδρομική του Αλέξη |
Μετά τη μεγάλη επιτυχία της έκθεσης Ακριθάκη, η Νέα Εθνική Πινακοθήκη, ένα από
τα πιο ενδιαφέροντα έργα μοντέρνας αρχιτεκτονικής του Μις Βαν Ντερ Ρόε,
παρέτεινε την αναδρομική έκθεση 50 έργων και σχεδίων από την εποχή που ο
Ακριθάκης σπούδαζε με υποτροφία στο Βερολίνο ώς τις 15 Ιουνίου.
Δεν είναι τυχαία επιλογή η οργάνωση έκθεσης για το άγριο παιδί της ελληνικής
τέχνης στο Βερολίνο, την πόλη όπου ο Ακριθάκης έζησε δεκαπέντε χρόνια της ζωής
του, με γερμανική υποτροφία, και διαμορφώθηκε καλλιτεχνικά, ζωγραφίζοντας και
σχεδιάζοντας με ποπ χρώματα τους λαβυρίνθους της σύγχρονης ζωής, τη βαλίτσα,
το πλοίο, το τρένο, το αεροπλάνο της φυγής, τα σήματα που ρυθμίζουν την
κυκλοφορία που οδηγούν ή εμποδίζουν τον δρόμο για τα πιο ζεστά μέρη.
Παιδί της επαναστατημένης γενιάς που πήρε τους δρόμους, έκανε τέχνη από παλιά
ξύλα και σίδερα, ζωγράφισε πίνακες με λαβυρίνθους, το «τσίκι τσίκι», όπως τα
έλεγε από το ’65 πριν γίνει μόδα ο Κιθ Χέρινγκ, ο Ακριθάκης έφυγε πρόωρα, το
1994, σε ηλικία 56 χρόνων, χωρίς ποτέ να τα βρει με το σύστημα. Προτίμησε να
δοθεί στη ζωή, να σχεδιάζει στα τεφτέρια του, να παραμείνει αυθεντικός. Αν
είχε θελήσει, έλεγε γι’ αυτόν ο Ιόλας, θα γινόταν ένα από τα μεγαλύτερα
ελληνικά ονόματα, διεθνώς, της τέχνης. Δεν το θέλησε, αλλά το έργο του μιλάει.
Έτσι, το Παράρτημα του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού, σε συνεργασία με την
ιστορικό τέχνης Μαρία Κοτζαμάνη, έστησαν την έκθεση με δυσεύρετα έργα από
συλλογές της Γερμανίας αλλά και της Ελλάδας, στον πιο έγκριτο εκθεσιακό χώρο
του Βερολίνου. Και είχαν μια σπάνια ανταπόκριση από το κοινό.















