Η αγωνία της Αστυνομίας

Ο τελικός της συμφιλίωσης! Μακάρι να ήταν έτσι, αλλά με όσα βλέπουμε και με
όσα ζουν αυτές τις ημέρες στη Θεσσαλονίκη πολύ αμφιβάλλουμε. ΠΑΟΚ – Άρης με
φόντο τον Πύργο τον Λευκό και με την Αστυνομία να αγωνιά.

*** Κενές εξέδρες. Δίχτυα στις εξέδρες. Και πάνω απ’ όλα, απουσία του Προέδρου
της Δημοκρατίας. Ο τελικός του Κυπέλλου δείχνει υπόθεση της Θεσσαλονίκης και
το καμίνι της Τούμπας μία ομάδα θα κάψει. Ωστόσο, το τρόπαιο αφορά όλους.
Κυρίως, όσους θέλουν να κυλήσουν όλα ήρεμα και πολιτισμένα. Τα εισιτήρια έχουν
εξαφανιστεί. Η «μαύρη αγορά» έκανε ξανά την εμφάνισή της. Στους δρόμους,
κορίτσια και αγόρια φοράνε με περηφάνια τις μπλούζες της αγαπημένης τους
ομάδας. ΠΑΟΚ ή Άρης;

Στα στέκια της πόλης, εκεί στην παραλία, οι παίκτες των αποψινών αντιπάλων
απολάμβαναν καφέ και λίγες στιγμές ξεκούρασης. Με τα ερωτηματικά να τους
ζώνουν. Αφορούσαν τις ενδεκάδες και τις επιλογές των τεχνικών. Ο Αναστασιάδης
δίνει… μάχη για να χωρέσει όλους τους μέσους. Εικάζεται ότι ενδέχεται να
στείλει στην άμυνα χαφ, ώστε να αποκτήσει πλεονέκτημα στον χώρο του κέντρου. Ή
να πλαισιώσει τον Οκκά με ποδοσφαιριστή ικανό να του δίνει βοήθειες κι ας μην
είναι καθαρός κυνηγός. Ποδοσφαιριστές κλείνουν τα κινητά για να αποφύγουν τις
εκκλήσεις για «ένα εισιτήριο» και ελπίζουν με το Κύπελλο στα χέρια να
διεκδικήσουν τα χρήματά τους. Ας μην το ξεχνά ουδείς. Ο ΠΑΟΚ των χιλίων
προβλημάτων έφτασε στον τελικό με παίκτες απλήρωτους μήνες και μήνες.
Κατάσταση χειρότερη και από την ΑΕΚ! Ούτε προσφυγή δεν χρειάζεται να κάνουν,
που λέει ο λόγος…

Ο Άρης. Ο Φοιρός σκέφτεται πολλά. Ποιους θα βάλει, ποιους θα αφήσει έξω. Ο
Νιρέρ και ο Καπάνταης δίνουν δύναμη στην επίθεση, αναλογίζεται ωστόσο την
περίπτωση να τα «δώσει όλα» στην πορεία του ντέρμπι. Τα σχήματα που έχει στο
μυαλό του, πολλά. Όπως και οι εναλλακτικές λύσεις. Καυτές ανάσες… Άρης
απέναντι στον ΠΑΟΚ. Με τον δήμαρχο της πόλης να ετοιμάζεται να σκάσει το
πλατύτερό του χαμόγελο. Γιατί στη λήξη του ντέρμπι, την ώρα της απονομής, με
άνεση θα μπορεί να φωταγωγήσει την πόλη! Ανεξάρτητα από τον νικητή. Λίγο,
δηλαδή, το ‘χετε;

Ευχή, ο τελικός νικητής να είναι η σύνεση. Το βλέμμα και η ματιά στα παιδιά
των εξέδρων. Τα τυφλωμένα, πολλές φορές, από το μίσος και το πάθος. Τα
πιτσιρίκια των 15-16-17 ετών που την περασμένη Κυριακή σκαρφαλωμένα στη
φυσούνα της Ριζούπουλης προσπαθούσαν να χτυπήσουν συνάνθρωπό τους. Το ερώτημα:
ποιο αόρατο χέρι τα οπλίζει με μένος κατά των συνανθρώπων τους; Ποιοι κινούν
τα νήματα για να ξεφεύγει το πάθος από τα ούτως ή άλλως εύθραυστα όριά του;
Μπορεί και το πρόβλημα του ποδοσφαίρου μας να είναι και αυτό. Πέρα από κούπες.
Διακρίσεις. Τρόπαια. Χρήματα και ευρωπαϊκές εξόδους. Οι άδειες εξέδρες. Η
απαξίωση. Και το παιδικό χαμόγελο που μπαίνει στη… μηχανή της παραμόρφωσης
και βγαίνει ένας εκδικητικός μορφασμός. Παράξενη η ζωή… Η τρυφερή ηλικία της
νιότης να κρύβει τέτοια συναισθήματα, δίχως να ευθύνονται τα παιδιά.

Η πρόβλεψη του Άγγελου. Πάρει δεν πάρει Κύπελλο ο ΠΑΟΚ, την επομένη του αγώνα
θα διαλυθεί. Απαισιόδοξος κόουτς… Και χθες, στη συνέντευξη Τύπου,
επικαλέστηκε τη βοήθεια του Θεού. Ρίχνοντας παράλληλα καρφιά πως είναι μόνος,
εν αντιθέσει με τον Φοιρό, τον αντίπαλο τεχνικό που του συμπαραστέκονται
άνθρωποι του Άρη. Ο Αναστασιάδης γεμάτος άγχος, σχεδόν στην… τσίτα. Ο Φοιρός
ήρεμος, όπως επιβάλλει η δημόσια εικόνα του.

Τελικός Κυπέλλου. Στη Θεσσαλονίκη. Την ανέμελη, τη χαλαρή, μια πόλη που μέρες
ζει για τη γιορτή. Είθε όλα να πάνε κατ’ ευχήν και στο τέλος, ο Θερμαϊκός να
καμαρώνει για τον δίκαιο Κυπελλούχο.