Η εαρινή επίθεση του Γ. Σουφλιά έφερε αλλεργίες

Το «Περίμενε ώς την άνοιξη» του Τζον Φάντε – ένα κλασικό μυθιστόρημα της
αμερικανικής λογοτεχνίας του Μεσοπολέμου – αφηγείται ένα οικογενειακό δράμα
που κορυφώνεται τον χειμώνα και εκτονώνεται αφού ανθήσουν τα πρώτα φύλλα.

Οι Γ. Αλογοσκούφης (Οικονομία) και Ν. Κακλαμάνης (Υγεία) έδειξαν την δυσαρέσκειά τους αφήνοντας να διαρρεύσουν στη δημοσιότητα οι δικές τους προτάσεις για τους τομείς ευθύνης τους

Στις αρχές του χειμώνα η Ν.Δ. δεν είχε συνέλθει ακόμα από την τραυματική
εμπειρία της υποψηφιότητας Τζαννετάκου στην Υπερνομαρχία της Αθήνας. Το
οικογενειακό δράμα, ανάμεσα στους επιτελείς του κ. Καραμανλή για τις ευθύνες,
βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη. Ο Γιώργος Σουφλιάς αποφάσισε να αποσυρθεί
διακριτικά από τα φώτα της δημοσιότητας και να περιμένει την άνοιξη…

Η εποχή τον πάει… Άνοιξη ήταν όταν πριν από δύο χρόνια επέστρεφε
θριαμβευτικά στη Ν.Δ. – η οποία τον είχε διαγράψει τον χειμώνα του 1998.
Άνοιξη ήταν και προχθές, όταν παρουσιάστηκε το πρόγραμμα της Ν.Δ. για την
Παιδεία σε εκδήλωση – «δεξίωση» την είπαν οι κακές γλώσσες – στο Χίλτον. Ο
Γιώργος Σουφλιάς επανήλθε εντυπωσιακά στο προσκήνιο σαν το κεντρικό πρόσωπο
«σε μια σημαντική ώρα ευθύνης για το κόμμα», όπως είπε χαρακτηριστικά ο κ.
Καραμανλής. Σύμφωνα με κύκλους της Ρηγίλλης, ο πρόεδρος ήταν πολύ
ικανοποιημένος από την επικοινωνιακή επιτυχία της εκδήλωσης.

«Παράθυρο ευκαιρίας». Συνεργάτες του Θεσσαλού πολιτικού επισημαίνουν
ότι η πρώτη εκδήλωση για το πρόγραμμά της δεν επισκιάστηκε από άλλα θέματα,
συγκέντρωσε όση δημοσιότητα ήταν εφικτή και ενόχλησε την κυβέρνηση: «Δεν είναι
εύκολο να επιλέξεις την κατάλληλη στιγμή, όταν έχεις ένα έτοιμο πρόγραμμα και
δέχεσαι πιέσεις να το δημοσιεύσεις αμέσως». Άνθρωποι που γνωρίζουν πρόσωπα και
πράγματα στον Πολιτικό Σχεδιασμό συμπληρώνουν ότι υπήρχε μεγάλο άγχος να
βρεθεί ένα «παράθυρο ευκαιρίας», αφού από την αρχή του χρόνου τα γεγονότα που
ήταν σε θέση να μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον της επικαιρότητας (Ιράκ, άτυπη
πνευμονία, Κυπριακό κλ.π) διαδέχονταν το ένα το άλλο και υπήρχε κίνδυνος,
όποτε βγει το πρόγραμμα, να «πάει άπατο».

Πάντως, η χρονική στιγμή της δημοσίευσης του προγράμματος για την Παιδεία –
πέντε ημέρες πριν από τις εξετάσεις – επικρίθηκε έντονα από την κυβέρνηση και
μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας επειδή μπορεί να προκαλέσει σύγχυση στα
παιδιά. Επιπλέον, βουλευτές της Ν.Δ. ισχυρίζονται ότι η παρουσίαση του
προγράμματος επιταχύνθηκε μετά τη δημοσίευση του βιβλίου του κ. Γεώργιου
Κύρτσου, που ενέπλεκε τη Ν.Δ. στην διαπλοκολογία. Το πρόγραμμα έδινε στη Ν.Δ.
τη δυνατότητα να αλλάξει την ατζέντα.

Εδραιώθηκε. Πολλοί πάντως στη Ν.Δ. εκτιμούν τώρα ότι το «στραπάτσο» που
είχε υποστεί ο κ. Σουφλιάς με την υπόθεση Τζαννετάκου ανήκει πλέον στο
παρελθόν και ο ρόλος του σαν νούμερο δύο του κόμματος εδραιώθηκε οριστικά. «Η
παρουσίαση του προγράμματος και ο κεντρικός ρόλος που θα παίξει ο Πολιτικός
Σχεδιασμός στην προεκλογική εκστρατεία βάζουν τη Ν.Δ. σε αστερισμό Σουφλιά»,
λένε κάποιοι βουλευτές της Ν.Δ., που προσθέτουν ότι το σοβαρό προφίλ και η
μετριοπάθεια του Θεσσαλού πολιτικού θα ενισχύσουν την διεισδυτικότητα της Ν.Δ.
στον μεσαίο χώρο σε μια πολύ κρίσιμη πολιτικά περίοδο.

Αυτό πάντως δεν είναι ευχάριστο σε όλους στο κόμμα, και ιδιαίτερα σε εκείνους
τους επιτελείς του κ. Καραμανλή, όπως οι κ.κ. Ρουσόπουλος και Μεϊμαράκης, και
τα πρωτοκλασάτα στελέχη – π.χ. οι κ.κ. Έβερτ και Λιάπης – με τα οποία ο κ.
Σουφλιάς είχε συγκρουστεί στο παρελθόν. Μπορεί ο Θεσσαλός πολιτικός να
προσπάθησε την περίοδο της «επικοινωνιακής αγρανάπαυσης» να κλείσει μέτωπα, να
μην εμπλέκεται στις εσωκομματικές συγκρούσεις και να αποφεύγει τη δημοσιότητα,
στη Ν.Δ. όμως δεν έλειψε ούτε η δυσφορία για τον «συγκεντρωτισμό» του κ.
Σουφλιά, ούτε η κριτική για την μεθόδευση της κατάρτισης του προγράμματος.

Να βεβαιωθούμε ότι κάθεται ακριβώς δίπλα στον πρόεδρο, αλλιώς τι νούμερο δύο του κόμματος είναι

Γκρίνιες. Έτσι, πολλοί τομεάρχες και συντονιστές της Ν.Δ. έλεγαν πως ο
κ. Σουφλιάς δεν έλαβε υπόψιν του τις προτάσεις τους και κάποιοι μάλιστα, όπως
ο κ. Γ. Αλογοσκούφης (οικονομία) και ο κ. Ν. Κακλαμάνης (υγεία), διέρρευσαν
στη δημοσιότητα δικές τους προτάσεις για τους τομείς της ευθύνης τους. Ο κ.
Μιχάλης Λιάπης υποστηρίζει ότι η Ν.Δ. έχει ήδη πρόγραμμα (αυτό που ψήφισε το
συνέδριο του 2000), ενώ οι άνθρωποι που συνομιλούν με τον κ. Έβερτ λένε πως
έχει την άποψη ότι εκείνο που χρειάζεται η Ν.Δ. είναι ο καθορισμός των
κυβερνητικών μέτρων των πρώτων 100 ημερών.

Στα πηγαδάκια του Χίλτον, βουλευτές και στελέχη του κόμματος γκρίνιαζαν ότι
δεν είναι δυνατόν να τους καλούν σε μια εκδήλωση για να τους ανακοινώσουν από
καθέδρας το πρόγραμμα για την Παιδεία. Κάποιοι μάλιστα δήλωναν ότι θα
προτιμούσαν να είχε υιοθετηθεί η πρόταση του γραμματέα κ. Βαγγέλη Μεϊμαράκη
και να είχε γίνει το πρόγραμμα σε τρεις φάσεις – συζητάμε με τους φορείς και
τους ενδιαφερομένους, συνθέτουμε προτάσεις, αποφασίζουμε και επικοινωνούμε,
ώστε να συμμετέχουν όλοι στην διαμόρφωσή του.

Και φίλια πυρά κατά του προγράμματος

Ο υπουργός Παιδείας κ. Πέτρος Ευθυμίου χαρακτήρισε το πρόγραμμα της Ν.Δ.
«πλίνθους και κέραμους ατάκτως ερριμμένους» και πολλά μέλη της πανεπιστημιακής
κοινότητας τού άσκησαν κριτική. Το κόμμα στήριξε στο σύνολό του με την
παρουσία του στο Χίλτον τις προτάσεις του κ. Σουφλιά, όμως η κριτική δεν
έλειψε ούτε στο εσωτερικό της Ν.Δ. Βουλευτές του κόμματος σημείωναν, μετά το
τέλος της εκδήλωσης, πως δεν δεσμεύει το κόμμα, αφού σύμφωνα με το καταστατικό
θα πρέπει να εγκριθεί από συνέδριο.

Άλλοι σημείωναν ήδη στη διάρκεια της εκδήλωσης αντιφάσεις και αδυναμίες: «Δεν
υπάρχει λέξη για την ολυμπιακή παιδεία. Την χαρίζουμε στο ΠΑΣΟΚ;», αναρωτιόταν
ένας βουλευτής της Ν.Δ., ενώ ένα συνδικαλιστικό στέλεχος σημείωνε ότι είναι
αναξιόπιστος και αντιφατικός ο χωρισμός των φοιτητών σε απόρους και ευπόρους
με βάση τη φορολογική δήλωση σε μια χώρα με τόσο εκτεταμένη φοροδιαφυγή, όπως
η Ελλάδα.

Αυτά δεν ήταν τα μόνα σημεία κριτικής. «Δεν βλέπω πώς διασφαλίζεται η
διασύνδεση της παιδείας με την αγορά εργασίας και αυτό θα έπρεπε να είναι το
ζητούμενο», έλεγε βουλευτής της φιλελεύθερης πτέρυγας του κόμματος, ενώ ένας
συνάδελφός του μιλούσε για «αναμασήματα των εμμονών του ’93 και των
προγραμματικών αρχών του κ. Μιχάλη Λιάπη».

Από τα πρωτοκλασάτα στελέχη, όπως οι κ.κ. Σιούφας και Μεϊμαράκης, υπήρχαν
πάντως μόνο θετικά σχόλια, και για να μην χαλάσουν το πανηγυρικό κλίμα.
Ωστόσο, η επιστροφή του κ. Σουφλιά στην κορυφή της εσωκομματικής πυραμίδας δεν
προοιωνίζεται μόνο μέρες δόξας για το Θεσσαλό πολιτικό. Με τους επιτελείς της
Ρηγίλλης να έχουν πιστέψει ότι έρχεται η εξουσία, το νέο κεφάλαιο του
οικογενειακού δράματος δεν είναι μακριά.