ΓΝΩΜΗ Παιχνίδι εγωισμού

Να διώξουμε τους παίκτες. Τον πρόεδρο. Τον προπονητή. Να φτιάξουμε μία νέα
ομάδα. Όλα να γίνουν από την αρχή.

Προτροπές οπαδών, σήμερα του Παναθηναϊκού, αύριο του Ολυμπιακού και ούτω
καθεξής. Παίκτες-σημαίες μέχρι χθες πετάχτηκαν στην πυρά. Ένας προπονητής που
έχει υποστεί μόλις μία ήττα σε 41 παιχνίδια πρωταθλήματος αμφισβητείται για
τις επιλογές του. Μία διοίκηση που ξέφυγε με μοναδική μαεστρία από τα
προβλήματα που προκάλεσε το κλείσιμο της «τηλεοπτικής κάνουλας», που έχει
εξασφαλίσει από καιρό έδρα για την ομάδα και παρουσιάζει ένα υγιές οικονομικό
προφίλ αμφισβητείται επίσης.

Ποιο είναι σήμερα το ζητούμενο στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο; Η κατάκτηση ενός
τίτλου ή η υγιής οικονομική του κατάσταση; Παραθέτω το εξής παράδειγμα: Ο
Άγιαξ πέρυσι κατέκτησε τον τίτλο στην Ολλανδία. Ωστόσο η χρονιά χαρακτηρίστηκε
απογοητευτική λόγω των κακών οικονομικών του αποτελεσμάτων. Φέτος ο τίτλος θα
καταλήξει στην Αϊντχόβεν. Στον Αίαντα ωστόσο τα χαμόγελα περισσεύουν, αφού τα
έσοδα από την εκπληκτική πορεία της ομάδας στο Τσάμπιονς Λιγκ μείωσαν το
έλλειμμά του.

Η κατάκτηση του πρωταθλήματος στη σημερινή εποχή δεν είναι τίποτε περισσότερο
από ένα παιχνίδι εγωισμού των παραγόντων. Καμία άλλη αξία δεν έχει από τη
στιγμή που η ομάδα η οποία τερματίζει στην τρίτη θέση της βαθμολογίας έχει το
ίδιο δικαίωμα με τον πρωταθλητή να συμμετάσχει με τις κορυφαίες της Ευρώπης
στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Είναι σκληρό -κυρίως για τους φιλάθλους- αλλά είναι η πραγματικότητα. Κανένας
παράγοντας δεν θα θελήσει να ανταλλάξει μία πρόκριση στα ημιτελικά του
Τσάμπιονς Λιγκ με έναν τίτλο, αλλά κανένας απ’ αυτούς δεν έχει το θάρρος να το
παραδεχτεί.

Οι υστερίες, οι αστείοι χαρακτηρισμοί με αναφορά στο ζωικό βασίλειο και οι
τραμπουκισμοί απλώς θυμίζουν την παλιά καλή ελληνική ταινία «Οι Άσοι των Γηπέδων».